στoν Όλεγκ Προτάσοφ…

Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ένα ποδοσφαιρικό επικοινωνιακό τρικ. Να
αυξηθεί το ενδιαφέρον στην κορυφή, να πλησιάσει στον πόντο ο Παναθηναϊκός, να
μπει στο κόλπο του τίτλου ο ΠΑΟΚ, να γίνει τζόγος γενικότερα. Θα μπορούσε…

Είναι όμως έτσι; Ο Ολυμπιακός έχασε ύστερα από πολλά πολλά χρόνια σε ματς με
τον ΠΑΟΚ στην Αθήνα και πλέον η κούπα του πρωταθλητή διακρίνεται μεν, αλλά
θολά. Λες και έπεσε ομίχλη και ο οδηγός δοκιμάζει τις δυνατότητές του
κρατώντας τον αυτόματο πιλότο. Το τιμόνι του Ολυμπιακού κρατά ο Όλεγκ
Προτάσοφ. Προσηνής, γλυκός, καλοντυμένος και σοβαρός, ωστόσο, μολονότι έβαλε
τις φωνές αυτή την εβδομάδα, δεν κατάφερε να αντιστρέψει το κλίμα. Τα
κουδουνίσματα ηχούσαν για τα καλά στα αυτιά όλων και ουδείς έδωσε την πρέπουσα
σημασία. Ήττα με 1-0 από την Κέρκυρα. Θα πείτε φιλικό, ένας Θρύλος όμως δεν
χάνει ούτε σε τέτοια παιχνίδια. Με την Ξάνθη, το αγκομαχητό που άκουσαν οι
πάντες και ας ήταν απέναντι στους ακριβοπληρωμένους ποδοσφαιριστές αμούστακα
παιδιά. Και χθες, το μπαμ! Ο ΠΑΟΚ πέρασε από τη Ριζούπολη και ο Ολυμπιακός
απώλεσε ακόμη και το καλύτερο πλεονέκτημα σε ανάλογα ντέρμπι: ένιωσε τον πόνο
της ήττας, άσχετα αν προηγήθηκε στο 66′. Για να είμαστε ειλικρινείς, δεν
θυμόμαστε να έρχεται έτσι τούμπα κάποιο αντίστοιχο ματς. Από το ματς με τον
ΟΦΗ, στην αρχή της δεκαετίας του ’90 στο Καραϊσκάκη; Από το 4-0 που έγινε ως
διά μαγείας 4-5; Έκτοτε, ουδέποτε χάθηκε ματς εντός έδρας με τον Ολυμπιακό να
παίρνει κεφάλι στο σκορ.

Ο Όλεγκ Προτάσοφ, όσο είχε… μετρημένα κουκιά, έκανε καλύτερο κουμάντο. Ένας
στο κέντρο, κάποιος στην επίθεση, οι λοιποί στον πάγκο, ελάχιστα προβλήματα.
Τώρα όμως; Ο Κούζμπα ανάρρωσε, άρα πρέπει να του βρει θέση. Ο Γεωργάτος ήρθε
και – το έχουμε πει – δεν είναι για να μένει πολύ στον πάγκο. Όσο για τον
Άντζα, με την αποχώρησή του άφησε στην άμυνα τεράστιο κενό που δεν γίνεται να
καλυφθεί με προσευχές, αλλά με συστηματική δουλειά και αναδιανομή ρόλων.

Εύκολο έργο; Μόνο το μέλλον θα δείξει αν ο Ουκρανός πέρασε από το στάδιο της
απειρίας, σε αυτό της δημιουργίας.

ΠΤΩΣΗ

Με την είσοδο του Γεωργάτου, ο Τζόλε πήγε στο μέσο και ο Ολυμπιακός, όταν
κόπασε ο ενθουσιασμός, έπεσε κατακόρυφα. Στην είσοδο του Πολωνού, βγήκε ο
Καστίγιο. Δεν λέμε, ο πιτριρικάς πέρα από το γκολ δεν έκανε τίποτα, ούτε όμως
και τον Κούζμπα είδαμε να μπαίνει στις μάχες… Στην άμυνα, ο Βενετίδης απλώς
παρακολουθούσε και οι Βάλλας – Ανατολάκης ήταν αδύνατο να προλάβουν τους
κοντόσωμους Σαλπιγγίδη – Σπάσιτς. Την ίδια στιγμή, ο Κωστούλας παρέμενε
καθηλωμένος στον πάγκο.

Ο Ολυμπιακός, μετά τα επτά γκολ στο Τορίνο, δεν αντέχει άλλες απώλειες. Κυρίως
δεν θα καταφέρει να μείνει μόνο στους επτά συνεχόμενους τίτλους. Από χθες, στο
κλαμπ των διεκδικητών καλωσόρισαν στο Λιμάνι τον ΠΑΟΚ. Αν κάποιοι κορέστηκαν ή
βαρέθηκαν δεν έχουν παρά να βγουν και να το πουν. Και αν ο Προτάσοφ θέλει
όντως να γίνει καλός προπονητής, ας δείξει σύντομα και όσο είναι νωρίς ποιος
είναι το αφεντικό στα αποδυτήρια του Ρέντη. Για να μην τον κατηγορούν ως…
συνυπεύθυνο!