Σαν διπλός εσπρέσο

Στη σκόνη που σήκωσαν οι τελευταίες εξελίξεις, στο μάζεμα των εορταστικών
συνειρμών και στο συμμάζεμα των ειδήσεων που παλιώνουν την επόμενη στιγμή,
χρειάζεται κάπου να βγάζεις λίγο νόημα. Πέρα από τις σφυγμομετρήσεις και τα
τρελαμένα γκάλοπ, την τελευταία λέξη της κοινής γνώμης, δοκιμάστε μουσική.
Ακόμη και με άδειο στομάχι.

«Kish Kash» Basement Jaxx (Virgin)

Οι Besement Jaxx και πάλι κοντά μας με νέα μουσικά ανδραγαθήματα

Από κάτω βράζει το «ηφαίστειο» και η θερμότητά του φθάνει ακόμη και στους
υπνωτισμένους από μυρωδιές αλλαγών σε συνέδριο φαν του «Σταρ Τρεκ». Είναι
τίποτε ικανό να μας αποσπάσει την προσοχή; Είναι; Ίσως, τα Ρίχτερ από το
υπόγειο! Γιατί, ο «ποιητής» που έβαλε την πανκ βασίλισσα Σούζι Σιουξ (χωρίς
τους Banshees), τον ράπερ Ντίζι Ράσαλ, τον Τζέι Σι Σαβέζ από τους N Sync που
βρέθηκε στη γειτονιά, τη βελούδινη κυρία της «νιού σόουλ» Meshell Ndegeocello
και την πληθωρική Καλιφορνέζα Λίζα Κεκάουλα, αγέρωχη ύπαρξη των Bellrays,
όλους μαζί στον ίδιο δίσκο, είχε εξτρεμιστικές διαθέσεις και ας μην
ετοιμάζονται οι εντυπωσιοθήρες να χαρούν. Το «ηφαίστειο» δουλεύει – γιατί
πραγματικά, εδώ που τα λέμε, η νέα ηλεκτρονική σκηνή και η ντανς, εν γένει,
χρειάστηκαν κάτι δυνατό για να ξυπνήσουν. Και τούτο εδώ το «Kish Kash», είναι
το διπλό τους εσπρέσο.

Από τη μαύρη γοητεία τής Μοτάουν σε στέλνει σε ένα χυμώδες r’n’b κομμάτι και
από εκεί στην ελεκτρο-πανκ καταστροφή για να θυμάσαι, εκεί που έχεις τη
μουσική ως δεδομένο, πως όλα μπορεί να διαγραφούν και να τα ξαναδείς γραμμένα
σε άλλη γλώσσα. «Kish Kash», θα πει “χρήμα” στην αργκό, αλλά o Φίλιξ Μπάξτον
και ο Σάιμον Ράτκλιφ – oι Basement Jaxx – δεν θέλουν το μήνυμα να μεταφέρουν,
αλλά την «αργκό», την άλλη γλώσσα που σε βάζει στο κόλπο. Είσαι μέσα ή έξω
λοιπόν; Τώρα που ξύπνησαν όλοι και οι Basement έβαλαν τα κλαμπ ξανά στην
πρίζα, μη βγαίνεις έξω. Αυτά εδώ τα κομμάτια – παρέα μ’ εκείνα που λέγαμε τις
προάλλες από τους Outkast – έδωσαν στους ρυθμούς το φιλί της ζωής. Και έως το
καλοκαίρι, η μουσική έχει πάρει τα τονωτικά της.

«It Still Moves» My Morning jacket (ΕΜΙ)

Κάπου εκεί έξω στην εξοχή, γύρω από τη φωτιά και με τον καιρό να λυσσομανάει
και να κλείνει τους δρόμους, έχεις εξασφαλίσει τα απαραίτητα, αν μαζί με ό,τι
σιγοψήνεται στο τζάκι παίζουν και οι My Morning Jacket τα τραγούδια του τρίτου
τους άλμπουμ «It Still Moves». Από το Κεντάκι ο Τζιμ Τζέιμς και η παρέα του
έχουν πάρει τον δρόμο νεο-«προγκρέσιβ» ροκ και το μονοπάτι που σημάδεψε ο Νιλ
Γιανγκ, γράφοντας τα Golder και τα Masterplan με την ευκολία που παίζουν
πρόχειρα στις κιθάρες για να περάσουμε ωραία το βράδυ. Δεν σε φόρτωσαν
διαφημιστικά, δεν έπεσαν τα μεγάλα μέσα στο προμόσιον – τίμια και διακριτικά
ζητούν πρώτα να κερδίσουν την εμπιστοσύνη σου, με τακτική για ζέσταμα, όχι για
κατανάλωση. Ακόμη και τις στιγμές που η ατμόσφαιρα τους παρασύρει και χάνουν
τη μελωδία, θέλεις να σπρώξεις εσύ και να ρίξεις ξύλα στη φωτιά, πράγμα που σε
καμία περίπτωση δεν είσαι διατεθειμένος να κάνεις στον Τζάστιν Τίμπερλέικ, όσο
προικισμένο και αν είναι το παλικάρι.

«Gospel Brunch Classics» V/Α (Α&Ν)

Από το πάθος των πρώτων μπλουζ, από τις ηχογραφήσεις της δεκαετίας του ’30
(που έμειναν ιστορικές χάρη σε συλλέκτες και κυνηγούς τού ήχου) ώς τις
μουσικές τού σήμερα, τα γκόσπελ παραμένουν γερός κρίκος. Ευφυείς παραγωγοί της
κονσόλας, ντιτζέι και αστέρια της ηλεκτρονικής σχολής – πάρτε τον Μόμπι για
παράδειγμα – βουτάνε σε γκόσπελ και μουσικές κιτρινισμένες από τον χρόνο και
παίρνουν βαθιές ανάσες. Έτσι και αυτά εδώ τα «Gospel Brunch» της Rounder
Records, με θηρία σαν την Ίρμα Τόμας και τους Holmes Brothers, τον Τζόνι
Άνταμς και τον Άαρον Νέβιλ, βάζουν ιδέες σε όσους τα ακούν και δουλεύουν για
τη συνέχεια. Γι’ αυτό που μπορεί να είναι η επόμενη απογείωση στα πικάπ ή,
απλώς, στην ψυχή μας. Ένα καλό πρωινό, πάντως (με συμπλήρωμα από Birmingham
Sunlights και Persuations), είναι το γεύμα που θα σε κρατήσει όλη μέρα (και
ποιος ξέρει τι σου επιφυλάσσει η ηχητική ρύπανση;). Πόσο μάλλον όταν έχει και
την πνευματικότητα που ζητάει ο οργανισμός.

Όνομα και διεύθυνση

* http:
//www.basementjaxx.co.uk/. Σε μυστήριους τόπους οδηγούν οι ριψοκίνδυνοι
Basement Jaxx το κοινό τους. Αν και το Δίκτυο ωχριά μπροστά στις αμαρτωλές
τους συνθέσεις.

* http:
//www.mymorningjacket.com/. Κάθε άλλο παρά απαρατήρητοι πέρασαν οι My
Morning Jacket από τα σκάνερ της δισκογραφίας. Να, που το «χάιπ» μερικές φορές
δεν είναι κρίμα. Πού να τους δείτε και με βραδινό ένδυμα.