MATIEΣ Eλλάς 2004

Τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, όταν κυριαρχούσε στην πολιτική ζωή της
χώρας ο K. Καραμανλής, ο σπουδαίος Αλέξης Μινωτής, που ήταν στενός φίλος του,
όποτε συναντούσε σε κάποιο φιλικό σπίτι δημοσιογράφο αντιπολιτευόμενης
εφημερίδας, έβγαζε… νύχια! Και χωρίς να κρατάει κανένα πρόσχημα, του ‘λεγε:
«Καλά, δεν ντρεπόσαστε λιγάκι, γι’ αυτά που γράφετε, κάθε μέρα; Περνάω από το
περίπτερο της Ρηγίλλης και βλέπω κρεμασμένες τις… φυλλάδες σας! Και
αναρωτιέμαι: αυτές οι εφημερίδες στην Αθήνα κυκλοφορούν ή στην Άγκυρα; Όλο
λιμούς, σεισμούς και καταποντισμούς βλέπετε στη χώρα…».

Βαριές κουβέντες. Αλλά με ισχυρή δόση αλήθειας: η Ελλάδα μόλις είχε γλιτώσει
από τη χούντα, η δημοκρατία έκανε σοβαρά βήματα εκδημοκρατισμού, υπήρχε, πια,
κομμουνιστικό κόμμα, ο χωροφύλακας πήγαινε στην άκρη, σιγά σιγά. Αλλά ο
αντιπολιτευόμενος Τύπος, όπως παρατηρούσε ο Μινωτής, το βιολί του: μαύρα εδώ,
κατάμαυρα πιο πέρα και πουθενά μια γκριμάτσα – όχι χαμόγελο – αισιοδοξίας…

Τα ίδια συμβαίνουν και τώρα. Αλλά από την αντίθετη μεριά. H γκρίνια πάει
σύννεφο! Βουλευτές, υποψήφιοι, δημοσιογράφοι δεν βρίσκουν να πουν ούτε έναν
καλό λόγο για όσα έχουν πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια! «Ο
ελληνικός λαός βρίσκεται στα όρια της φτώχειας», «όλα τα μεγάλα έργα έγιναν
για να θησαυρίσουν οι διαπλεκόμενοι», «τα περισσότερα ακριτικά χωριά έχουν
εγκαταλειφθεί στην τύχη τους», «πλημμυρίσαμε από Αλβανούς και Ρουμάνους
λωποδύτες», «τα Ολυμπιακά έργα αποκλείεται να τελειώσουν εγκαίρως».

Μπορεί κάποια από όλα αυτά να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Αλλά ότι
έχει συντελεσθεί πρόοδος σημαντική, είναι οφθαλμοφανέστατο. Άλλη η Ελλάδα του
’90 και άλλη η σημερινή. Γι’ αυτό και την παραμονή της Πρωτοχρονιάς έγραφα:
«Πάμε καλά. Και θα πάμε ακόμη καλύτερα τη χρονιά που κάνει αύριο το πρώτο της
βήμα. Βάλτε λίγο γέλιο στη ζωή σας. Ανοίξτε τα παράθυρα των σπιτιών σας να
μπει φρέσκος αέρας, έστω και παγωμένος, έστω και με ρύπους. H ζωή προχωράει».

Λίγες ώρες αργότερα, ο υπέροχος πάντα Πρόεδρος της Δημοκρατίας, στο
πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του, εξέφραζε τη δημόσια διαφωνία του με «εκείνους που
κατά σύστημα ή κατά συνήθεια τα βλέπουν όλα μαύρα» και τόνιζε ότι «μπορεί να
μην είναι όλα τέλεια στην Ελλάδα, αλλά είναι καλά. Τα αρνητικά, αν αυτά τα
αθροίσουμε όλα μαζί, δεν επαρκούν να μαυρίσουν την εικόνα της Ελλάδας».