MATIEΣ Mε τα βιβλία

Τρίτη ημέρα του 2004, αλλά εμείς, εδώ, τα «χρόνια πολλά» τα ‘χουμε πει από την
περασμένη Τετάρτη, παραμονή της Πρωτοχρονιάς. «Χρόνια πολλά» πάντως, και πάλι
– οι ευχές δεν βλάπτουν. Μια και δεν τελείωσαν οι γιορτές, θα μιλήσω για
μερικά βιβλία που έφτασαν στα χέρια μου την τελευταία εβδομάδα.

Το «Κβέλλεν στράσσε 2» είναι ένα βιβλίο του Γιώργου Βουκελάτου που με
συγκίνησε βαθιά. Μιλάει για την αντιδικτατορική πάλη, από την πρώτη ημέρα του
πραξικοπήματος. Ήμουν κι εγώ εκεί, για μερικούς μήνες. Αυτοεξόριστος, όπως
τόσοι και τόσοι άλλοι. Συναρπαστικό και αποκαλυπτικό έργο! Με τον «στρατηγό»
Βουκελάτο πανταχού παρόντα και γύρω του, με απίστευτη αγωνιστική διάθεση και
συνεχή δράση, τον Χριστινίδη, τον Χατζηανδρέου, τον Μαρόπουλο, τον Μπέτση, τον
Παπς και, φυσικά, τον Μαθιόπουλο, τον Νικολάου και τόσους άλλους…

Συγκίνηση και από δύο βιβλία του σπουδαίου ποιητή και αγαπητού μου φίλου
Ντίνου Χριστιανόπουλου. Το ένα, με δημοσιεύματα του Ντ. X. για το
ρεμπέτικο και το άλλο με αναμνήσεις του από τη στρατιωτική του θητεία («Εγώ,
φαντάρος στο χακί»). Πολλά και υπέροχα βιβλία μού έστειλαν κι εφέτος οι
Εκδόσεις Ίνδικτος. Σε ένα στάθηκα ιδιαιτέρως. «Ο Μαξιώτης» είναι ο
τίτλος του. Συγγραφέας, ο Χωλλ Κέιν. Και το πιο σπουδαίο, για μένα:
μεταφραστής του ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης! Το έργο δημοσιευόταν σε συνέχειες
το 1895 στην «Ακρόπολι» του Γαβριηλίδη!

Φυσικά, ούτε κι αυτά τα Χριστούγεννα με άφησαν χωρίς τα βιβλία τους οι πολύ
αγαπητοί μου φίλοι και σπουδαίοι γελοιογράφοι και σκιτσογράφοι KYP
(«Ό,τι κι αν ψηφίσω η Ελλάδα με πληγώνει» και Στάθης («H άγρια
κωμωδία»). Τα ‘χω στο προσκέφαλό μου, μαζί με τα έξοχα πεζογραφήματα του
Γ. Σκαμπαρδώνη («Επί ψύλλου κρεμάμενος»), του Γιάννη
Ξανθούλη («Το τανγκό των Χριστουγέννων»), του Μηνά Βιντιάδη («Το
δεξί πόδι του θεού») και τα αποκαλυπτικά και λαχταριστά κείμενα του Στάμου
Ζούλα («Όσα δεν έγραψα»).

Για τον Διον. Χαριτόπουλο και τον «Άρη» του έχω γράψει πολλά,
κατά καιρούς. Τώρα, που το βιβλίο κυκλοφόρησε στην οριστική του έκδοση, τι να
πω; Ένα έργο που δεν τ’ αφήνεις από τα χέρια σου! Τέλος, για σήμερα: Ο
Γ. Παπαχρήστος με τις «Ανώνυμες Ιστορίες» του μού χάρισε
δυνατές, απολαυστικές ώρες! Μου έκανε, επίσης, μεγάλη εντύπωση το «Ποιος
σκότωσε τον πρωθυπουργό», του Γ. Λακόπουλου: ένα μυθιστόρημα με
ορμητικότητα που κόβει την ανάσα.