SΟS για τον Άρη

Αφού πρώτα η σύγχρονη ελληνική αρχιτεκτονική έγραψε την ιστορία της,
δημιουργώντας λιτούς χώρους, ξενοδοχεία, μουσεία εξωστρεφή, γεμάτα φυσικό φως,
αίθρια, τζαμαρίες, στοές, φεγγίτες, οι καιροί άλλαξαν. Απαιτούνται ελεγχόμενες
συνθήκες κλιματισμού και φωτισμού, αίσθημα ασφάλειας. Αρκετά κτίρια της πρώτης
κατηγορίας υποχρεώθηκαν ν’ αλλάξουν φυσιογνωμία με τρόπο βάναυσο. Τελευταίο
κρούσμα είναι το Μουσείο των Ιωαννίνων, κορυφαίο έργο του Άρη Κωνσταντινίδη,
του αγαπημένου ιδιοφυούς μεγάλου παιδιού της σύγχρονης αρχιτεκτονικής. Όπως
καταγγέλλει ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων, οι μελέτες για την επέκταση και τον
εκσυγχρονισμό του Μουσείου, χωρίς ευαισθησία και λογική, έβαλαν σκοπό να
καταστρέψουν τη μοναδική αρχιτεκτονική του ποιότητα μέσα από ωφελιμιστική
λογική εξυπηρέτησης εφήμερων αναγκών. Κλείνουν και ενσωματώνουν τους
ημι-υπαίθριους εξωτερικούς χώρους, κατεδαφίζουν τμήματα των όψεων, αλλάζουν τα
ξύλινα κουφώματα με αλουμίνια, ανοίγουν νέα είσοδο κ.λπ. Εσωτερικά πάλι τα
ίδια, για να καλυφθούν κάποιες ανάγκες. Πόσα, άραγε, χρόνια θα αντέξει αυτή η
εμβαλωματική μετατροπή που οδηγεί στη βάναυση καταστροφή ενός μνημείου της
σύγχρονης αρχιτεκτονικής; Τα ευρήματα από την Ήπειρο πληθαίνουν και ασφαλώς τα
Ιωάννινα χρειάζονται ένα καινούργιο αρχαιολογικό μουσείο. Σε πέντε, δέκα
χρόνια θα λυπούμαστε πολύ για την καταστροφή που έγινε. Οι αρχιτέκτονες ζητούν
επειγόντως τη διακοπή των εργασιών και την αναπροσαρμογή της μελέτης και την
αποκατάσταση των ζημιών. Προλαβαίνουν να το σώσουν. Γιατί το όφελος θα είναι
προσωρινό, ενώ η καταστροφή μόνιμη.