MATIEΣ Οι βετεράνοι

Ήταν όλοι εκεί, στο «Χίλτον»: ο Λ. Ανδριανόπουλος, ο Σπ. Δεπούντης, ο Δαρίβας,
ο Κοτρίδης, ο Υφαντής, ο Πανάκης, ο Νεστορίδης, ο Παπαϊωάννου, ο Καμάρας, ο
Λινοξυλάκης, ο Σκευοφύλακας, ο Σταματιάδης, ο Σ. Παπάζογλου, ο Δομάζος, ο
Λουκανίδης, ο Αντωνιάδης, ο Ρωσίδης, ο Μανωλάς, ο Σαργκάνης, ο Θεοφάνης, ο
Χατζηπαναγής και πολλοί άλλοι, που τα ονόματά τους δεν μου ‘ρχονται τώρα στο
νου. Απαξάπαντες μεγάλοι ποδοσφαιριστές του παρελθόντος – ο Ανδριανόπουλος
είναι 94 ετών – που έκαναν τους φιλάθλους να πλημμυρίζουν γήπεδα, να
χειροκροτούν, να παραληρούν… Αλλά και μερικοί, του σήμερα: Τσιάρτας,
Νικοπολίδης, Καρεμπέ, Τζόρτζεβιτς.

Όλα ξεκίνησαν από τον Νίκο Μάλλιαρη, βετεράνο επίσης: στο ματς Ελλάδας – B.
Ιρλανδίας, στο γήπεδο της Λεωφόρου, που το είχε παρακολουθήσει και ο Μίκης
Θεοδωράκης, ο Μάλλιαρης πλησίασε τον συνθέτη και του πρότεινε, οι παλιοί
διεθνείς Έλληνες παίκτες να οργανώσουν μια «βραδιά» προς τιμήν του, για να τον
γνωρίσουν από κοντά και να κουβεντιάσουν, για λίγο, μαζί του. Ο Θεοδωράκης
συμφώνησε με χαρά. Την πρωτοβουλία «αγκάλιασε» αμέσως και ο υφυπουργός
Αθλητισμού. Και από ‘κεί και πέρα, τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους.

Όλοι, λοιπόν, ήταν εκεί. Οι ποδοσφαιριστές, αλλά και ο Θεοδωράκης και ο Λιάνης
και ο Έξαρχος και εκπρόσωπος του ΟΠΑΠ και εκπρόσωπος του ΟΔΙΕ (Μαίρη Κασιμάτη)
και η κόρη του Μίκη με τα παιδιά της και μια μικρή ορχήστρα και δύο
τραγουδιστές. Και το κέφι άρχισε από πολύ νωρίς: μόλις ακούστηκαν οι πρώτες
πενιές του μπουζουκιού και ζεστάθηκε η ατμόσφαιρα, πήρε ο Θεοδωράκης το
μικρόφωνο και τραγούδησε, μέσα σε αποθέωση, το τραγούδι που αγαπάει
περισσότερο απ’ όλα. Το «Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι».

Δεν τραγούδησε, όμως, μόνον ο Μίκης. Τραγούδησα κι εγώ. Και σηκώθηκαν και
χόρεψαν εξαιρετικές «ζεϊμπεκιές» ο Υφαντής, ο Σ. Παπάζογλου, ο Σκευοφύλακας, ο
Λινοξυλάκης, ο Μάλλιαρης, ο Σαργκάνης και μια γνωστή χορεύτρια, που βρισκόταν
στην παρέα. H Ελίζα Πάλλη. Κι ανάμεσα στον χορό και το τραγούδι, πήρε ξανά ο
Μίκης το μικρόφωνο και απηύθυνε έναν υπέροχο χαιρετισμό στους βετεράνους.
Θυμίζοντάς τους ότι υπήρξαν πραγματικοί λαϊκοί ήρωες, συγκίνησαν εκατομμύρια
Ελλήνων, έστειλαν χιλιάδες παιδιά στις αλάνες και τα γήπεδα. «Και είναι
κρίμα», κατέληξε, «αυτό το σπουδαίο άθλημα να αμαυρώνεται σήμερα από 200-300
αλήτες, που ασχημονούν στις κερκίδες, προκαλώντας, συχνά, αιματηρά επεισόδια».

Ήταν μια έξοχη εκδήλωση. Που θα επαναληφθεί.