ANAΛΩΣIMA Tα δώρα

Βιτρίνες ξέχειλες, αν και κάπως κουρασμένες ήδη, ουρές στα ATM, πακέτα που
γλιστράνε, φιόγκοι, δώρα και πάλι δώρα. Όσα κι αν λένε για την κατανάλωση, εδώ
αυτές τις ημέρες είμαστε που βγαίνουμε από το κέλυφός μας. Τρέχουμε και
ξοδεύουμε για τους άλλους, πότε κεφάτοι, πότε πιεσμένοι, πότε από υποχρέωση,
πότε από αγάπη, πάντως αυτό κάνουμε. Είναι σχεδόν ασύλληπτο, όλοι αυτοί οι
άνθρωποι στα μαγαζιά τρέχουν με τόσο άγχος, με το μυαλό τους σε κάποιους
άλλους. Και οι πωλητές έχουν ετοιμάσει στοίβες κουτιά και κουβαρίστρες με
κορδέλα και σελοτέιπ και συρραπτικά, να στολίζουν πακέτα. Τυλίγουν το
αντικείμενο με την καλή πρόθεση του αγοραστή, στο χαρτί, στον φιόγκο μπαίνει η
φιλία και η αγάπη και το περίσσευμα του συναισθήματος. Και συχνά η επιλογή
είναι αποτυχημένη, δεν αρέσει το δώρο στον δωρολήπτη και δεν ξέρει πώς να
κρύψει την απογοήτευση και να φανεί ευγενικός. Αγοράζει κανείς αυτά που
αρέσουν στον ίδιο, δεν ξέρει τον άλλον, δεν μπορεί να τον μάθει. Μόνο ο Άγιος
Βασίλης μπορεί να μαντέψει τις αληθινές επιθυμίες των αλλων. Είναι
εκνευριστικό ώρες ώρες, τόσα λεφτά να πηγαίνουν χαμένα. Αν υπολόγιζε κανείς τα
χρήματα που πάνε σε αποτυχημένα δώρα, θα έβγαινε κάποιο σεβαστό ποσοστό επί
του προϋπολογισμού. Και συχνά να λείπουν λεφτά και να κάνεις δώρα που είναι
και λάθος. Φοβερό. Αλλά έτσι είναι τα πράγματα. Στην τέχνη να μαντεύουμε τις
επιθυμίες και τα γούστα των άλλων είμαστε πολύ αδέξιοι. Ευτυχώς που υπάρχει
και το έθιμο, να μας εξαναγκάζει στην εξάσκηση, γιατί καμιά φορά χρειαζόμαστε
στ’ αλήθεια την τέχνη αυτή και αποδεικνυόμαστε άσχετοι.