INΓEMAP PENTIN Aκροβασία στη γλώσσα του Nόμπελ

«Παρ’ όλο που η ελληνική έχει μια ζωή μεγαλύτερη των τριών χιλιάδων ετών, έχει
να επιδείξει μιαν ενότητα που δεν υπάρχει σε άλλη ινδοευρωπαϊκή γλώσσα» λέει ο
Σουηδός φιλόλογος, συγγραφέας, μουσικολόγος Ίνγεμαρ Ρεντίν. Δηλαδή ο
μεταφραστής στα σουηδικά του Οδυσσέα Ελύτη (μετέφρασε ολόκληρο το «Άξιον Εστί»
το 1979, τη χρονιά που ο Ελύτης πήρε το Νόμπελ), καθώς και του Γιάννη Ρίτσου,
του Άγγελου Σικελιανού, του Γιώργου Σεφέρη, του Τάσου Λειβαδίτη, του Μανόλη
Αναγνωστάκη. H ελληνική ποίηση φέρει τη δική του σφραγίδα στη γλώσσα του
Νόμπελ, κάτι που εκτιμάται δεόντως και εδώ. Τόσο, ώστε να του απονεμηθεί πριν
από λίγες ημέρες το Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης σε Ξένη Γλώσσα για τη μετάφραση
στα σουηδικά της συλλογής της Κικής Δημουλά «Χαίρε Ποτέ». Το βραβείο έλαβε εξ
ημισείας με την Γκάγκα Ρόσιτς, η οποία μετέφρασε στα σερβικά τα «Ποιήματα»
επίσης της Δημουλά.

«Οι Έλληνες ποιητές», συνεχίζει ο Ρεντίν, έχουν στη διάθεσή τους τεράστιο
γλωσσικό πλούτο. Οι ποιητές μπορούν, σε μεγάλη έκταση, να επιδεικνύουν τις
προσωπικές τους προτιμήσεις και να δανείζονται ανεμπόδιστα λέξεις από αρχαίες,
βυζαντινές, μεσαιωνικές πηγές και από διαλέκτους, με αναφαίρετο το δικαίωμα
της ιδιοσυγκρασιακής γραφής».

Ο Ίνγεμαρ Ρεντίν έκανε το πρώτο του ταξίδι στην Ελλάδα το 1963, όταν ήταν
21 ετών. Παραγωγικές εποχές για την Ελλάδα, επηρέασαν τον Σουηδό φίλο που
προσανατόλισε πλέον σπουδές και επαγγελματικές ενασχολήσεις στη σχέση του με
τη χώρα μας. Διδακτορικό στον Καζαντζάκη, συνεργασίες με Θεοδωράκη και
Χατζιδάκι, συναυλίες και πολιτιστικές εκδηλώσεις στη Σουηδία, αφιερωμένες στην
ελληνική ποίηση και τη μουσική. Σήμερα είναι πρόεδρος του Ιδρύματος Μίκης
Θεοδωράκης αλλά και της Άξιον Αρτ, από το εκδοτικό τμήμα της οποίας κυκλοφορεί
και η ποίηση της Κικής Δημουλά.

Το πώς να επιβιώσει ενασχολούμενος με τα πράγματα μιας μικρής και μακρινής
προς τον τόπο του, χώρας, το διδάχθηκε, όπως φαίνεται, από την ίδια την
Ελλάδα: «Σε έναν κόσμο μάταιο, η δημιουργία της ψυχικής στάσης που θα δώσει
νόημα στη ζωή και δύναμη ν’ αντισταθεί στο κακό, στην ασημαντότητα και στη
συμφορά, εξαρτάται από τον ίδιο τον άνθρωπο» λέει. Και συμπληρώνει: «Ακροβασία
πάνω από το κενό: αυτό απαιτείται για να κρατήσει ο άνθρωπος την αξιοπρέπειά
του! Γεγονός χαρακτηριστικό για την Ελλάδα και την αρχαιοελληνική αντίληψη,
που γεωγραφικά και πνευματικά λειτουργούν σαν γέφυρα ανάμεσα σε Ανατολή και
Δύση, ενώ διαφέρουν ταυτόχρονα από αυτές».