Δρόμοι

H Ωκεανία…

… στο κλασικό μυθιστόρημα του Τζορτζ Όργουελ «1984», βρίσκεται σε συνεχή
πόλεμο με την Ευρασία. Μολονότι η Ωκεανία, το κράτος του «Μεγάλου Αδελφού»,
επιμένει πως πάντα τα πράγματα ήταν έτσι, πως πάντα οι δυο χώρες πολεμούσαν
μεταξύ τους, ο κεντρικός ήρωας, ο Ουίνστον Σμιθ, θυμάται πως κάποτε ήταν
σύμμαχες. Ένας τέτοιος πόλεμος διεξάγεται σήμερα, όχι μόνο στα διεθνή μέτωπα
του πολέμου κατά της τρομοκρατίας, αλλά και μέσα στις ίδιες τις καρδιές των
ανθρώπων. Καθένας είναι ένα μέτωπο σε αυτόν τον πόλεμο, στον οποίο το Κράτος
προστατεύει τον εαυτό του από τους ίδιους τους πολίτες του. Το λέει ξεκάθαρα
και επαίσχυντα, τόσο που θα κοκκίνιζε ακόμη και ο μέγας ιεροεξεταστής
Τορκεμάδα: ή είσαι μαζί μας ή είσαι εναντίον μας.

2 μάτια…

… 1.002 μάτια, 2.004 μάτια παρακολουθούν κάθε κίνηση, κάμερες καταγράφουν τα
βήματα των ανθρώπων, ανακοινώσεις ενημερώνουν στη «νέα γλώσσα» που εξάγει σε
όλον τον κόσμο η Ωκεανία: «Ο πόλεμος είναι ειρήνη, η ελευθερία είναι σκλαβιά,
η άγνοια είναι δύναμη». Διαμορφώνουν τον νέο τρόπο σκέψης: Να λέμε το αντίθετο
από αυτό που σκεφτόμαστε, να σκεφτόμαστε το αντίθετο από αυτό που είναι
αλήθεια. Αν το μέλλον του Κράτους είναι αυτό, το Κράτος του μέλλοντος θα είναι
αστυνομικό.

H αστυνομία…

… ο άνθρωπος, οι μπάτσοι. Οι φύλακες, οι δεσμοφύλακες. Αυτοί που το Κράτος
τούς έχει εκχωρήσει απόλυτη εξουσία πάνω στη ζωή των ανθρώπων. Και αν κάποιος
πέφτει κάθε τόσο θύμα τους, λόγω «υπερβάλλοντος ζήλου»; Ναι, είναι βρώμικη
δουλειά, αλλά κάποιος πρέπει να την κάνει. Ακόμη και για μια απλή κλήση, ακόμη
και ο πιο ένθερμος υποστηρικτής του «νόμου και της τάξης» δυσανασχετεί: Δεν
έχουν τίποτα καλύτερο να κάνουν; Ναι, έχουν· το έγκλημα τρέχει στους δρόμους,
η διαφθορά ξεχειλίζει στο κατώφλι μας, αλλά τα «εργαλεία» που έχουν οι
αστυνομικοί δεν κάνουν γι’ αυτή τη δουλειά. Μια στολή που εμπνέει υποταγή και
φόβο σε όλους τους πολίτες, όπλα και εκπαίδευση, δείχνουν πως άλλος είναι ο
προορισμός τους. Να μας πουν: ή είσαι μαζί μας ή είσαι εναντίον μας.

H βία…

… της αστυνομίας φέρνει περισσότερη βία. Οι άνθρωποι αντιδρούν. Το Κράτος
απαντάει με περισσότερους αστυνομικούς. Ελέγχουν τις επικοινωνίες.
Αστυνομεύουν το Ίντερνετ. Καταγράφουν τα ταξιδιωτικά έγγραφα. Στέλνουν τα
προσωπικά δεδομένα στη μητρόπολη του αντιτρομοκρατικού πολέμου. Το Κράτος που
ίδρυσαν οι πολίτες προστατεύει τον εαυτό του από τους ίδιους τους πολίτες. Το
συρματόπλεγμα μέσα στο οποίο κλείνουν οι Αμερικανοί τα ιρακινά χωριά έχει μόνο
μία έξοδο. Αργά ή γρήγορα θα περνάμε και εμείς από αυτήν για να πηγαίνουμε στο
σπίτι μας, στη δουλειά μας. Όμως, τα πράγματα δεν ήταν πάντα έτσι.