Eκτέλεση στο κέντρο της πόλης

Περίληψη

H Τερέσα Αλμένδρος ένιωθε να βρίσκεται σε αδιέξοδο. Τα γεγονότα των
τελευταίων ημερών – οι γνωστοί του πατέρα της που πέθαιναν γύρω της, ο πρώην
χαφιές Φουέντες που είχε γίνει προστάτης της, ο αρραβωνιαστικός της Χουάν
Μαρίνο, που ίσως να ήταν αδελφός της – την έκαναν να θέλει να αυτοκτονήσει.
Όμως, η ξαφνική εμφάνιση του Χουάν Μαρίνο και η δυσφορία του για την παρουσία
του Φουέντες δίπλα της άλλαξαν το κλίμα. Τώρα έπρεπε να τα βρουν οι τρεις τους
και να δουν τι θέλει ο καθένας τους. Προτού προλάβουν να συνεννοηθούν, ένα
τρομοκρατικό κτύπημα στο κέντρο της Μαδρίτης τούς καθηλώνει. Ένας γνωστός τους
διπλωμάτης δολοφονήθηκε εν ψυχρώ και ο εκτελεστής του άφησε ένα σημείωμα όπου
ανέφερε το όνομα «Σαλαβέρι».

Ξαναπλησίασε τα κάγκελα. Κοίταξε σαν υπνωτισμένη τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα
κάτω στην Γκραν Βία.

«Τερέσα!».

Το κορίτσι στράφηκε ξαφνιασμένο από τη γνώριμη φωνή.

«Χουάν Μαρίνο! Πώς… πώς ήρθες;».

Αυτός την αγκάλιασε.

«Με το αεροπλάνο, χαζούλα».

Και ξαφνικά η Τερέσα έσπασε. H θέρμη της φωνής του, τα γελαστά του μάτια, η
αγκαλιά που είχε λησμονήσει, θρυμμάτισαν το σκληρό εκμαγείο που την προστάτευε
και τη μεταμόρφωσαν ξανά στο κοριτσάκι που διάλεγε μπομπονιέρες για τον
αρραβώνα του.

(…) Οι λυγμοί της έφτασαν σε ντελίριο. Οι λεπτοί της ώμοι έτρεμαν ολόκληροι
και οι λέξεις έβγαιναν άναρθρες πια από το στόμα της. Ο Φουέντες, που
παρακολουθούσε τη σκηνή ανήσυχος μέσα από το τζάμι, δεν άντεξε: άνοιξε βίαια
την μπαλκονόπορτα και κοίταξε επιθετικά τον νεαρό άντρα.

«Τι συμβαίνει εδώ; Τι της έκανες πάλι;».

Ο Χουάν Μαρίνο τον κοίταξε με γνήσια έκπληξη.

(…) «Τερέσα, ποιος είναι αυτός;».

H Τερέσα δεν του απάντησε. Σκούπισε τα μάτια της με την ανάποδη του χεριού
της, κοίταξε μια τον θυμωμένο Φουέντες και μια τον έκπληκτο Χουάν Μαρίνο και
ξαφνικά έβαλε τα γέλια. Χειμαρρώδη, ορμητικά, παιδικά γέλια. Οι δύο άντρες
ξέχασαν τον καβγά και την κοίταγαν με το στόμα ανοιχτό.

«Είναι μεγάλη ιστορία. Πού να σου εξηγώ τώρα…», είπε τελικά στον καλό της.
Με μια αποφασιστική κίνηση άπλωσε τα χέρια, τους έπιασε και τους δύο από τον
ώμο και τους έσπρωξε προς τα μέσα. Οι θαμώνες του μπαρ είδαν το τρίο να
διασχίζει την αίθουσα και να φτάνει στη μεγάλη ξύλινη μπάρα σχεδόν αγκαλιά.

«Βότκα για όλους παρακαλώ», διέταξε η Τερέσα τον μπάρμαν που πλησίασε την
παρέα. «Σκέτη. Πρέπει επειγόντως να μεθύσουμε».

(…) Το πρωί που ξύπνησαν όλοι μαζί στο ίδιο δωμάτιο τα πράγματα ήταν
δύσκολα. Ξαναμπαίνοντας στον παλιό καλό εαυτό τους, κατεβαίνοντας από το
μαγικό χαλί της βότκας, κάτω από τα πόδια τους έχασκαν τα ίδια ερωτηματικά, τα
ίδια αδιέξοδα.

H κοπέλα μπήκε στο μπάνιο και κλείδωσε την πόρτα πίσω της. Είχε βαρεθεί πια να
τους βλέπει να αρπάζονται σαν τα κοκόρια. Δεν είχε όρεξη πρωί πρωί να
ξαναπαραστήσει τον διαιτητή.

(…) Ο νεαρός Σαλαβέρι πήγε μέχρι την πόρτα του μπάνιου κι αφού είδε ότι ήταν
αδύνατο να τρυπώσει μέσα από την κλειδωμένη πόρτα, φώναξε στην Τερέσα πως
κατεβαίνει για πρωινό στην τραπεζαρία.

«Ωραία, θα σας βρω κάτω σε λίγο», είπε αυτή.

Ωραία; Πού το είδε το ωραία; Κατέβασε το κεφάλι και πήγε στην εξώπορτα. Την
άνοιξε και άφησε τον Φουέντες να περάσει πρώτος. (…) Μπήκαν και βγήκαν στο
ασανσέρ σιωπηλοί. Περίμεναν στη σειρά για να τακτοποιηθούν σε τραπέζι μαζί με
δύο νεαρούς Αμερικανούς, αφράτους και γελαστούς – χακί ασορτί σορτσάκια Banana
Republic, εμπριμέ πουκάμισα Gap, Lonely planet-Madrid στο χέρι. Θα μπορούσε να
ήταν συμφοιτητές μου, σκέφτηκε με ζήλεια ο νεαρός Σαλαβέρι. Θα μπορούσε να
ήταν φίλοι μου και να κυνηγούσαμε γκομενίτσες στα κλαμπ της Μαδρίτης χωρίς
έγνοιες. Αρκεί ο πατέρας μου να ήταν πωλητής αυτοκινήτων στο Τέξας. Αλλά δεν
είναι πωλητής, γαμώτο, είναι ο κωλοπρόεδρος της κωλοχώρας μας…

(…) Ο Φουέντες αποκαλούσε ήδη από μέσα του τους ομοτραπέζους προνομιούχα
τσογλάνια – ούνα φάτσα, ούνα ράτσα με το δικό του κωλόπαιδο. Πλούσιοι
μπαμπάδες, αλαζονεία, ξερολισμός. Συμμετείχε στη συζήτηση μόνο για να τους τη
σπάει με όποιον τρόπο μπορούσε. Στα καρφιά καθόταν. Και τι συζήτηση μπορούσε
κανείς να κάνει στις μέρες μας με Αμερικανούς φοιτητές Δημόσιας Διοίκησης;
Τρομοκρατία φυσικά. H 11η Σεπτεμβρίου και τα συνεπακόλουθα. Τα Αμερικανάκια
είχαν ξεκινήσει με αφορμή ένα χθεσινοβραδινό τρομοκρατικό χτύπημα στο κέντρο
της πόλης και δεν σταματούσαν με τίποτα.

(…) Όμως, τα παιδιά βιάζονταν. Στις 11 έφευγε το τρένο για το Τολέδο και δεν
έπρεπε να το χάσουν. (…)

«Λοιπόν, χαρήκαμε για τη γνωριμία και… τα λέμε… ε;», είπαν ταυτόχρονα και
έσπευσαν να δραπετεύσουν από τη συνωστισμένη τραπεζαρία.

«Τα τρομάξατε τα καημένα τα παιδιά», είπε η Τερέσα, «ξέχασαν την εφημερίδα
τους».

«Έτσι κι αλλιώς δεν ξέρουν να διαβάζουν», είπε περιπαικτικά ο Φουέντες και
άρπαξε την τσαλακωμένη φυλλάδα. Χρειαζόταν μια ανάσα πριν από τον δεύτερο
γύρο.

Τα μάτια του βολτάρισαν αδιάφορα στην πρώτη σελίδα αλλά απροσδόκητα κοκάλωσαν
κάπου στη μέση της: «ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΜΑΔΡΙΤΗΣ: ΝΕΚΡΟΣ Ο
ΔΙΠΛΩΜΑΤΗΣ ΧΟΥΑΝ ΚΟΡΘΙΤΟ ΠΕΡΕΣ».

O Φουέντες άπλωσε ωχρός την εφημερίδα πάνω στο τραπέζι χωρίς σχόλια.
Σκεπάζοντας φρυγανιές και κρουασάν, η πρώτη σελίδα σαν φέρετρο τους πάγωσε το
αίμα.

«Τον γνώριζα», ψέλλισε ο Χουάν Μαρίνο. Έσκυψαν κι οι τρεις πάνω στο κομμάτι
και διάβασαν: «Στις δώδεκα χθες το βράδυ στη διασταύρωση των οδών Μερκούριο
και Σανταντέρ το διερχόμενο αυτοκίνητο του Λατινοαμερικανού διπλωμάτη Χουάν
Κορθίτο Πέρες σταμάτησε εξαιτίας ενός κόκκινου φαναριού. Ο Πέρες δεν έκλεινε
σχεδόν ποτέ τα αλεξίσφαιρα τζάμια της λιμουζίνας του, παρά τις διαμαρτυρίες
των ανθρώπων που ήταν επιφορτισμένοι με την ασφάλειά του. “Δεν έχω τίποτα να
φοβηθώ”, συνήθιζε να λέει. Αποδείχτηκε πως έκανε λάθος. Σύμφωνα με τη μαρτυρία
διερχόμενου ζεύγους, ένας μελαχρινός άντρας αγνώστων λοιπών στοιχείων, που
επέβαινε σε μηχανή μεγάλου κυβισμού, σταμάτησε δίπλα στο ανοιχτό παράθυρο της
λιμουζίνας και φύτεψε μία σφαίρα στο μέτωπο του ξένου διπλωμάτη. Στη συνέχεια
έδωσε στον άναυδο σοφέρ ένα δακτυλογραφημένο σημείωμα, ένα πολύ πρωτότυπο
είδος προκήρυξης. Το σημείωμα, που αναλύεται ώς αυτή τη στιγμή από τους
ειδικούς της υπηρεσίας ασφαλείας, έγραφε επί λέξει: “Έκανες το μοιραίο λάθος,
Σαλαβέρι. Ακούμπησες αυτό που δεν έπρεπε να ακουμπήσεις”. Ο ανταποκριτής μας
προσπάθησε να έρθει σε επαφή με τον πρόεδρο Σαλαβέρι. Οι προσπάθειές του όμως
απέβησαν άκαρπες, καθώς ο πρόεδρος αρνήθηκε μέχρι στιγμής να προβεί σε
οιαδήποτε δήλωση».

LINKS

Οι αναγνώστες που θέλουν να διαβάσουν ολόκληρα τα κεφάλαια του μυθιστορήματος,
μπορούν να απευθυνθούν στις διευθύνσεις www.cultural-olympiad.gr και www.globalnovel.com