ANAΛΩΣIMA Aνασκαφές στη Φλάνδρα

Μέσα στη λάσπη βρέθηκαν ξανά τα χαρακώματα του A’ Παγκοσμίου Πολέμου. Και τι
δουλειά έχουν να τα ψάχνουν τώρα; Υπάρχει φαίνεται κύμα νοσταλγίας για τον
πόλεμο αυτό. Λιγόστεψαν πάρα πολύ και οι αυτόπτες μάρτυρες. Μέσα στη λάσπη οι
τωρινοί σύμμαχοι ψάχνουν να καταλάβουν τι τους χώριζε κάποτε. Γάλλοι και
Γερμανοί, που συζητούν για ένωση των κρατών τους, να φτιάξουν μόνοι τους τον
πυρήνα της πολιτικής Ευρώπης, αφού οι άλλοι διστάζουν. Αυτοί που, με τον έναν
ή τον άλλον τρόπο, υπήρξαν εχθροί σε όλους τους πολέμους, επί πολλούς αιώνες,
ίσως χρειάζεται να σκάψουν πολύ βαθιά στη λάσπη για να βρουν τις αιτίες που
τους έκαναν να αλλάξουν. Σκάβουν και βρίσκουν παπούτσια στρατιωτών που έφυγαν
χωρίς πόδια. Ημερολόγια, όπως εκείνο για το οποίο έγραφε προχθές στα «NEA» ο
Γιώργος Αγγελόπουλος. Που μιλούν για μια αυθόρμητη ανακωχή ανάμεσα στους
στρατιώτες. Δεν βρίσκουν αίτια και αφορμές, όπως τα μαθαίναμε στο σχολείο,
μεγάλες ιδέες και προσδοκίες. Βρίσκουν ένα δίκτυο χαρακωμάτων σε πολύ καλή
κατάσταση. Τι θα τα κάνουν άραγε τώρα που τα βρήκαν; Θα τα στρώσουν σαν πίστα
για πατίνια ή σκέιτ, να γυρίζουν τα δισέγγονα των πρώην εχθρών γλιστρώντας από
τη μία χώρα στην άλλη; Θα ρίξουν νερό να κόβουν βόλτες τα δισέγγονα με κανό
και καγιάκ; Θα γίνουν τα χαρακώματα η ραχοκοκαλιά της καινούργιας Ευρώπης, που
λίγο λέει χαλάρωσε, λίγο λαπάδιασε και λίγο νερούλιασε, πάνω στα καλύτερα της.
Δεν βρίσκει κάτι σαν σκελετό να ακουμπήσει, ένα στέρεο πράγμα να χτιστεί γύρω
του. H ανάμνηση των πολέμων είναι καλό οικοδομικό υλικό, εγγυημένο.