MIXAHΛ MAPMAPINΟΣ Σαίξπηρ, Mετρό και καυτά σποτάκια

Όταν ο Σαίξπηρ γίνεται πειραματικό μπαλέτο. Από την παράσταση «Ρομέο και Ιουλιέτα: H Τρίτη Μνήμη», που θα παρουσιάσει στο θέατρο «Θησείο» ο Μιχαήλ Μαρμαρινός

Οι πειραματισμοί του Μιχαήλ Μαρμαρινού συνεχίζονται. H αναζήτηση της έκφρασης
και το αίσθημα της δίψας είχαν πάντοτε δεσμούς αιτιώδους συνάφειας. Στον δικό
του δρόμο, η δίψα του δεν ξεδιψάει και η ανάγκη του για έρευνα πάνω στη
σύγχρονη θεατρική έρευνα διεκδικεί το ρίσκο του πειραματισμού. Εξάλλου, η
ωριμότητα δεν εμποδίζει την έρευνα, αλλά δεν αποφεύγει και την πρόκληση. Κι
έτσι, ακόμα και η ξενόγλωσση μετονομασία του θεάτρου – από «Διπλούς έρως»
γίνεται «Theseum Enseble» – μπορεί να θεωρηθεί πρόκληση. Αλλά κι αυτή η αλλαγή
έχει τη σημασία της, καθώς διεθνοποιείται η δραστηριότητα του θεάτρου.

H πρώτη παραγωγή του φετινού ρεπερτορίου «Δημόσιοι χώροι I» παίζεται ήδη σε
τρεις γλώσσες, ελληνικά, αγγλικά και δανέζικα με σύγχρονη ελληνική μετάφραση.
Εκκεντρικό; Κατ’ αρχήν πρακτικό, αφού πρόκειται για συμπαραγωγή του «Theseum»
και του δανέζικου θεάτρου «Bidt», με τη χορηγία του «Danish Theatre Council»
και του Ινστιτούτου της Δανίας στην Αθήνα. Εξάλλου, η παράσταση αποτελεί τμήμα
έρευνας μιας διεπιστημονικής συνεργασίας τριών κρατών στον τομέα της
Πολιτιστικής Οικολογίας, με θέμα «Δημόσιοι χώροι – Public Spaces» ανάμεσα στην
Ελλάδα, τη Γεωργία και τη Δανία. Αλλά η επιστημονική έρευνα δεν προϋποθέτει
και σοβαροφάνεια στη σκηνική της έκφραση. Αντίθετα, ο Μιχαήλ Μαρμαρινός, που
είχε και την ιδέα του έργου και το σκηνοθέτησε σε συνεργασία με τον Έρικ
Πολντ, φιλοδοξεί να είναι μια πρόταση σύγχρονου θεάτρου, με λιγότερο λόγο και
περισσότερο χορό και μουσική. Μια περφόρμανς με θέμα τους δημόσιους χώρους, με
κριτική σκέψη και χιούμορ.

Αν οι προβληματισμοί, οι αυτοσχεδιασμοί και τα σχόλια πάνω στους
δημόσιους χώρους είναι μια παράσταση-δοκίμιο, το δημοφιλές σαιξπηρικό δράμα
«Ρωμαίος και Ιουλιέτα» είναι ένα μπαλέτο! H ιδέα, και ακολούθως η σκηνοθεσία
του Μαρμαρινού, ξεκινάει από μια «τρίτη μνήμη». Μια θεατροφαντασία, που
επιχειρεί να φανταστεί στη σκηνή τη δραματουργική «χορογραφία», όπου οι ρόλοι
μπερδεύονται με τους ηθοποιούς σε μια παράσταση αληθινού ψέματος. «Το ζήτημα
για μας, όπως πάντα, σημειώνει ο σκηνοθέτης, είναι να εξαναγκάσουμε τις
ιστορίες που ξέρουμε να μιλήσουν για τις ιστορίες που δεν ξέρουμε». Κι έτσι ο
λόγος των προσώπων, που διηγούνται πραγματικές εμπειρίες, αντιπαρατίθεται με
τον ποιητικό λόγο του Σαίξπηρ. Σοκ; Πάντως, τον συγγραφέα τον ταράζει κι αντί
να τρίξουν τα κόκαλά του, «ζωντανεύει» σκηνικά, συγκινείται και συγκινεί.

Τουρισμός και πόλεμος

H τρίτη παραγωγή ακολουθεί τα ίχνη της περιέργειας, της ανίχνευσης μ’ έναν
κρυμμένο στοχασμό. Εδώ το θέμα είναι ο τουρισμός, η μαζική κουλτούρα και ο
πόλεμος. Κοινός κρίκος η αλληλογραφία των στρατιωτών που βρίσκονται στο μέτωπο
και οι κάρτες που στέλνουν οι τουρίστες από τα ταξίδια τους. Φωτογραφίες όπου
στο κέντρο της εικόνας τεκμηριώνεται η παρουσία και η πρόθεση «Ήμουν εδώ».
Αυτός είναι ο υπότιτλος της τελευταίας παραγωγής « Hot spots», που είναι μια
συμπαραγωγή του «Theseum» του θεάτρου «Rimini Protokoll» σε συνεργασία με το
Ινστιτούτο Γκαίτε. Τρεις σκηνοθέτες, ο Daniel Wetzel, ο Helgard Haug και ο
Μιχαήλ Μαρμαρινός, πλέκουν ένα δίχτυ σχέσεων μεταξύ Αθήνας, Βερολίνου και
Κωνσταντινούπολης. Μια παράσταση για έναν τουρίστα έναν ηθοποιό, μια ξεναγό
και μερικούς ακόμα ειδικούς.

INFO

Στο θέατρο «Θησείο» (Τουρναβίτου 7, τηλ 210-3255444). Εισιτήρια: 20 και 14
ευρώ (φοιτητικό). «Δημόσιοι χώροι» – ξεκίνησε – για 40 παραστάσεις. «Ρομέο και
Ιουλιέτα: H Τρίτη Μνήμη»: πρεμιέρα 18 Δεκεμβρίου – για 40 παραστάσεις. «Hot
Spots ή ήμουν εδώ»: πρεμιέρα 6 Μαρτίου – για 40 παραστάσεις.