Διαστάσεις Στ’ ανοιχτά της νήσου Mέλβιλ

Οι Αυστραλοί άνοιξαν νέους δρόμους στην αντιμετώπιση των λαθρομεταναστών.
Διαθέτουν, ομολογουμένως, θράσος. Αλλά και πολλά νησιά.

Ενοχλητικοί επιβάτες. Ύστερα από παρέμβαση των κατοίκων της νήσου Μέλβιλ, οι 14 Κούρδοι λαθρομετανάστες επέστρεψαν στο πλοίο και περιμένουν νέα από το Σίδνεϋ

H νήσος Μέλβιλ βρίσκεται στις βόρειες ακτές της Αυστραλίας, κοντά στη Γη
Άρνεμ. Στ’ ανοιχτά αυτού του νησιού έριξε άγκυρα την περασμένη Τρίτη ένα πλοίο
με ενοχλητικούς επιβάτες: δεκατέσσερις Κούρδους από την Τουρκία και τέσσερα
μέλη του πληρώματος από την Ινδονησία. Οι Κούρδοι αποβιβάστηκαν στο νησί,
ρώτησαν τους κατοίκους αν βρίσκονταν στην Αυστραλία και ζήτησαν αμέσως
πολιτικό άσυλο.

H κυβέρνηση βρέθηκε σε δύσκολη θέση. Τον Αύγουστο του 2001, όταν ένα νορβηγικό
πλοίο περισυνέλεξε 430 Ιρακινούς και Αφγανούς πρόσφυγες που προσπαθούσαν να
αποβιβαστούν στη νήσο των Χριστουγέννων, είχε επινοήσει τη λεγόμενη «Λύση του
Ειρηνικού»: τους απαγόρευσε να πατήσουν σε αυστραλιανό έδαφος και τους έστειλε
σε στρατόπεδα συγκέντρωσης που στήθηκαν βιαστικά στο Ναούρου και στην Παπούα
Νέα Γουινέα. Τώρα, όμως, δεν μπορούσε να κάνει το ίδιο. Οι λαθρομετανάστες
είχαν προλάβει και είχαν βγει στο νησί. Να τους πετάξει στη θάλασσα; Θα
αντιδρούσαν όλες αυτές οι περίεργες οργανώσεις προστασίας των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων. Να τους δώσει άσυλο; Αδύνατον, θα έπαιρναν θάρρος κι άλλοι
ξυπόλητοι και θα συνέρρεαν απ’ όλον τον Τρίτο Κόσμο. Οι εγκέφαλοι του Σίδνεϋ
το σκέφτηκαν πολύ (ή μάλλον όχι και τόσο πολύ: δεν χρειάστηκαν παρά μερικές
ώρες μετά την εμφάνιση του πλοίου) και τελικά βρήκαν τη λύση: έσβησαν τη νήσο
Μέλβιλ από την αυστραλιανή επικράτεια. Καλού-κακού, έκαναν το ίδιο και για τη
νήσο των Χριστουγέννων. Καθώς και για άλλα 4.000 νησιά. Έτσι, όποιος βγαίνει
σ’αυτά τα νησιά δεν θα έχει δικαίωμα να ζητήσει πολιτικό άσυλο. Και θα
μεταφέρεται αυτομάτως στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

H απόφαση τέθηκε σε ισχύ από τα μεσάνυχτα της περασμένης Δευτέρας, δηλαδή
κάπου 24 ώρες προτού γραφτεί. Προκλήθηκαν, φυσικά, αντιδράσεις. H πολιτική
αυτή είναι παράλογη, δήλωσε η Κλερ Μάρτιν, που ηγείται της κυβέρνησης του
Βορείου Διαμερίσματος. «Το πρόβλημα των λαθρομεταναστών είναι σοβαρό και δεν
αντιμετωπίζεται με τη δημιουργία μιας ζώνης αποκλεισμού». Οι Εργατικοί
υπόσχονται να μπλοκάρουν την απόφαση στη Γερουσία, την οποία ελέγχουν μαζί με
τους οικολόγους και τους ανεξάρτητους. Όμως η διαδικασία αυτή μπορεί να πάρει
μήνες – και οι 14 Κούρδοι δεν μπορούν ασφαλώς να περιμένουν.

Καλά, τόσο εύκολα πουλάνε οι Αυστραλοί τα νησιά τους; Για δεκατέσσερις
ψωροκούρδους φτάνουν να απαρνηθούν ένα νησί που φέρει το όνομα του συγγραφέα
του Μόμπυ Ντικ; Είναι αλήθεια πως υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια: τα 4.000 αυτά
νησιά θα εξακολουθήσουν επισήμως να ανήκουν στην Αυστραλία, θα θεωρούνται όμως
υπερπόντια εδάφη και δεν θα ισχύει εκεί η αυστραλιανή νομοθεσία. Θα είναι, ας
πούμε, σαν να βγει ένας πρόσφυγας από την Κούβα στη Γουαδελούπη και να ζητήσει
πολιτικό άσυλο στη Γαλλία. Λυπούμαστε, θα του πουν. Το μόνο που μπορούμε να
κάνουμε είναι να σας στείλουμε στο Γκουαντάναμο.