Hγέτες β’ διαλογής

Εδώ και δέκα χρόνια, οι Συντηρητικοί βουλευτές έπαιζαν στα σίγουρα.
Έδιωξαν τρεις από τις ισχυρότερες πολιτικές προσωπικότητες που διέθεταν: τον
Μάικλ Χέιζελταϊν, τον Κένεθ Κλαρκ και τον Μάικλ Πορτίλο. Δεν τους απέμεινε
παρά η επιλογή από ήσσονες προσωπικότητες: τον Χάουαρντ, τον Ντέιβις, τον
Μάικλ Άνκραμ και τον Όλιβερ Λέτουιν. Ο Χάουαρντ προσφέρει μια φρεσκάδα, μια
σταθερότητα, ακόμη και μια αίσθηση του χιούμορ, που τον τοποθετούν πολύ πιο
μπροστά από τους άλλους βουλευτές. Επίσης διαθέτει την ικανότητα να πλήξει
τους αντιπάλους. H νομιμότητα ενός τέτοιου ηγέτη θα ήταν πολύ μεγαλύτερη αν
προτεινόταν με έμφαση από τα κομματικά μέλη όλης της χώρας. H αρμόδια επιτροπή
θα πρέπει να προτείνει μια ευρύτερη επιλογή υποψηφίων, όπως γίνεται στην
Αμερική. Θα ήταν παράδοξο να μη συμπεριληφθούν τα ονόματα του Κλαρκ και του Πορτίλο.