H Aναγέννηση των Eλλήνων

![]() |
![]() |
Το κίνημα του Ελληνικού Διαφωτισμού, που εμφανίζεται στα μέσα του 18ου αιώνα
και προκαλείται από τις αλλαγές που φέρνει η άνοδος των Φαναριωτών και του
εμπορικού κόσμου της Βαλκανικής που χρησιμοποιούν την ελληνική γλώσσα, μας
εισάγει στον 2ο τόμο της Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού που αναφέρεται επίσης:
* Στην ιστορία της παιδείας και την ιδεών: Τύπος, βιβλία, εκπαίδευση,
κ.λπ.
* Στις τέχνες και στην ανανέωσή τους: λογοτεχνία, θέατρο,
αρχιτεκτονική, αρχαιολογία.
* Στο Δίκαιο, στους θεσμούς και στην κοινωνική οργάνωση: δηλαδή στην
Ορθόδοξη Εκκλησία, στους Φαναριώτες, στις κοινότητες, στις συντεχνίες και στον
αρματολισμό.
* Στην καθημερινή ζωή των Ελλήνων, περιγράφοντας τα σπίτια, τα
φορέματα, τα εργαλεία και τα σκεύη που χρησιμοποιούσαν, κ.λπ.
![]() |
|
Ο Ευγένιος Βούλγαρης (1716-1806), μορφή του Νεοελληνικού Διαφωτισμού. |
Το κίνημα του Ελληνικού Διαφωτισμού είναι ένα κίνημα κατά βάση ανατρεπτικό που
θέλει να υποκαταστήσει τα παραδοσιακά κοινωνικά και πνευματικά ρεύματα. H
μεγάλη πρόκληση για τον Ελληνικό Διαφωτισμό είναι η φωτισμένη Ευρώπη. Μεγάλο
ρόλο θα παίξει η τυπογραφία, η έκδοση και κυκλοφορία των βιβλίων, οι
εφημερίδες. Χάρη σ’ αυτά η κριτική του Κοραή, το πάθος για ελευθερία του Ρήγα
Φεραίου και του Ανώνυμου (με την «Ελληνική Νομαρχία») θα φτάσουν σε κάθε άκρη
της Ελλάδας, όπου βρίσκονται οι συνδρομητές των ελληνικών εκδόσεων.
Ο Έλγιν και τα Μάρμαρα
Ο Ιωάννης Μπενιζέλος, εκδότης εφημερίδων, περιγράφει στην «Ιστορία των Αθηνών»
τις δραστηριότητες του Ελγίνου στην Ακρόπολη.
«… περί τα τέλη του Ιουλίου του αυτού έτους των 99 [1799], ο μυλόρδ Έλγκιν,
πληρεξούσιος πρέσβυς της Βρετανίας παρά τη οθωμανική Πόρτα, έστειλεν εις
Αθήνας τεχνίτας Ρωμάνους και Αναπολιτάνους διά να κατασκάψουν και να
ερευνήσουν εις τα ενδόμυχα της γης διά μάρμαρα και κτίρια παλαιά και να
κατεβάσουν από τον περίφημον εκείνον ναόν της Αθηνάς εκείνα τα αξιολογώτατα
αγάλματα και ανδριάντας, τα οποία έδιδαν θάμβος και έκπληξιν εις όλους τους
περιηγητάς. Όσον μεν διό το δεύτερον, δεν τους εδόθη η άδεια».
Τα πρώτα γράμματα
Ο Γεώργιος Ψύλλας, εκδότης της Εφημερίδος Αθηνών το ’21 θυμάται στα
Απομνημονεύματά του πώς έμαθε τα πρώτα γράμματα στην ενορία της Αγίας Θέκλας
της Αθήνας:
«…ο εφημέριος και διδάσκαλος κατανοήσας με, καλεί εξ ονόματος να τον
πλησιάσω και να αποφασίσω να μάθω γράμματα. Με εκάθισε πλησίον του, μοι
προσέφερεν ολίγα σύκα και μου έγραψεν εις την πινακίδα (καταχρηστικώς
πελεκίδα) τα 24 γράμματα του αλφαβήτου και μετ’ ολίγας στιγμάς, ιδών ότι
εξέμαθον το τακτικόν αλφάβητον, μου έγραψε και το σύνθετον, δηλ. αω, βψ κ.τ.λ….».
H Ιστορία του Νέου Ελληνισμού
10 τόμοι
4.000 σελίδες
5.000 φωτογραφίες, χάρτες, σχεδιαγράμματα
















