γιατί… λέμε «Tον σέρνει από τη μύτη»;

Στην παλιά Αθήνα, όταν ένας άντρας ήθελε να παντρευτεί μια γυναίκα, έστελνε
πρώτα στα «πεθερικά» και στα κουνιάδια του διάφορα δώρα. Φλοκάτες, κουβέρτες,
ασημένια κουταλοπίρουνα, ναργιλέδες και πολλά άλλα. Αν τα «πεθερικά» κρατούσαν
τα δώρα αυτά, σήμαινε πως ήταν σύμφωνοι και τον ήθελαν για γαμπρό. Αν όμως
συνέβαινε το αντίθετο, τότε ο υποψήφιος γαμπρός – αν ήταν παλικαράς – πήγαινε
έξω από το σπίτι τους, τραβούσε την κουμπούρα του και άρχιζε να την αδειάζει
στα παράθυρα και στις πόρτες των «πεθερικών» του. Το αποτέλεσμα όλων αυτών
ήταν: ή να βγουν από το σπίτι και να αρχίσουν κι εκείνοι τις κουμπουριές ή να
σηκώσουν στα κεραμίδια ένα κόκκινο πανί, πράγμα που σήμαινε ότι τον ήθελαν
τώρα για γαμπρό τους. Στην περίπτωση που η οικογένεια έλεγε το «ναι», η νύφη –
σύμφωνα με τα όσα γράφει ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Τάκης Νατσούλης στο
βιβλίο του «Λέξεις και Φράσεις Παροιμιώδεις» (Εκδόσεις Σμυρνιωτάκης) –
κουκουλωμένη με ένα τσεμπέρι έβγαινε από το σπίτι, έπιανε τον γαμπρό από τη
μύτη και τον έκανε τρεις γύρους στη γειτονιά, ώστε να διαπιστώσουν όλοι ότι τα
πράγματα τακτοποιήθηκαν με το καλό.