Ο παλιός είναι… αλλιώς

Κάθε φορά που δημοσιεύουμε ένα θέμα που αφορά τα CD και την τιμή τους (όπως
αυτό που δημοσιεύτηκε το περασμένο Σάββατο) ο πρώτος που μας τηλεφωνεί είναι ο
κ. Πέτρος Πελοπίδας, δισκάς από τα γεννοφάσκια του, πρώτα υπάλληλος στη Minos
και αργότερα, επί πολλά χρόνια, ιδιοκτήτης δισκάδικου στο Παγκράτι. Ο κύριος
Πελοπίδας μάς μαλώνει. «Γιατί δεν ρωτάτε τα μικρά δισκάδικα να σας πουν τι
γίνεται και ρωτάτε όλους τους άλλους;», λέει. Και ύστερα προσθέτει ότι πρώτος
εκείνος (και όχι η Universal στην Αμερική) έχει προτείνει (στην IFPI) να
ρίξουν οι εταιρείες την τιμή των CD γιατί είναι ο μόνος τρόπος να σωθούν οι
ίδιες αλλά και οι δισκάδες από πλήρη εξαφάνιση. Οι μικροί δισκάδες, τονίζει.
Γιατί οι «αλυσίδες» είναι μια άλλη ιστορία. Και η αλήθεια είναι ότι ακούμε
συχνά πυκνά τελευταία ότι ακόμη και να ήθελαν οι πολυεθνικές να μειώσουν
σημαντικά τη χονδρική τους, τα μεγάλα καταστήματα θα ασκούσαν βέτο σ’ αυτό.
Μπορούν να επιβάλουν (πλέον) την πολιτική τους και το κάνουν. Βασικές αρχές
της οικονομίας είναι αυτές. Όσο λιγότεροι στον χώρο τόσο πιο δυνατοί.