[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Πρόκειται πλέον για καθημερινό φαινόμενο – για την κόντρα, λέμε, κυβέρνησης
και αντιπολίτευσης, που ανά 24ωρο βρίσκουν κι από ένα θέμα για να πουν μαύρο ο
ένας, άσπρο ο άλλος.
Εάν αυτό είναι το κλίμα έξι μήνες πριν από τις εκλογές, μπορείτε να
φανταστείτε τι θα συμβεί, για παράδειγμα, στο δεκαήμερο προ της κάλπης.
Την τιμητική της είχε χθες, λόγω πρώτης ημέρας της σχολικής χρονιάς, η
Παιδεία – και, για την ακρίβεια, τα ολοήμερα σχολεία. Τα οποία για μεν τον κ.
Σημίτη είναι θετικά, αφού επιτρέπουν στους γονείς να εργάζονται και στους
μαθητές να κάνουν εξωσχολικά μαθήματα, για δε τον κ. Καραμανλή αρνητικά, αφού
λειτουργούν ως «πάρκινγκ παιδιών». Φυσικά, ουδείς ρώτησε την εργαζόμενη μητέρα
που δεν διαθέτει, ας πούμε, μια Φιλιππινέζα, τι γνώμη έχει για τα ολοήμερα.
Στη Ρηγίλλης, πάντως, δεν περιορίζονται στις καθημερινές τους κόντρες
με την κυβέρνηση, αλλά μέχρι το… παραπέντε τα στελέχη αγωνίζονται για το
περιεχόμενο της ομιλίας Καραμανλή. Συγκεκριμένα, εάν θα περιέχει παροχές τύπου
ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, όπως ζητούν οι της «λαϊκής δεξιάς», ή θα αποφύγει
πλήρως την παροχολογία, όπως θέλουν οι «φωτισμένοι», σαν τον Γιώργο Σουφλιά.
Τον πρώτο γύρο φαίνεται πως τον κέρδισε ο κ. Σουφλιάς – και ο κ. Καραμανλής θα
είναι «μαζεμένος» στη Θεσσαλονίκη – αλλά δεν αποκλείεται το ελάχιστο εγγυημένο
εισόδημα, ακόμη και με άλλη ονομασία, να επανακάμψει στο σκηνικό, καθώς ο
χρόνος προς τις εκλογές βοηθά.
Στο Κυπριακό, ο Γιώργος Παπανδρέου συμφώνησε στη Λευκωσία πως πρέπει να
υπάρχει ανά πάσα στιγμή ετοιμότητα για επανέναρξη των συνομιλιών, ενώ ο
Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Αμπντουλάχ Γκιουλ, «άδειασε» τον Ραούφ Ντενκτάς
δυο φορές. Αφενός, είπε στους πρέσβεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης πως η τελωνειακή
ένωση με τα κατεχόμενα δεν πρόκειται να προχωρήσει, αφετέρου είπε πως τα περί
εκπόνησης νέου σχεδίου με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη είναι περίπου ανύπαρκτα.
Δύο χρόνια μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στους δίδυμους πύργους της Νέας
Υόρκης, ο κόσμος έζησε ακόμη μια φρίκη – τον τραγικό θάνατο της Σουηδής
υπουργού Εξωτερικών, Άννας Λιντ. Ο φιλελευθερισμός της σουηδικής κοινωνίας
φαίνεται πως στοίχισε στη Λιντ τόσες μαχαιριές που η ζωή της χάθηκε…

Στη Μέση Ανατολή, τώρα, τα πράγματα οδηγούνται στο αμήν, καθώς το Ισραήλ
αποφάσισε την εν καιρώ απέλαση του Γιάσερ Αραφάτ – μια κίνηση που είναι βέβαιο
ότι θα προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη οργή στους Παλαιστινίους, με «ομαλή»
συνέπεια την περαιτέρω κλιμάκωση της βίας.













