AΦIEPΩMA 68η ΔEΘ H Eλλάδα αξιόπιστη δύναμη στην E.E.

Νίκος Χριστοδουλάκης : H οικονομία μας κρίνεται, πλέον, από το πόσο βελτιώνει τη θέση της μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Με ισχυρότερους μηχανισμούς άμυνας, αλλά χωρίς την ψευδαίσθηση ότι μπορούμε να
κλείσουμε τα σύνορά μας σε διεθνείς διαταραχές.

Οι αλλαγές αυτές χρειάζονται μια νέα οικονομική πολιτική, που να
ανταποκρίνεται στα καινούργια δεδομένα για τη θέση και τις δυνατότητες της
χώρας μας. Και συγκεκριμένα:

Μέσα στην ευρωζώνη σημασία έχει, πλέον, πόσο προοδεύουμε όχι μόνο σε σύγκριση
με το δικό μας παρελθόν, αλλά κυρίως σε σχέση με τους άλλους. Φιλοδοξία και
πολιτική μας δεν είναι να προφτάσουμε ασθμαίνοντας τον ελάχιστο κοινό
παρανομαστή, αλλά να πρωτοπορήσουμε σε αλλαγές που αναβαθμίζουν τη θέση της
χώρας και την κατοχυρώνουν ως μια αξιόπιστη μεσαία δύναμη στη νέα Ευρωπαϊκή
Ένωση.

Απέναντι στις διεθνείς κρίσεις δεν μπορούμε να στεκόμαστε αδιάφοροι, ούτε και
να προεξοφλούμε την κατάρρευση. Χρειάζεται να αντιδρούμε με σχέδιο και
στρατηγική, έτσι ώστε όχι μόνο να ελαχιστοποιούμε τα πλήγματα, αλλά και να
αξιοποιούμε την κρίση και να κερδίζουμε ως χώρα από τις αναπόφευκτες
ανακατανομές που αυτή προκαλεί διεθνώς.

H νέα γεωπολιτική θέση της χώρας μετά την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή
Ένωση, την ειρήνευση των Βαλκανίων και τη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων
κάνει την Ελλάδα και τον Ελληνισμό να ξαναβρίσκουν τον ιστορικό τους χώρο και
ανοίγει νέες δυνατότητες οικονομικής και γεωπολιτικής ανάδειξης.

Οι υψηλές προσδοκίες των Ελλήνων πολιτών για ασφάλεια, ευημερία και απασχόληση
απαιτούν πιο εξειδικευμένα μέτρα και συστηματική διάχυση του οφέλους της
ανάπτυξης σε όλη την κλίμακα της κοινωνίας. Διότι σήμερα, σε πολλές
περιπτώσεις, βλέπουμε πως η μακροοικονομική βελτίωση δεν «περνάει» στην
καθημερινή πραγματικότητα: Έχουμε υψηλή ανάπτυξη, αλλά η απασχόληση αυξάνεται
αισθητά πιο αργά. Έχουμε μειώσει δραστικά τον πληθωρισμό, αλλά δεν έχουν
εξαλειφθεί τα φαινόμενα της ακρίβειας και μάλιστα σε καθημερινά αγαθά.
Χρηματοδοτούμε πολλές νέες υποδομές, αλλά υπάρχουν ακόμη περιοχές αποκομμένες
από την ανάπτυξη.

Όλα αυτά αυξάνουν τις απαιτήσεις και η αξιοπιστία της νέας οικονομικής
πολιτικής θα κριθεί, πλέον, από την ικανότητά της όχι μόνο να επιτυγχάνει
καλούς μακροοικονομικούς δείκτες, αλλά και να κινητοποιήσει το δυναμικό της
χώρας για να επιταχύνει τη σύγκλιση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες σε μία νέα
πορεία ανάπτυξης, συμμετοχής στην απασχόληση, ίσων ευκαιριών και μικρότερων
κοινωνικών και περιφερειακών ανισοτήτων.

Ασφαλώς, η ελληνική οικονομία έχει αλλάξει ριζικά προς το καλύτερο την
τελευταία δεκαετία και θα ήταν εξαιρετικά εύκολη υπόθεση, αν θέλει κάποιος να
υπερασπιστεί την οικονομική πολιτική, να συγκρίνει τη σημερινή εικόνα της με
εκείνη των προηγούμενων χρόνων. Σήμερα, όμως, δεν φτάνει να κρινόμαστε με το
αν έχουμε πετύχει κάτι καλύτερο από το παρελθόν. H οικονομία μας κρίνεται,
πλέον, από το πόσο βελτιώνει τη θέση της μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

H οικονομική πολιτική που εφαρμόστηκε συστηματικά την τελευταία δεκαετία, και
ιδιαίτερα μετά το 1996, οδήγησε όχι μόνο στην ονομαστική σύγκλιση και στη
συμμετοχή στην ΟΝΕ, αλλά και σε μία ουσιαστική βελτίωση της παραγωγής, των
εισοδημάτων και του κοινωνικού κράτους. Όμως αυτό δεν μπορεί να αποτελεί
παράγοντα εφησυχασμού, αλλά, αντίθετα, βασικό επιχείρημα για την εντονότερη
συνέχιση των διαρθρωτικών αλλαγών.

Διότι το βασικό ερώτημα, σήμερα, είναι πώς θα επιταχύνουμε την πορεία της
σύγκλισης. Ποιες είναι οι πολιτικές εκείνες που θα αναδείξουν τις νέες πηγές
ανάπτυξης τα επόμενα χρόνια. Πώς θα διασφαλίσουμε ότι, μετά τους Ολυμπιακούς
Αγώνες και το Γ’ ΚΠΣ, η ελληνική οικονομία θα συνεχίσει να αναπτύσσεται
δυναμικά, δημιουργώντας ευημερία και απασχόληση. Τρεις είναι οι άξονες της
στρατηγικής μας:

Πρώτον, με την επιτάχυνση και την εμβάθυνση των διαρθρωτικών αλλαγών που
προωθούμε ήδη και επηρεάζουν θετικά τις επενδύσεις, την παραγωγικότητα, την
απασχόληση, τις αγορές: ενθάρρυνση της επιχειρηματικότητας, στήριξη των
μικρομεσαίων επιχειρήσεων, άνοιγμα και απελευθέρωση των αγορών, περισσότερη
εξωστρέφεια της οικονομίας.

Δεύτερον, με τη μεγαλύτερη συμβολή της γνώσης και της τεχνολογίας στην
ανάπτυξη, με την καλύτερη ανταπόκριση και συμμετοχή της εκπαίδευσης στη
δημιουργία απασχόλησης, με την ενθάρρυνση της συνεργασίας επιχειρήσεων και
ερευνητικών ιδρυμάτων για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και της εγχώριας
προστιθέμενης αξίας.

Τρίτον, με τις πολιτικές μας για την περιφερειακή σύγκλιση που κατοχυρώνουν
ότι οι επενδύσεις, η αύξηση της παραγωγικότητας και οι νέες θέσεις απασχόλησης
αφορούν όλη την επικράτεια.

Οι στρατηγικές αυτές εξειδικεύονται στη «Χάρτα της Πραγματικής Σύγκλισης», τον
«οδικό χάρτη» για την πορεία της ελληνικής οικονομίας τα επόμενα χρόνια, που
θα αποτυπώνει με σαφήνεια και ευθύτητα τους στόχους μας σε κάθε τομέα και τα
εργαλεία για να τους επιτύχουμε.

Κυρίαρχο ζήτημα για την προώθηση της ανάπτυξης, της ανταγωνιστικότητας και της
απασχόλησης, για την έγκαιρη διαχείριση των επερχόμενων αλλαγών στην ελληνική
οικονομία, είναι ο ουσιαστικός κοινωνικός διάλογος. Ένας διάλογος διαρκής,
χωρίς προαπαιτούμενα και με υπευθυνότητα από όλους: επιχειρήσεις,
εργαζομένους, πολιτεία.

Σήμερα, περισσότερο παρά ποτέ, χρειάζεται κοινή πορεία προς την ευημερία της
χώρας, ώστε ο ευρύτερος στόχος της ανάδειξής της ως μιας δυναμικής,
ανταγωνιστικής και κοινωνικά δίκαιης οικονομίας να γίνει πραγματικότητα.

Από τη δική μας πλευρά, δεσμευόμαστε σ’ αυτή την κατεύθυνση. Επιδιώκουμε
συστηματικά τη συνεργασία και τον διάλογο για να προχωρήσουν οι διαρθρωτικές
αλλαγές. Για να αυξηθεί το όφελος από τις μεταρρυθμίσεις, να αυξηθεί η
ευημερία και να διαχυθεί στο ευρύ κοινωνικό σύνολο.

H οικονομική πολιτική

Οδήγησε τη χώρα μας όχι μόνο στην ονομαστική σύγκλιση και στη συμμετοχή στην
ΟΝΕ, αλλά και σε μία ουσιαστική βελτίωση της παραγωγής, των εισοδημάτων και
του κοινωνικού κράτους.

Ο Νίκος Χριστοδουλάκης είναι υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών