ANAΛΩΣIMA Φθινοπωρινό βραδάκι

Επιτέλους το αποφάσισε η βροχή. Πέσανε απότομα σταγόνες μεγάλες, γρήγορα οι
επιφάνειες σκούρυναν. Ύστερα από λίγα λεπτά σταμάτησε, αλλά άρχισε να
κατεβάζει η Ευελπίδων μαύρα ποτάμια και να τα προωθεί γύρω από το Πεδίον του
Άρεως, στην Κοδριγκτώνος και στις παρυφές της Σπετσών, το τρίστρατο που
ετοιμαζόταν να υποδεχθεί το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Πού βρέθηκε τόσο νερό σε τόσο
λίγα λεπτά και πού βρήκε το θράσος να πάει μαυρίζοντας στο σημείο εκείνο που
θα γνώριζε μια τόσο σπάνια δόξα; Σταλιά χώμα δεν βρίσκεται να το ρουφήξει. Ένα
πιτσιρίκι σκαρφάλωσε στο πεζούλι του καινούργιου καγκέλου, πίσω από τη
Γεωγραφική Υπηρεσία και πέρασε πάνω από τις λόγχες του κινδυνεύοντας να
καρφωθεί. Ευτυχώς, τα κατάφερε χωρίς να γλιστρήσει στη βρεγμένη πέτρα. Τόσα
που γράψαμε και είπαμε και φωνάξαμε δεν άρκεσαν να ανοίξει ξανά αυτή η πόρτα
στο πάρκο. Αν ήταν κάποια κάμερα εκεί και παρουσίαζε αυτό το μικρό
στιγμιότυπο, ίσως κάποιος αρμόδιος, κάποιος επίσημος, κάποιος με εξουσία, με
τανάλια, με καγκελοκόφτη, να το αντιμετώπιζε με ριζική λογική αυτό το πράγμα.
Όμως όλες οι κάμερες ήταν στο σωστό σημείο έξω από τον «Πανελλήνιο» και
περίμεναν να επικεντρωθούν στα ίδια γνωστά πρόσωπα. Για να αποφευχθούν μάλιστα
άσχετες προσελεύσεις, ένα αστυνομικό αυτοκίνητο έκλεισε αργότερα την
Ευελπίδων. Το καθημερινό ρεύμα της γειτονιάς προωθήθηκε υπομονετικά στην
Παξών, αυτόν τον δρόμο που οι λακκούβες του έχουν επιβιώσει του τετραψήφιου
αριθμού τηλέφωνου, το οποίο δεν απαντά πια, και πολλών άλλων περιπετειών και
ξορκισμάτων. Έτσι ανενόχλητοι ήρθαν οι σύνεδροι στη γειτονιά μας, από άλλα
κλίματα. Και παραξενεμένοι άρχισαν να βγάζουν τα σακάκια τους, σε λίγο άρχισαν
να στάζουν ιδρώτα.