…στο Ιsland

Συνήθως αποφεύγω την παραλία μεσοβδόμαδα για λόγους πρακτικούς – πέφτει μακριά
από το σπίτι μου – και ομολογώ ότι ούτε με συγκινεί ιδιαίτερα τα
Σαββατοκύριακα όταν όλος ο κόσμος πήζει στην κίνηση για να βρει μια δροσιά
κοντά στο γιαλό. Πριν καλά καλά όμως ξεκινήσει το καλοκαίρι θεώρησα καθήκον
μου να δοκιμάσω ένα από τα πιο γνωστά κέντρα της παραλίας, το περίφημο Island.
Δεν περίμενα να εντυπωσιαστώ, αλλά ομολογώ ότι πέρασα καλά!

Ο χώρος είναι ωραίος. Θυμίζει πραγματικά αυτό που υπόσχεται το όνομά του, ένα
νησί, Κυκλαδίτικο σίγουρα, μια που το ντιζάιν του είναι αφαιρετικό, μίνιμαλ
και απλό. H θέα είναι μοναδική, κυρίως στην βεράντα-ντεκ απ’ όπου όλο το
Αιγαίο απλώνεται μπροστά σου. Δεν μπορεί να λείπει και μια πισίνα από ‘δω. H
υπάρχουσα είναι μια μακρόστενη που σου δίνει την εντύπωση ότι γλείφει την ίδια
τη θάλασσα. Δεν μου πολυάρεσε ο πολύχρωμος φωτισμός της, αλλά δημιουργεί και
αυτό κάποια ατμόσφαιρα ιδιαίτερη. Το Island, παρ’ όλο το πελώριό του μέγεθος,
τελικά έχει μια ρομαντική χροιά που δεν την περίμενα.

Το φαγητό, υπό τη διεύθυνση του σεφ Νίκου Σκλήρα, ακουμπάει στα διεθνή γούστα.
Ίσως το όλο θέμα της χλιδής που προσφέρει το Island να είναι λίγο εκτός
κλίματος στις δύσκολες αυτές μέρες, από την άλλη όμως κάπου κάποιος πρέπει να
σερβίρει κανένα φουά γκρα, καμιά σαμπάνια, και άλλα μαργαριτάρια του
γαστρονομικού κόσμου.

Το φαγητό έχει το υπερβολικό στοιχείο που αρέσει στον Έλληνα, αλλά όλα όσα
δοκιμάσαμε ήταν καλοφτιαγμένα. Το ριζότο μού άρεσε περισσότερο απ’ όλα.
Δοκιμάσαμε αυτό με το σέλινο, την σαμπάνια και μια κρέμα αστακού. Περιείχε τα
ίχνη της θάλασσας χωρίς όμως να βαραίνει, και το σέλινο έδινε μια νότα βαθιά
και ισορροπημένη. Ο αστακός παίζει σε διάφορα πιάτα εδώ. H φίλη μου προτίμησε
ένα ριζότο με αγκινάρες, προσούτο και lemongrass. Καλό ήταν. Εγώ ίσως έχω
πρόβλημα με τα δημιουργήματα χωρίς σύνορα και χωρίς σημεία αναφοράς – τι
δουλειά έχει το κλασικό ιταλικό ριζότο με το κλασικό ασιατικό λεμονόχορτο;
Τώρα πλέον είναι πολύ στη μόδα των σεφ να ψάξουν μια καινούργια χρήση για το
κοινότατο μπαρμπουνάκι. Εδώ το μαρινάρουν με μέντα και διάφορα άλλα μυρωδικά.
Το αποτέλεσμα είναι ελαφρύ, νόστιμο και ενδιαφέρον (η μέντα ανεβάζει την
άλλωστε χωματώδη γεύση του μπαρμπουνιού).

Το Island είναι σίγουρα ένα από τα εστιατόρια-κέντρα της Αττικής που ελκύουν
τον «καλό» κόσμο, ένα μέρος που πας για μια βραδιά ιδιαίτερη, ίσως για να
ονειρευτείς ένα ταξιδάκι καθώς γεύεσαι τις πινελιές απ’ όλο τον κόσμο. Ο σεφ,
πάντως, παντρεύοντας τόσες διάφορες πρώτες ύλες, σίγουρα προσπαθεί να πάει την
κουζίνα… κάπου.

«Island»: Λιμανάκια Βουλιαγμένης. Τηλ. 210 965 3563