CΑRΡΕ DΙΕΜ Γκράφιτι κατά παραγγελία!
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
6 λεπτά  |
 |
|
Κι όμως, όλο αυτό το έργο έχει γίνει με σπρέι. Από τις 26 Σεπτεμβρίου όσοι |
Ο Woozy είχε από παιδί κάτι με τους γκρίζους τοίχους. Του ξύπναγε, λέει, μια
ανάγκη που γινόταν επιτακτική, να πάρει οτιδήποτε – κιμωλία, σπρέι, μπογιά –
να τους βάψει. Από το Δημοτικό κιόλας ήταν απ’ αυτούς που αισθάνθηκαν τη…
μέθη της ελεύθερης δημιουργίας, έξω από τους τοίχους του δωματίου του. Ένα
συναίσθημα που μόνο ένας writer μπορεί να καταλάβει και που, κατά κανόνα,
(μέχρι πολύ πρόσφατα τουλάχιστον) ήταν άμεσα συνδεδεμένο με τον κίνδυνο να
βρεθεί μπουντρουμιασμένος σε κάποιο κρατητήριο για καταστροφή δημόσιας
περιουσίας. Ο Woozy σήμερα είναι 24 ετών και μπορεί άνετα να λέει με καμάρι
ότι είναι από τους πρώτους στην Ελλάδα που ασχολήθηκαν σοβαρά με το είδος.
Όταν τον ρωτάς με τι ασχολείται, σου λέει «μ’ αυτό φυσικά» και αποφεύγει
διακριτικά να σου πει ποιο είναι το βιοποριστικό του μέσο. Το ίδιο ισχύει και
για το πραγματικό του όνομα. «Τι σημασία έχει; Στο σπίτι μου έτσι με φωνάζουν.
Έτσι με φωνάζει και η κοπέλα μου».
Woozy είναι το όνομά του και στην 6μελή ομάδα Carpe Diem, την πρώτη οργανωμένη
ομάδα γκράφιτι στην Ελλάδα που, όπως μας πληροφορούν, «έχει ενεργή παρουσία
από το 1995, με σκοπό να προωθήσει την τέχνη και τις τεχνικές Εναλλακτικών
Μορφών Πολιτισμού» και αποτελεί μέρος μιας παγκόσμιας νεολαιίστικης κουλτούρας
που έχει τη δική της «γλώσσα». Γκράφιτι σημαίνει…δρόμος, «επέμβαση» στις
μικρές και μεγάλες ακάλυπτες επιφάνειες των τοίχων και των τρένων, ελευθερία,
ουρλιαχτό, αντίσταση στην ομοιομορφία και, για αρκετούς, διάθεση επικοινωνίας
με όσους τους εκφράζει η ανατρεπτική ρίμα του χιπ χοπ, η τέχνη των ντιτζέι, τα
τεχνάσματα των mc και ο χορός τού breakdance.
Οι καλλιτέχνες εδώ δεν έχουν όνομα, μόνο ψευδώνυμο – είναι κι αυτό
μέρος της μυθολογίας τους. Όπως μέρος της μυθολογίας τους είναι η γνωριμία
νέων crews («ομάδες») σε άλλες χώρες, η ομαδική δημιουργία, η επικοινωνία
γενικότερα με όλα τα ανήσυχα… σπρέι του πλανήτη. «Κάθε χώρα έχει το δικό της
στυλ», λέει ο Woozy, που έχει ταξιδέψει πολύ και μιλάει εκ πείρας. Κι εμείς;
«Εμείς το παλεύουμε ακόμα», λέει. «Μας λείπει η παράδοση…». Στο Carpe Diem
τον γνωρίζουν όλοι ως Woozy και ξέρουν ότι είναι αυτός που μαζί με τον Κυριάκο
Ιωσηφίδη εκδίδουν το «Carpe Diem», ένα τετραμηνιαίο, δίγλωσσο (και πολύ
καλαίσθητο) περιοδικό. Από τα ενεργά μέλη της ομάδας ο Impe, o Woozy και o
Bizare μένουν στην Αθήνα και oι Liv, Jason και Reb στη Θεσσαλονίκη. Κάποιοι
είναι γραφίστες, άλλοι δουλεύουν στη διαφήμιση, ένας είναι ζωγράφος… Από 20
έως 24 ετών, εκτός από τον Κυριάκο, που έχει πατήσει προ πολλού τα 30.
Ο Κυριάκος δεν έχει «πιάσει» ποτέ στη ζωή του σπρέι, όμως αυτό δεν τον
εμπόδισε να θεωρεί τον εαυτό του μέρος αυτής της ιδιόρρυθμης (για εμάς) μικρής
κοινωνίας. Επί της ουσίας είναι ο άνθρωπος-κλειδί του Carpe Diem. Συντονίζει
και οργανώνει την ομάδα. Φτάνει στο γραφείο με ένα πάκο περιοδικά υπό μάλης,
δισκέτες με φωτογραφικό υλικό, δελτία Τύπου, διευθύνσεις και τηλέφωνα…
Γρήγορα θα συνειδητοποιήσουμε ότι το Carpe Diem δεν είναι μια περιστασιακή
λέσχη τρελαμένων νεαρών που «σκοτώνουν» με σπρέι τον ελεύθερο χρόνο τους, αλλά
μια ομάδα αφοσιωμένων μελών που δουλεύουν συστηματικά, προσπαθώντας να
εντάξουν, σιγά σιγά, την τέχνη τους στην καθημερινότητα της πόλης. Πρόσφατα
μάλιστα πέτυχαν κάτι που «δούλευαν» από καιρό. Την ανάθεση τοιχογραφίας σε
επιφάνεια κτιρίου με ιδιαίτερη ιστορική αξία, στο εργοστάσιο «Ελαΐς» στην οδό
Πειραιώς.
Τα εγκαίνια έχουν οριστεί για τις 26 Σεπτεμβρίου (το πρόγραμμα
εντάχθηκε στις Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς, τελεί υπό την
αιγίδα του ΥΠΠΟ και του Δήμου Πειραιά, ενώ όλο το οικονομικό κόστος καλύφθηκε
από την εταιρεία «Ελαΐς»). «Είναι μια σημαντική για εμάς εικαστική παρέμβαση
στον πολεοδομικό ιστό της πόλης», λέει ο Κυριάκος «την απαρχή ενός αγώνα για
νέες επεμβάσεις, ενάντια στο γκρίζο και την ομοιομορφία της πόλης…».
Δούλεψαν πάνω από έναν μήνα στο θέμα και το σχέδιο που οι ίδιοι πρότειναν:
«Ελιά = σύμβολο πολιτισμού, αθλητισμού και ειρήνης».
Σημαντική θεωρεί ο Κυριάκος και την εικαστική έκθεση με καμβάδες, κατασκευές
και γλυπτά που έστησαν στον πολυχώρο «Αθηναΐς», στο πλαίσιο της προώθησης της
ταινίας «Spirited Away», «μια ενέργεια που προτείναμε στο πλαίσιο της
συνεργασίας με την Prooptiki» και τη συμμετοχή τους στο 8ο Διεθνές Φεστιβάλ
Κόμικς της «Βαβέλ».
Μέχρι να δημιουργηθεί η τοιχογραφία στην «Ελαΐδα» πώς κινούνταν; Τι έκαναν;
Ο Κυριάκος αραδιάζει ένα ένα τα project που έχει ολοκληρώσει το Carpe Diem σε
δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους, όλα ύστερα από πρόταση που έκαναν οι ίδιοι.
Τοιχογραφίες σε δύο εργατικές πολυκατοικίες στον Δήμο Ταύρου, δέκα
τοιχογραφίες σε κτίρια ανά την Ελλάδα που έγιναν και με τη συμμετοχή ξένων
καλλιτεχνών στο πλαίσιο του project «Χρωμόπολις» (οι ίδιοι το επιμελήθηκαν στο
πλαίσιο της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας), η τοιχογραφία στο Βασδέκειο Αθλητικό
Στάδιο στη Νέα Ιωνία Μαγνησίας, δύο τοιχογραφίες στο αίθριο της βιβλιοθήκης
του Ινστιτούτου Γκαίτε στην Αθήνα, δύο τρόλεϊ, συμμετοχή στην 11η Biennale
Νέων Δημιουργών και Καλλιτεχνών που έγινε το φετινό καλοκαίρι κ.ά.
«Έτσι ουρλιάζω εγώ με τις αηδίες…»
Ο Stormie εξηγεί (και στο έντυπο «Carpe Diem») πως το γκράφιτι είναι η δική
του διαμαρτυρία:
Γιατί κάνεις graffiti; «Είναι η φωνή μου, είναι ο τρόπος με τον οποίο
ουρλιάζω με τις αηδίες. Το χρησιμοποιώ για να καταγράφω τη μαύρη πλευρά και
μου επιτρέπει να τα βγάζω πέρα με την κατεστραμμένη ομορφιά του κόσμου».
Είναι το graffiti τέχνη; «Πάλευα με τέτοιου είδους ερωτήσεις για αρκετά
χρόνια. Τώρα δεν δίνω δεκάρα. Κάνω αυτό που κάνω και ονομάστε το όπως θέλετε.
Για εμένα μετράει αυτό που σκέφτεται κανείς για τη δουλειά μου, παρά ο τίτλος
που του δίνουν».
H τέχνη του δρόμου εξελίσσεται…
 |
|
O Κυριάκος και ο Μπιζάρ της ομάδας Carpe Diem επί το έργον του γκράφιτι |
Το γκράφιτι νομιμοποιείται πια;
«Το γκράφιτι εξελίσσεται και μεταλλάσσεται από τους ίδιους τους δημιουργούς
του. Θα ανήκει όμως πάντα στον δρόμο. Από ‘κεί ξεκίνησε κι εκεί είναι ο
φυσικός του χώρος. Ο δρόμος. H ελευθερία της έκφρασης. Ο αυθορμητισμός. Όλα
αυτά είναι στοιχεία που δεν πρέπει να χαθούν, γι’ αυτό κι εμείς, πέρα από τις
όποιες δραστηριότητές μας, πιέζουμε για να έχουμε επιτέλους και κάποια
wallfames (τοίχους ελεύθερης έκφρασης). Προς το παρόν υπάρχουν μόνο δύο, ένα
στη Νέα Ιωνία – θέση Τροχονόμος – κι ένα στο στάδιο του Απόλλωνα Καλαμαριάς,
στην οδό Χιλής».
Μέσα στους στόχους του Carpe Diem είναι κι αυτό: Δώστε μας τοίχους να διώξουμε
το γκρίζο, τα πλαστικά διαφημιστικά πανό, τη λογική της ομοιομορφίας, την
αρχιτεκτονική τού τίποτα (carpe-diemgr@hotmail.com).
INFO
Γκράφιτι των Carpe Diem στο 8ο Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς της «Βαβέλ» στο Γκάζι,
στον πολυχώρο «Αθηναΐς» (Καστοριάς 34-36) και στην Πειραιώς, στη μάντρα της
«Ελαΐδος», από 26/9.
Google news
