Aπάτη, οριζοντίως και καθέτως…

Έχοντας πρόσφατα μυηθεί στον κόσμο των σταυρολέξων και αφού βαρέθηκα να
συμπληρώνω τις άλυτες σελίδες στα περιοδικά άλλων, πήγα στο περίπτερο να
αγοράσω ένα δικό μου. Το μάτι μου έπεσε σε ένα πολύχρωμο εξώφυλλο, με το
σκίτσο ενός καρχαρία και τίτλο «Τα σταυρόλεξα του καλοκαιριού». Μικρό σχήμα,
πολλές σελίδες και κλεισμένο σε ζελατίνα. Πλήρωσα 2,90 ευρώ θεωρώντας ότι ένα
χιλιάρικο είναι αρκετά καλή τιμή για τις ώρες ψυχαγωγίας που θα κέρδιζα.
Σχίζοντας, όμως, τη ζελατίνα ανακάλυψα ότι το εξώφυλλο ήταν μόνο ένα κομμάτι
χαρτί και από πίσω του κρυβόταν το πιο κακόγουστο έντυπο που είχα δει ποτέ
μου. Ήταν μεν περιοδικό σταυρολέξων, αλλά μπροστά πόζαρε μια κοπέλα με μαλλί
τύπου έβαλα-το-δάχτυλο-στην-πρίζα και γκέτες (ναι, γκέτες!). Και, κολλημένο
πάνω από το κεφάλι της, το χαρτάκι με την πραγματική τιμή: 600 δρχ. «Έχασα 400
δραχμές, ας πρόσεχα», σκέφτηκα. Αλλά το σοκ το έπαθα όταν άνοιξα το περιοδικό
και στο σκανδιναβικό σταυρόλεξο δεν μπορούσα να αναγνωρίσω τη φωτογραφία του
Γιώργου Νταλάρα! Με το λαμέ πουκάμισο και τη φαβορίτα, θα έπαιρνα όρκο πως
κοίταζα τραγουδιστή μπριτ ποπ συγκροτήματος. Γυρνάω τις σελίδες αναζητώντας
την ταυτότητα του περιοδικού και έρχεται το δεύτερο – και ισχυρότερο – σοκ.
Ημερομηνία έκδοσης: Οκτώβριος του 1986. Τιμή: 40 δραχμές! Τι να πω… Μάλλον
εκείνη η λέξη που μου λείπει στο 8 κάθετα είναι «αισχροκέρδεια»…