TZOPTZIO AΛMΠEPTATΣI Ο Aδριανός επιστρέφει στο Hρώδειο!

Ο Τζόρτζιο Αλμπερτάτσι ως Αδριανός στην παράσταση «Τα απομνημονεύματα του Αδριανού», που θα παρουσιάσει το Τεάτρο Ντι Ρόμα στο Ηρώδειο

Μέτριος στο ύψος. Λευκά, αραιωμένα μαλλιά. Λευκό παντελόνι, ένα ελαφρύ,
καλοκαιρινό μπλε σακάκι που μετά το έβγαλε, λευκό πουκάμισο με τρία κουμπιά
ανοιγμένα στο στήθος, χρυσή αλυσίδα στον λαιμό, μπλε τιράντες με ρίγα,
παπούτσια αθλητικά, στο αριστερό χέρι ένα χοντρό μοντέρνο ρολόι, στο δεξί
ασημένιο βραχιόλι και μια ταυτότητα, στο κεφάλι ένα πάνινο καπελάκι που το
άφησε κατά μέρος: ο Τζόρτζιο Αλμπερτάτσι.

Θυμάστε τον γοητευτικό πρωταγωνιστή του Αλέν Ρενέ στο «Πέρσι στο Μαρίενμπαντ»,
πλάι στην υπέροχη Ντελφίν Σεϊρίγκ; E, ακριβώς αυτός! Μπορείτε να τον δείτε
«ζωντανό», απόψε και αύριο, στο Ηρώδειο να ερμηνεύει τον Αδριανό στο
συναρπαστικό κείμενο – μυθιστόρημα – της Μαργκερίτ Γιουρσενάρ «Τα
απομνημονεύματα του Αδριανού», όπως το προσάρμοσε για το θέατρο ο Ζαν Λονέ, σε
σκηνοθεσία του Μαουρίτσιο Σκαπάρο. Σε μια παράσταση που χρονολογείται από το
1989 αλλά η επιτυχία της την έχει κρατήσει δεκατέσσερα χρόνια στο ρεπερτόριο,
η οποία περιοδεύει ανά τον κόσμο και την οποία μας φέρνει από την Ιταλία,
καλεσμένο από το δικό μας Εθνικό Θέατρο, ως ανταλλαγή για τη φιλοξενία στη
Ρώμη της περσινής «Αντιγόνης» του σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη, με τη
«μεγάλη ερμηνεύτρια», όπως τόνισε ο Ιταλός πρωταγωνιστής, τη Λυδία Κονιόρδου,
το «Θέατρο της Ρώμης». Στην καλλιτεχνική διεύθυνση του οποίου ο Τζόρτζιο
Αλμπερτάτσι έχει πρόσφατα διαδεχθεί τον Λούκα Ρονκόνι που, μετά τον θάνατο του
Τζόρτζιο Στρέλερ, «μεταπήδησε» στην καλλιτεχνική διεύθυνση του «Πίκολο Τεάτρο»
του Μιλάνου.

«Μονοπώλησε» ο Τζόρτζιο Αλμπερτάτσι τη χθεσινή παρουσίαση του ιταλικού θιάσου
από τον πρεσβευτή της Ιταλίας στην Ελλάδα κ. Τζαν Πάολο Καβαράι και τον
αναπληρωτή διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου κ. Κώστα Τσιάνο, παρουσία και του
διευθυντή του «Πίκολο» κ. Σέρτζιο Εσκομπάρ, που έφτασε στην Αθήνα για να
επισκεφτεί το θέατρο της Επιδαύρου, όπου, το επόμενο καλοκαίρι, το «Πίκολο» θα
ανοίξει το Φεστιβάλ με τις «Βάκχες» του Λούκα Ρονκόνι. Και δικαίως τη
μονοπώλησε. Δεν είναι μόνον η περίπου εξηντάχρονη θητεία του στο θέατρο και
στον κινηματογράφο, κάτω από την μπαγκέτα σκηνοθετών όπως ο Βισκόντι, ο
Τζεφιρέλι – ο Άμλετ που έκανε μαζί του κέρδισε το βραβείο ερμηνείας το 1964
στο «Θέατρο των Εθνών», στο Παρίσι -, ο Αλέν Ρενέ ή ο Τζόζεφ Λόουζι, οι
θρίαμβοι του θιάσου που είχαν ιδρύσει με την Άννα Προκλέμερ, το πλήθος των
κορυφαίων ρόλων που ερμήνευσε από τον Τρωίλο έως τον Λιρ και από τον Οιδίποδα
στον «Οιδίποδα τύραννο» με τη δική μας Ειρήνη Παπά πλάι του ως Ιοκάστη έως τον
Φάουστ, από τον Φάλσταφ και τον Ιούλιο Καίσαρα έως τον Κύριο Πίτερ του Άρθουρ
Μίλερ, δεν είναι οι τιμές που του έχουν γίνει και η θέση του διευθυντή που
κατέχει από το 1995 στο Φεστιβάλ της Ταορμίνα. Πάνω απ’ όλα είναι η
προσωπικότητα του κορυφαίου Ιταλού ηθοποιού που κυριαρχεί.

Σκηνοθέτης και συγγραφέας δεκατεσσάρων θεατρικών έργων εκτός από
ηθοποιός, και αρχιτέκτονας, και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο ο Τζόρτζιο
Αλμπερτάτσι, γοητευτικός, ερωτεύσιμος ακόμα, – της «ράτσας» ενός Νίκου
Κούρκουλου -, με εκχειλίζουσα ενέργεια και με σφύζον χιούμορ, με βλέμμα
λαμπερό μέχρι που σηκώθηκε και μας μιμήθηκε μια γριά κυρία, καμπουριασμένη και
στηριζόμενη σε μπαστούνι, που του είπε στο Βανκούβερ: «από κοριτσάκι σάς
βλέπω» και μας έκανε να σκάσουμε στα γέλια. Με το ζόρι να τον κάνεις εξηντάρη.
Αλλά το θεατρικό λεξικό που κοίταξα γράφει: «γεννημένος το 1923». Στα ογδόντα
του, δηλαδή! Απίστευτο.

«Το θέατρο είναι ελευθερία»

Έπειτα από τον σκηνοθέτη της παράστασης Μαουρίτσιο Σκαπάρο, που μίλησε για
«μια Ευρώπη του πολιτισμού», για τους Ευρωπαίους ανθρώπους του θεάτρου που από
τη φύση τους δεν μπορεί να είναι παγκοσμιοποιημένοι αλλά αποτελούν «την Ευρώπη
της διαφορετικότητας» και για μια παράσταση που όταν την ετοίμαζαν με τον
Αλμπερτάτσι δεν φαντάζονταν ότι θα μεταβληθεί σε «ευρωπαϊκή σημαία», μια
παράσταση στην οποία επέλεξε ο «βουβός» στο μυθιστόρημα Αντίνοος να είναι ένας
σιωπηλός χορευτής – οι χορογραφίες είναι του Ερίκ Βι Αν, ο οποίος ερμήνευε τον
ρόλο στο αρχικό ανέβασμα -, έδωσε τον λόγο στον πρωταγωνιστή του που πολλά
ενδιαφέροντα είχε να πει. Ανάμεσά τους:

* «Το ευρωπαϊκό θέατρο έχει εγκλωβιστεί σε όρια, έχει ακινητοποιηθεί.
Αλλά η ακινησία είναι ο θάνατος. Το θέατρο είναι ζωντανός οργανισμός».

* «Ποιους θυμάμαι περισσότερο από τους σπουδαίους με τους οποίους
συνεργάστηκα; Αυτούς που δεν έτρωγαν σκόρδο!».

* «Ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος για να μην εξαφανιστεί θα πρέπει να
παραμείνει ευρωπαϊκός και να μην προσπαθεί να γίνει απομίμηση του
αμερικανικού. Αλλά και να μην κάνει ταινίες για λίγους αλλά να στραφεί προς τη
γραμμή του Βισκόντι που συνδύαζε την πλοκή με τις ερμηνείες».

* «Για μένα το θέατρο είναι ελευθερία. Αυτό το ανακάλυψα αργά. Γι’ αυτό
νομίζω δεν θα αφήσω το θέατρο ποτέ».

INFO

Απόψε και αύριο στο Ηρώδειο, στις 9 μ.μ. Τιμές εισιτηρίων: 25, 15, (φοιτητικό)
10 ευρώ. Πληροφορίες: τηλ. 210-3221.459, 210-3232.771, 210-3235.582,
210-5288.280. Με ελληνικούς υπέρτιτλους!