H ειρήνη στη Mέση Aνατολή

Ο κ. Δημ. Καρακωνσταντής (Λιβαδειά) γράφει:

«Οι δραματικές εξελίξεις στο Μεσανατολικό μετά την τριμερή διάσκεψη της Άκαμπα
δημιουργούν έντονο προβληματισμό στη διεθνή κοινότητα. Δημιουργούν πολλά
ερωτηματικά στον απλό Ισραηλινό, στον απλό Παλαιστίνιο, πέραν του φόβου, του
μίσους, του φανατισμού, για το αν θα έχει προοπτική και ποιο θα είναι το
αποτέλεσμα των πράξεων βίας και τρομοκρατίας από τις δύο πλευρές. Ο λεγόμενος
“οδικός χάρτης” αποτελεί την τελευταία ευκαιρία για τους δύο ταλαιπωρημένους
λαούς για ειρηνική συμβίωση. Είναι καιρός πλέον και καθίσταται επιτακτική η
ανάγκη οι ακραίοι, οι φανατικοί από τις δύο πλευρές, να παραχωρήσουν θέσεις
και πρωτοβουλίες στις δυνάμεις της ειρήνης, της προόδου και της ευημερίας.
Πρέπει ο πρόεδρος Αραφάτ με το κύρος και την επιρροή που διαθέτει να κηρύξει
μια νέα Ιντιφάντα ειρήνης, να κάνει μια νέα αρχή στο όραμα των Γενναίων, όπως
συχνά τους μνημονεύει στις δηλώσεις του. Από την άλλη πλευρά, ο Ισραηλινός
πρωθυπουργός Αριέλ Σαρόν πρέπει μαζί με τον λαό του να εξουσιοδοτήσουν τον
μαχόμενο για την ειρήνη προικισμένο και παλαίμαχο Ισραηλίτη πολιτικό Σιμόν
Πέρες, ώστε εργαζόμενος σκληρά και ασταμάτητα με τον Παλαιστίνιο πρωθυπουργό
Μαχμούτ Αμπάς να δημιουργήσουν τις συνθήκες εκείνες που απένειμαν το Νόμπελ
Ειρήνης σ’ αυτόν και τον πρόεδρο Αραφάτ. Ο ΟΗΕ και το Συμβούλιο Ασφαλείας
πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο αποστολής μεγάλης ειρηνευτικής δύναμης στην
περιοχή για την υλοποίηση του “οδικού χάρτη”».