H φοιτητική στέγη

Ο κ. Γ.N. Χαρμαντάς (Αλιβέρι Ευβοίας) γράφει:

«Κάθε χρόνο τέτοιον καιρό, που συμπίπτει με την αναζήτηση στέγης από τους
φοιτητές, οι οποίοι κάκιστα έχουν διασπαρεί σε όλη την επικράτεια, μακράν της
ιδιαιτέρας πατρίδας τους, η οποία και διαθέτει AEI ή TEI, γίνεται το κυνήγι
της στέγης. Ο νέος φοιτητής από την Ήπειρο ερευνά για στέγη στην Κρήτη, ο δε
Κρητικός ψάχνει για το ίδιο αντικείμενο στην Πάτρα και ούτω καθεξής.

Στο θέμα των ενοικίων, στις πόλεις όπου υπάρχει έδρα Πανεπιστημίου, υπεύθυνοι
δεν είναι, όπως φαίνεται και κατά κόρον παρουσιάζεται, οι ιδιοκτήτες των
οικημάτων. Υπεύθυνοι εκατό τοις εκατό είναι εκείνοι τους οποίους στέλνουμε να
μας αντιπροσωπεύσουν στη Βουλή. Και οπωσδήποτε η εκάστοτε κυβέρνηση που
προκύπτει. Κανονικά, φυσιολογικά και τίμια, σε κάθε Πανεπιστήμιο θα έπρεπε να
φοιτούν τα παιδιά της περιοχής την οποία καλύπτει και δεν θα υπήρχε θέμα ούτε
ενοικίου, ούτε ενδιαίτησης. Ίσως δύο εισιτήρια λεωφορείου».