Δρόμοι

Έχουμε…

… παιδιά. Ξέρουμε πως δύσκολα θα αποκτήσουμε άλλα, αφού όσο περισσότερο
καπνίζουμε τόσο το σπέρμα μας αδυνατίζει. Έτσι μας λένε οι έρευνες και οι
εκστρατείες κατά του καπνίσματος. Ξέρουμε επίσης πως η επιδερμίδα μας γερνάει
και πως ο καπνός είναι γεμάτος βενζένιο και νιτροζαμίνη και υδροκυάνιο.
Ξέρουμε και άλλα πολλά. Δεν θα τα γράψουμε τώρα όλα. Γιατί να κάνουμε τη
δουλειά που θα έπρεπε να κάνουν άλλοι; Ένα μονάχα ζητάμε να μάθουμε. Γιατί
δίνουν συμβουλές στους μεγάλους που αγοράζουν τσιγάρα και δεν δίνουν συμβουλές
στα παιδιά που αγοράζουν χάμπουργκερ.

Στην Αυστραλία…

… η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να σκληρύνει τη στάση της απέναντι στις
διαφημίσεις χάμπουργκερ που απευθύνονται στα παιδιά, «αν οι διαφημιστές δεν
συμβάλλουν στον περιορισμό της παιδικής παχυσαρκίας στη χώρα». Ο υπουργός
παιδικής ηλικίας (ναι, υπάρχει και τέτοιος υπουργός εκεί στην άκρη του κόσμου)
Λάρι Άντονι είπε πως υπάρχουν σήμερα ένα εκατομμύριο παχύσαρκα παιδιά στην
Αυστραλία και ζήτησε από τους διαφημιστές να παραδεχθούν πως ασκούν «τεράστια
επιρροή στα παιδιά». Τους απείλησε μάλιστα με αυστηρά μέτρα, αν δεν φανούν
διατεθειμένοι να ενεργήσουν υπεύθυνα. Σύμφωνα με την εφημερίδα «Σίντνεϊ
Μόρνινγκ Χέραλντ», το 99% των τηλεοπτικών διαφημίσεων αναφέρεται σε
φαγητά-σκουπίδια, με ελάχιστη θρεπτική αξία. «H τηλεοπτική διαφήμισή τους
δίνει στα παιδιά μια στρεβλή εικόνα για τη θρεπτική αξία τους και δυσκολεύει
τους γονείς, τους γιατρούς και τους δασκάλους να διδάξουν στα παιδιά την
υγιεινή διατροφή», ανακοίνωσε η αρμόδια ιατρική αρχή, που έσπευσε να
υποστηρίξει τον υπουργό.

Οι διαφημιστές…

… θεώρησαν «υστερική» την αντίδραση και υποστήριξαν πως δεν υπάρχει καμία
γενικά αποδεκτή επιστημονική έρευνα που να τεκμηριώνει τη σχέση της διαφήμισης
αυτών των τροφών με την παχυσαρκία.

Ό,τι είναι…

… η πορνογραφία σε σχέση με τον έρωτα, είναι και το χάμπουργκερ σε σχέση με
το πραγματικό φαγητό. Να αγιάσει ο Ζοζέ Μποβέ που ξεφόρτωσε κοπριές έξω από τα
φαστφουντάδικα στη Γαλλία. Και δεν είχε προλάβει να διαβάσει τις νέες έρευνες
για την παχυσαρκία. Ζούμε σε έναν λιπαρό κόσμο (το 70% των Ελλήνων είναι
παχύσαρκοι). Ένα σωρό πράγματα βγαίνουν από την Αμερική, άλλα καλά, άλλα
στραβά (ο Γούντι Άλεν και ο Σιλβέστερ Σταλόνε, ο Νόαμ Τσόμσκι και ο Τζορτζ
Μπους, το τσιζ κέικ και το χάμπουργκερ). Το φαγητό είναι καλό στη Νέα Υόρκη,
λέει ο Τζόναθαν Μιντς στην «Ίβνινγκ Στανταρντ», αλλά δεν συγκρίνεται με το
φαγητό στο Λονδίνο ή το Παρίσι. Φταίει γι’ αυτό η «γενικευμένη» γεύση. Το
χάμπουργκερ, με τα χημικά πρόσθετα και τη συνθετική γεύση, τράχυνε τον
ουρανίσκο ακόμη και των καλύτερων σεφ. Δεν είναι μόνο ζήτημα υγείας, αλλά και
αισθητικής, καθώς βλέπουμε την Αμερική να επεκτείνει παντού μια αυτοκρατορία
της παχυσαρκίας. Τρώμε για να ζήσουμε και πεθαίνουμε από το φαγητό.
Τουλάχιστον ας ζήσουν τα παιδιά μας.