γιατί… λέμε «Tου κουτρούλη ο γάμος»;

Στα πολύ παλιά τα χρόνια, κατά τη διαπόμπευση κουρεύανε τον «αμαρτήσαντα», τον
έκαναν δηλαδή «κουτρούλη» (από την κούτρα, που θα πει κεφάλι) και ύστερα
άρχιζε η περιφορά του στους δρόμους και τις πλατείες της βασιλεύουσας των
πόλεων, την Κωνσταντινούπολη.

Όπου περνούσε γινόταν πραγματικό πανδαιμόνιο. Του πετούσαν σάπια φρούτα, του
κρεμούσαν στον λαιμό κουδούνια, ενώ χτυπούσαν και τις καμπάνες για να τον…
υποδεχθούν. H περιφορά του αυτή λεγόταν συγύρισμα, ενώ από τη λέξη αυτή βγήκε
και η φράση «Θα σε συγυρίσω».

Μάλιστα, υπήρχε ακόμη και η συνήθεια να χορεύουν γύρω από τον «αμαρτήσαντα»
κρατώντας μαντίλια, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα ανάλογη με εκείνη του
πανηγυριού ή του γάμου.

Έτσι λοιπόν – όπως γράφει χαρακτηριστικά ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Τάκης
Νατσούλης στο βιβλίο του «Λέξεις και Φράσεις Παροιμιώδεις» (Εκδόσεις
Σμυρνιωτάκης) – όταν πρόκειται για μεγάλη φασαρία, λέμε συνήθως «του κουτρούλη
το πανηγύρι» ή «του κουτρούλη ο γάμος».