γιατί… οι αστραπές είναι «πριονωτές» και όχι ευθείες;

Ένα κανάλι αστραπής μπορεί να φθάσει τα πέντε χιλιόμετρα ή περισσότερο. Κατά
τη διάρκεια μιας καταιγίδας το χαμηλότερο τμήμα ενός σύννεφου έχει μια περιοχή
που συγκεντρώνει ένα μεγάλο αρνητικό φορτίο, ενώ το ανώτερο τμήμα φορτίζεται
θετικά. Παρόλο που κάποιες αστραπές μεταφέρουν το θετικό φορτίο στο έδαφος,
αυτό είναι σπάνιο σε σχέση με αυτές που μεταφέρουν αρνητικό φορτίο. H μεταφορά
φορτίου, επομένως, πραγματοποιείται σε ένα κανάλι με πλάτος μικρό σε σύγκριση
με το μήκος.

Επειδή ο αέρας συνήθως είναι ηλεκτρικός μονωτής, πρέπει να διαιρεθεί ώστε να
σχηματιστεί το αγώγιμο κανάλι που θα φέρει την αστραπή. Αυτή η διαίρεση του
αέρα ανάμεσα στο σύννεφο και το έδαφος δεν γίνεται μεμιάς, αλλά σταδιακά, σε
βήματα πενήντα μέτρων. Τα βήματα αυτά, όμως, κάθε άλλο παρά κάθετα είναι. Και
η ποικιλία μεγαλώνει, αφού η αγωγιμότητα του αέρα δεν είναι ομοιόμορφη. Το
κανάλι τείνει να εκτείνεται σε περιοχές με υψηλότερη αγωγιμότητα. Ως εκ
τούτου, τα σχετικά μικρού μεγέθους βήματα και η σπάνια κατανομή περιοχών
υψηλής αγωγιμότητας κάνουν το κανάλι «πριονωτό» αντί για «στρωτό». Επιπλέον,
το σημείο όπου το κανάλι έρχεται σε επαφή με το έδαφος, στον ορίζοντα μπορεί
να βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση από το σημείο μέσα στο σύννεφο, απ’ όπου το
κανάλι ξεκίνησε.