ANAΛΩΣIMA «TA NEA» τα παλιά

Ο μήνας Ιούλιος θα έπρεπε να είναι γαλήνιος και υποτονικός, με την αναμονή των
διακοπών, με τη ζέστη και τη συσσωρευμένη κούραση, όμως συχνά εγκυμονεί
ταραχές, όπως τότε στα Ιουλιανά, ή ανέχεται εντάσεις και κορυφώσεις, όπως
πέρυσι με τη σύλληψη της 17 Νοέμβρη και φέτος με τις ΠΑΣΟΚικές αλλαγές. Σαν να
δίνει ρέστα η σεζόν πριν χαλαρώσει και παραδώσει τη σκυτάλη. Τόσο όμοιοι και
τόσο διαφορετικοί οι Ιούλιοι με το 1965 στα ένθετα των «ΝΕΩΝ». Το μεγάλο θέμα,
με τον μοιραίο βηματισμό της Ιστορίας, με τον πυρετό της καταστροφής που
πλησιάζει, να πλαισιώνεται από τα μικρά, που θα μπορούσαν να δημοσιεύονται και
σήμερα ολόιδια, αν δεν είχε αναλάβει να τα αναδεικνύει η τηλεόραση. Κι αυτά τα
όμοια είναι που κάνουν τις παλιές εφημερίδες να φαίνονται τόσο διαφορετικές.
Σεισμοί, καύσωνες, πυρκαγιές, οικογενειακά δράματα, επιστημονικές ανακαλύψεις,
εγκλήματα, δίκες εφημερίδων. Κύματα καύσωνος από την Βόρειον Αφρική. Ο τοκετός
της Άννας Μαρίας που αργούσε και ο Παπανδρέου που περίμενε να δει τον
Κωνσταντίνο, τα μικρά μέσα στα μεγάλα, ειρωνείες της πολιτικής, γκριμάτσες της
εξουσίας. Και το νερό της λίμνης και η τιμή της λίρας. Απλώνονται όλα με την
άνεση που είχαν τότε οι εφημερίδες να τυπώνονται σε μεγάλο σχήμα, με ελάχιστες
φωτογραφίες και με μικρούτσικα γράμματα. Και πολυτονικό και καθαρεύουσα και
παλιά γνωστή ορθογραφία των ξένων ονομάτων. Και επί πλέον οι σελίδες ήταν
διπλές, τις άνοιγες και γινόσουν κάτι σαν ιστιοφόρο για να τις διαβάσεις. Δόξα
τω Θεώ, ζούμε σε τόσο ομαλό και σταθερό πολίτευμα τώρα πια, τίποτα δεν
ζηλεύουμε από εκείνη την εποχή. Ίσως μόνο τις εφημερίδες.