Tο DΝΑ τον πρόδωσε

Ένας δολοφόνος φυλακίστηκε την Παρασκευή στη Βρετανία με βάση στοιχεία από
το DNA του ανιψιού του, ο οποίος δεν είχε καν γεννηθεί όταν είχε διαπραχθεί ο
φόνος. Ο Τζέφρι Γκαφούρ κλείστηκε ισόβια στη φυλακή επειδή πριν από 15 χρόνια
είχε μαχαιρώσει μέχρι θανάτου μια εκδιδόμενη γυναίκα.

Τζέφρι Γκαφούρ. Σχέδιο σκιτσογράφου από το δικαστήριο

Όλον αυτόν τον καιρό, ο μοναχικός άνδρας ζούσε σαν αναχωρητής, χωρίς να δώσει
καμία ένδειξη ότι ήταν υπεύθυνος για τον φόνο. Δεν είπε τίποτε ούτε όταν τρεις
αθώοι καταδικάσθηκαν στη θέση του και έμειναν δύο χρόνια στη φυλακή πριν
απαλλαγούν από το Εφετείο. Χθες όμως, ο φονιάς που ήταν γνωστός στην Αστυνομία
ως ο «Άνθρωπος Σελοφάν» καταδικάσθηκε για τον φόνο για τον οποίο λίγο έλειψε
να μείνει ατιμώρητος. Ο 38χρονος Γκαφούρ έπεσε στα χέρια της Δικαιοσύνης όταν
ένα περίπλοκο «μονοπάτι» από γενετικά ίχνη οδήγησε τους αστυνομικούς στο
εργοτάξιο όπου εργαζόταν ως φρουρός ασφαλείας. Ο Γκαφούρ δεν είχε ποτέ
καταδικαστεί για κάποιο έγκλημα και δεν περιλαμβανόταν στην εθνική βάση
δεδομένων DNA. Παγιδεύτηκε, όμως, επειδή στη βάση αυτή υπήρχε το DNA του
έφηβου ανιψιού του, ο οποίος είχε καταδικαστεί για ένα ήσσονος σημασίας
αδίκημα.

Κλεισμένος στον εαυτό του

Ο φόνος της 20χρονης πόρνης Λινέτ Χουάιτ, η οποία είχε βρεθεί μαχαιρωμένη
περισσότερες από 50 φορές στο διαμέρισμά της, πάνω από ένα γραφείο στοιχημάτων
στο Κάρντιφ, την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου το 1988, είχε προκαλέσει μεγάλο
ενδιαφέρον στη Βρετανία. H έρευνα της Αστυνομίας είχε οδηγήσει σε πέντε
άνδρες, εναντίον των οποίων απαγγέλθηκαν κατηγορίες για το φόνο. Δύο αθωώθηκαν
στη δίκη που ακολούθησε, αλλά οι «Τρεις του Κάρντιφ» έμειναν δύο χρόνια στη
φυλακή για ένα έγκλημα που δεν είχαν διαπράξει. Απελευθερώθηκαν το 1992.

Όλον αυτόν τον καιρό, ο Γκαφούρ έμενε κλεισμένος στον εαυτό του. Δεν μιλούσε
σε κανέναν, αν δεν ήταν απαραίτητο. Έβγαινε από την γκαρσονιέρα του μόνο το
βράδυ, για να πάει στη μοναχική δουλειά του. Ωστόσο, το μυστικό του άρχισε να
κινδυνεύει να αποκαλυφθεί πριν από τρία χρόνια, όταν η Αστυνομία της Νότιας
Ουαλίας άνοιξε και πάλι τον φάκελο του φόνου της Χουάιτ. Μεταξύ των πρώτων
στοιχείων που εξέτασαν ήταν μια μικρή κηλίδα αίματος στο σελοφάν ενός πακέτου
τσιγάρων που δεν ανήκε στη δολοφονημένη. Οι ντετέκτιβ μίλησαν για τον «Άνθρωπο
Σελοφάν», αλλά εξακολουθούσαν να μην έχουν ιδέα ποιος μπορεί να ήταν. Καθώς
όμως είχαν βρει μια κηλίδα αίματος, σκέφτηκαν πως θα υπήρχαν και άλλες στο
διαμέρισμα και κατάφεραν τελικά να τις βρουν. Απέκτησαν έτσι ένα «τέλειο»
προφίλ DNA του δολοφόνου.

Γενετικά αποτυπώματα

Το γενετικό αποτύπωμά του καταχωρίστηκε στη συνέχεια στην εθνική βάση
δεδομένων DNA, η οποία περιέχει τα γενετικά προφίλ άνω των δύο εκατομμυρίων
εγκληματιών. Αν και δεν ταίριαξε απολύτως με κανένα, η έρευνα απέδωσε 600
ονόματα ανθρώπων, τα DNA των οποίων έμοιαζαν αρκετά ώστε να δικαιολογείται
περαιτέρω έρευνα. Οι ντετέκτιβ επικέντρωσαν τις προσπάθειές τους στους
υπόπτους εκείνους που είχαν στενή σχέση με το Κάρντιφ και τη Νότια Ουαλία. Το
πιο κοντινό στο δείγμα ήταν εκείνο ενός 15χρονου αγοριού, του Φίλιπ Μέρφι. Ο
έφηβος είχε καταδικαστεί για ένα σχετικά ήσσονος σημασίας αδίκημα σχετικό με
αυτοκίνητα και οι ντετέκτιβ ήξεραν πως δεν θα μπορούσε να είναι ο δολοφόνος:
δεν είχε καν γεννηθεί όταν δολοφονήθηκε η Χουάιτ.

Προσπάθησε να αυτοκτονήσει

Άρχισαν τότε να ρωτούν όλους τους στενότερους άρρενες συγγενείς του αγοριού,
ανάμεσα στους οποίους και τον θείο του, τον Τζέφρι Γκαφούρ. Έκπληκτοι τον
άκουσαν να παραδέχεται πως έκανε σεξ με την Χουάιτ μία εβδομάδα πριν από τον
φόνο της. «Νόμιζα πως είχατε πιάσει τους φονιάδες», είπε στους αστυνομικούς.
Εκείνοι πήραν δείγματα από το εσωτερικό τού στόματος του Γκαφούρ και τα
έστειλαν για ιατροδικαστική εξέταση. Παράλληλα, τον παρακολουθούσαν στενά. Τον
ακολούθησαν όταν βγήκε για ψώνια και το μόνο πράγμα που αγόρασε ήταν τέσσερα
κουτιά παρακεταμόλης. Όταν επέστρεψε στο σπίτι του, εισέβαλαν σε αυτό και
διαπίστωσαν ότι είχε καταπιεί 64 χάπια. H γρήγορη επέμβασή τους έσωσε τη ζωή
του Γκαφούρ, μολονότι αυτός δεν έμοιαζε καθόλου ευγνώμων. Ενώ τον μετέφεραν
στο νοσοκομείο, ομολόγησε το έγκλημά του. Είπε στους αστυνομικούς:
«Πληροφοριακά σάς λέω πως σκότωσα τη Λινέτ Χουάιτ. Περίμενα αυτή τη στιγμή 15
χρόνια. Ό,τι και να μου συμβεί, το αξίζω. Ειλικρινά, ελπίζω να πεθάνω». Το
δικαστήριο πληροφορήθηκε ότι ο Γκαφούρ σκότωσε τη Χουάιτ αφού της έδωσε 30
στερλίνες για να κάνουν σεξ, μετά άλλαξε γνώμη, αλλά εκείνη αρνήθηκε να του
επιστρέψει τα χρήματά του.

«Χωρίς το DNA, ο μόνος τρόπος με τον οποίο θα μπορούσαμε να είχαμε πετύχει μια
καταδίκη θα ήταν να ερχόταν ο Γκαφούρ στο τμήμα και να μας έλεγε: “Εγώ σκότωσα
τη Λινέτ Χουάιτ”», είπε ο επικεφαλής του τμήματος σοβαρών εγκλημάτων της
Αστυνομίας της Νότιας Ουαλίας, Γουάιν Φίλιπς. «Στείλαμε το DNA την Τετάρτη και
την Παρασκευή το πρωί το εργαστήριο τηλεφώνησε για να μας πει πως ταίριαζε
απολύτως. Ήταν μία από τις καλύτερες στιγμές στην καριέρα μου».

©The Times, 2003