Ο Σεφέρης για τον σερ Στίβεν Pάνσιμαν

Αν ζούσε τρία χρόνια ακόμα ο σερ Στίβεν Ράνσιμαν, μεγάλος ιστορικός
συγγραφέας, μελετητής της βυζαντινής τέχνης, της ιστορίας της εποχής των
Σταυροφοριών, θα γιόρταζε φέτος τα εκατό χρόνια του. Ζουν, όμως, η μνήμη τού
μεγάλου φίλου της Ελλάδας και οι πολυάριθμοι φίλοι που έκανε στην Ελλάδα.
Έτσι, εν όψει της συμπλήρωσης εκατό χρόνων από τη γέννησή του στις 7 Ιουλίου
1903, η Γεννάδειος Βιβλιοθήκη μας έστειλε έναν μικρό τόμο, το Αφιέρωμα στον
σερ Στίβεν Ράνσιμαν, με μια ανέκδοτη διάλεξή του και κείμενα γνωστών
επιστημόνων, που πλέκουν το εγκώμιο του επιστήμονα και φίλου τους.

Σταχυολογούμε από το σημειωματάριο του φίλου του, Γιώργου Σεφέρη, ένα κείμενο
του τελευταίου για την τρίτομη ιστορία των Σταυροφοριών, το οποίο μάλλον
προοριζόταν για βιβλιοκρισία… Αλλά αυτό που με παρακίνησε να υπογραμμίσω τη
σημασία αυτού του έργου για εμάς τους Έλληνες είναι ότι το συγκεκριμένο
τρίτομο έργο παρουσιάζεται σαν [μία] μεγάλη έκφραση ενός θέματος που έχει όλα
τα στοιχεία της τραγωδίας, της τυφλής κίνησης των ανθρωπίνων παθών, ενώ
χρονικό σημείο καταστροφής για όλους μας, Δυτικούς και Βυζαντινούς, αποτέλεσε
το 1204, με την καταστροφή της Κωνσταντινούπολης.