H καημένη «σύζυγος του Kαίσαρα»…

«Θα σας απαντήσω με κάθε ειλικρίνεια» ήταν η εναρκτήρια φράση κάθε απάντησης του κ. Μιχ. Νεονάκη σε κάθε ερώτηση του κ. N. Χατζηνικολάου

Ο Καίσαρας πέθανε. Ζήτω η γυναίκα του Καίσαρα. Γιατί δεν γνωρίζουμε άλλη
σύζυγο στην Ιστορία, της οποίας το ήθος να αποτελεί διαρκή πρόκληση προς
παραδειγματισμό. Την εν λόγω σύζυγο θυμήθηκε και ο Νίκος Χατζηνικολάου έχοντας
απέναντί του έναν από τους πρωταγωνιστές των σκανδαλο-σεναρίων που έχουν
αναστατώσει πάλι την πολιτική σκηνή, τον κ. Μιχάλη Νεονάκη, ο οποίος επίσης τη
σύζυγο του Καίσαρα είχε θυμηθεί, για να συνοψίσει την κριτική του απόσταση από
τη συμπεριφορά του συναδέλφου του (ο πολιτικός ήταν ο κ. Χρυσανθακόπουλος της
περιόδου των φρουτοσκανδάλων)

Έβριθε λεκτικών στερεοτύπων η συνέντευξη του κ. Νεονάκη στο «Ενώπιος ενωπίω»,
από εκείνα που διευκολύνουν λαϊκούς συνειρμούς για να αναδειχθεί ένας
υποτιθέμενος αυστηρός δημοσιογραφικός λόγος από τη μια – ο δημοσιογράφος, αν
και δεν επιθυμεί να είναι εισαγγελέας, οφείλει να είναι σκληρός απέναντι στον
συνομιλητή του – και από την άλλη να επικυρωθεί ως αληθινός, ως ειλικρινής ο
λόγος του συνεντευξιαζόμενου πολιτικού, του οποίου οι χρηματιστηριακές
δραστηριότητες τον έχουν αναδείξει σε πρωταγωνιστή μιας θεαματικής
σκανδαλολογίας.

«Είστε το πρώτο όνομα στα καφενεία», δίνει με μια φράση την εικόνα
υπογραμμίζοντας τη σπουδαιότητα της συζήτησης που θα ακολουθήσει ο Νίκος
Χατζηνικολάου. Γιατί εκεί στα καφενεία εκφράζονται χωρίς περιστροφές οι λαϊκές
κρίσεις και επικρίσεις και εκεί, τόπους συνάθροισης για την περιφέρεια και όχι
το κέντρο των Αθηνών, παραμένει ο καημός του χρηματιστηρίου ζωντανός και
αγιάτρευτος. Σ’ αυτόν τον λαό απευθυνόταν η εκπομπή, λοιπόν, απορρίπτοντας εξ
αρχής το πλαίσιο μιας ακαδημαϊκής πολιτικής συζήτησης. H «γλώσσα του λαού»
είναι άμεση, άρα εξ ορισμού αληθινή, οπότε προσδίδει την ίδια ιδιότητα και
στον λόγο εκείνου που την χρησιμοποιεί, εξαγνίζοντας τις αφηγούμενες πράξεις.

«Θα σας απαντήσω με κάθε ειλικρίνεια», ήταν η εναρκτήρια φράση κάθε απάντησης
του καλεσμένου σε κάθε ερώτηση του δημοσιογράφου. Ενώ με τη φράση «Θα τα πούμε
όλα» συμπλήρωνε κάθε τόσο την ατμόσφαιρα του απλού και καθαρού λόγου, που είχε
υιοθετηθεί εξ αρχής. Λόγος απολύτως τηλεοπτικός, άμεσος, σαν αφήγηση μιας
συναρπαστικής ιστορίας. Τα συναρπαστικά της στοιχεία της τα είχε προσδώσει η
προηγούμενη σκανδαλολογική έκρηξη γύρω από τις χρηματιστηριακές δραστηριότητες
του κ. Νεονάκη, αλλά αυτό ακριβώς διευκόλυνε την τηλεοπτική κατανάλωση του
στερεότυπου «καθαρού λόγου».

Μόνον η σύζυγος του Καίσαρα μπορούσε να επιστρατευτεί ως επιχείρημα
ήθους. Ένας πολιτικός δεν πρέπει να είναι μόνον τίμιος, αλλά και να φαίνεται.
Δεν μπορεί να παίζει με δισεκατομμύρια στο χρηματιστήριο επομένως, γιατί θα
κινήσει υποψίες ως προς την προέλευση των χρημάτων, αλλά και την εσωτερική
πληροφόρηση που μπορεί να έχει. Ο δημοσιογράφος ακολουθεί με τις ερωτήσεις του
τα όρια μιας υπόθεσης που «καίει», άλλωστε η λέξη είναι από τις αγαπημένες
του, επαναλαμβάνει τις επικρίσεις «έτσι όπως έχουν λεχθεί», δεν υιοθετεί και
αφήνει το πεδίο ανοιχτό για τις εκ βαθέων απαντήσεις.

«Πού βρήκατε τα χρήματα;». «Ήμουν ελεύθερος επαγγελματίας 17 ολόκληρα χρόνια.
Ήταν χρήματα από την εργασία μου και οικογενειακές οικονομίες, σύνολο περίπου
30 εκατομμύρια, που όμως επενδύθηκαν το 1988, όταν το Χρηματιστήριο ήταν μόλις
300 μονάδες, το 1998 είχε ήδη ανέβει πάνω από τις 2.000 μονάδες, άρα τα κέρδη
ήταν πολλά». Αυτομάτως ο πολιτικός τίθεται εκτός της μάζας των παικτών του
’98-’99, ήταν ένας έμπειρος επενδυτής, εκτός του ότι ήταν ένας συνετός
επαγγελματίας, με καλή οικονομική διαχείριση. Ουδείς ψόγος. Εκεί το ’98 έγιναν
οι γνωστές υπερβολές. Από όλους. Ήταν η εποχή της καντρίλιας των μετοχών και
των δισεκατομμυρίων. Για όλους.

Ίσως όχι για όλους. Για τους έμπειρους. Οι υπόλοιποι έπαιζαν
κλωτσοπατινάδα, δεν γνώριζαν τους ρυθμούς. Έτσι είναι το χρηματιστήριο. Κάθε
απάντηση ξεκινούσε με το «σας απαντώ ευθέως», κάθε φράση ολοκλήρωνε την
εικόνα. H εκπομπή κέντημα με βελονιές υποδειγματικής σαφήνειας. Οι ρητορικές
επικλήσεις της διαφάνειας συμπλήρωναν την αίσθηση της κρυστάλλινης
καθαρότητας.

Παρακολουθήσαμε μια εκπομπή, της οποίας τα γλωσσικά στοιχεία ανταποκρίνονταν
πλήρως στην εγχώρια κουλτούρα περί «καθαρών» προτύπων – δημοσιογραφικού ρόλου
και συνεντευξιαζόμενου που δεν έχει τίποτε να κρύψει – αξιώνοντας έτσι και την
αποδοχή των όσων ελέχθησαν ως απολύτως φυσιολογικών. Μόνον εκείνη, η σύζυγος
του Καίσαρα, έμεινε πάλι με το παραδειγματικό βάρος του ήθους της, που οφείλει
να είναι θεαματικόν.