Kυνηγούν οφειλέτες

Σε «εισπρακτικές» εταιρείες αναθέτουν οι περισσότερες τράπεζες την είσπραξη
ληξιπρόθεσμων χρεών των πελατών τους κυρίως από καταναλωτικά δάνεια και
πιστωτικές κάρτες που έχουν διογκωθεί το τελευταίο διάστημα.

Εταιρείες-«κυνηγοί χρεών» αναλαμβάνουν (συνήθως 90 ημέρες μετά την καθυστέρηση
πληρωμής της οφειλής από τον δανειολήπτη και ύστερα από σχετική εντολή της
τράπεζας) να ενημερώσουν τον οφειλέτη ότι, αν δεν προχωρήσει σε τακτοποίηση
του χρέους του, θα κινηθούν εναντίον του δικαστικά. Πολλές φορές ωστόσο οι
εταιρείες αυτές χρησιμοποιούν αθέμιτες πρακτικές για την είσπραξη των οφειλών
εκθέτοντας τους οφειλέτες στο εργασιακό αλλά και στο κοινωνικό τους περιβάλλον
προκειμένου να επιτύχουν τον σκοπό τους.

Σε μια περίπτωση μάλιστα η καταγγελία που έγινε στον Τραπεζικό Μεσολαβητή
αφορούσε «ενημέρωση» (από ανθρώπους της εταιρείας είσπραξης) του προϊσταμένου
ενός οφειλέτη, σχετικά με το ύψος του χρέους του, με αποτέλεσμα το πρόβλημα να
κοινοποιηθεί στον χώρο εργασίας.

H διαδικασία

Οι εταιρείες-«κυνηγοί χρεών» έχουν ξεφυτρώσει σαν μανιτάρια τα τελευταία
χρόνια και μόνο στην Αθήνα υπολογίζεται ότι λειτουργούν ήδη 15. Ο τζίρος τους
υπολογίζεται ότι πέρυσι κυμάνθηκε κοντά στα 15 δισ. δρχ., σημειώνοντας αύξηση
κατά 10% σε σχέση με το 2001, τάση που συνεχίζεται με τον ίδιο ρυθμό και
φέτος. H διαδικασία που ακολουθούν οι εισπρακτικές εταιρείες είναι λίγο – πολύ
η ίδια:

* Υπάλληλοι των εταιρειών αναλαμβάνουν – με τηλεφωνικές οχλήσεις στη
δουλειά και στο σπίτι – να υπενθυμίσουν στον δανειολήπτη ότι έχει σημειώσει
καθυστέρηση στην αποπληρωμή του δανείου του και ότι, αν δεν προχωρήσει σε
άμεση εξόφληση, τότε η τράπεζα θα κινήσει νομικές διαδικασίες (με πρώτη την
έκδοση διαταγής πληρωμής).

* Εάν ο δανειολήπτης δεν σπεύσει να τακτοποιήσει το χρέος του ύστερα
από δυο – τρεις τηλεφωνικές επικοινωνίες, οι εισπρακτικές εταιρείες συνήθως
αποστέλλουν συστημένη επιστολή, με την οποία τον ενημερώνουν για τις επόμενες
ενέργειες της τράπεζας.

* Από εκεί και πέρα, όσες εταιρείες έχουν νομικά τμήματα αναλαμβάνουν
για λογαριασμό των πελατών τους την έκδοση διαταγών πληρωμής, ή ακόμα και
ασφαλιστικών μέτρων, όταν στο προϊόν που έχει στα χέρια του ο οφειλέτης
υπάρχει παρακράτηση της κυριότητας (π.χ. αυτοκίνητο που αποκτήθηκε μέσω
χρηματοδοτικού προγράμματος).

Σωρεία καταγγελιών

H δραστηριοποίηση των εταιρειών αυτών έχει προκαλέσει σωρεία καταγγελιών στον
Τραπεζικό Μεσολαβητή, ο οποίος και τις έχει συμπεριλάβει στις εκθέσεις
πεπραγμένων της τελευταίας τριετίας, χωρίς ωστόσο από την πλευρά των τραπεζών
να έχουν ληφθεί μέτρα για την ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος.

H έκταση του φαινομένου είναι που οδήγησε τον Τραπεζικό Μεσολαβητή να συστήσει
στις τράπεζες «για την άρση ενδεχόμενων παρεξηγήσεων να αποστέλλουν ειδική
επιστολή που να ενημερώνει για την ανάθεση της είσπραξης της ληξιπρόθεσμης
οφειλής στα εν λόγω γραφεία, τουλάχιστον ένα μήνα πριν δεχτεί τηλεφώνημα από
μία τέτοια εταιρεία».

«Ορισμένες μόνο τράπεζες έχουν συμμορφωθεί με τις επισημάνσεις, ωστόσο στο
σύνολο των τραπεζών το πρόβλημα εξακολουθεί να υπάρχει», λέει ο Τραπεζικός
Μεσολαβητής κ. Φώτης Παναγιωτόπουλος.

«Ξέφραγο αμπέλι»

«Δυστυχώς ο χώρος μας είναι ξέφραγο αμπέλι», παραδέχεται ο κ. Δημήτρης
Ψαράκης, διευθύνων σύμβουλος της εισπρακτικής εταιρείας Κύκλος A.E. και
συμπληρώνει: «Το νομικό πλαίσιο που διέπει τις εταιρείες είσπραξης οφειλών
είναι το ίδιο με μιας ΕΠΕ ή μιας A.E. Ο καθένας μπορεί να ανοίξει ένα τέτοιο
γραφείο και να μπει στον χώρο της είσπραξης απαιτήσεων, ακόμη και χωρίς να
διαθέτει την παραμικρή εξειδίκευση».

«Πολλοί, προκειμένου να εισπράξουν μια οφειλή, είναι σε θέση να κάνουν τα
πάντα», συμπληρώνει από την πλευρά του ο κ. Μανόλης Λεκάκης, διευθύνων
σύμβουλος της Fintrust, θυγατρικής του ομίλου εταιρειών Inform Λύκος.

Τις μεθόδους με τις οποίες λειτουργούν οι εισπρακτικές εταιρείες τις έχουν
καταγγείλει και οι δικαστικοί επιμελητές. «Ο τρόπος είναι ανορθόδοξος, πολλές
φορές παράνομος και μερικές φορές καθαρά μαφιόζικος», επισημαίνεται σε
ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Δικαστικών Επιμελητών Ελλάδος.

Τον ενοχλούσαν και στο νοσοκομείο

Χαρακτηριστική είναι η περιπέτεια του κ. Νικόλαου M. και της συζύγου
του (τα στοιχεία τους είναι στη διάθεση της εφημερίδας). Το 2001 η σύζυγός του
έπεσε θύμα κλοπής, με αποτέλεσμα να χάσει το πορτοφόλι της το οποίο περιείχε 2
πιστωτικές κάρτες. Οι ληστές πρόλαβαν να χρεώσουν τις κάρτες με αγορές 1,2
εκατ. δρχ. πριν η ίδια αντιληφθεί την απώλειά τους και ενημερώσει την τράπεζα
για την κλοπή. H τράπεζα, από την πλευρά της, υποστήριξε ότι οι εν λόγω
χρεώσεις οφείλονταν στην αμέλεια της κατόχου τους και απαίτησε την άμεση
εξόφληση του ποσού. Το ζευγάρι κατέφυγε στη Δικαιοσύνη, ωστόσο από την πλευρά
της τράπεζας ανετέθη σε εταιρεία η είσπραξη του ποσού. Σύμφωνα με τον παθόντα,
οι τηλεφωνικές ενοχλήσεις από την εταιρεία δεν σταμάτησαν ούτε στο νοσοκομείο,
όπου νοσηλεύτηκε πέρυσι για σοβαρό πρόβλημα υγείας. Στο μεταξύ, με απόφασή του
στις 26 Μαΐου 2003, το Ειρηνοδικείο Αθήνας δικαίωσε τον κ. M. Δικηγόροι της
εισπρακτικής εταιρείας μέχρι και χθες ακόμη, δηλαδή έναν μήνα από την απόφαση
του δικαστηρίου, συνέχιζαν να τηλεφωνούν στον κ. M. ζητώντας του να ρυθμίσει
τις οφειλές του…