ΓNΩMH H τραγωδία της Aφρικής

Αυτές τις ημέρες, οι 15 ηγέτες της Ευρώπης θα συναντηθούν σε μια ελληνική
παραθαλάσσια πόλη και κάτω από τον καυτό ήλιο θα συζητήσουν πολλά φλέγοντα
θέματα: το μέλλον μας στην Ευρώπη, την ασφάλειά μας, τις σχέσεις μας με τον
υπόλοιπο κόσμο. Το ίδιο διάστημα, θα πεθάνουν στην Αφρική 13.000 άτομα από
AIDS. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν κανένα μέλλον άξιο να συζητηθεί. Οι σχέσεις
τους με τον υπόλοιπο κόσμο αποδεικνύουν ότι κάτι, κάπου, πήγε στραβά. Πολύ
στραβά.

Στις αφρικανικές χώρες που έχουν πληγεί περισσότερο από την επιδημία, το
προσδόκιμο ζωής έχει πέσει κάτω από τα 30 χρόνια. Αν η αντίδρασή μας δεν είναι
στο ύψος του προβλήματος, μέχρι το τέλος της δεκαετίας θα υπάρχουν στην Αφρική
τουλάχιστον 25 εκατομμύρια ορφανά από AIDS. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το
σύνδρομο του «Άρχοντα των Μυγών»: παιδιά να ανατρέφονται από άλλα παιδιά.
Ανεξαρτήτως της ασύλληπτης τραγωδίας σε ανθρώπινους όρους, είναι δύσκολο να
φανταστεί κανείς τις επιπτώσεις που θα έχει για την ασφάλεια η καταστροφή της
αφρικανικής οικογένειας, της αφρικανικής οικονομίας, των αφρικανικών ελπίδων.
Μπορεί οι αεροπειρατές της 11ης Σεπτεμβρίου να ήταν στην πλειονότητά τους
πλούσιοι Σαουδάραβες, αναζήτησαν όμως καταφύγιο στο Αφγανιστάν, μια χώρα σε
αποσύνθεση. Στην Αφρική μπορεί να υπάρχουν σήμερα ώς και 10 Αφγανιστάν.

Όταν στην Ελλάδα οι ηγέτες θα προσπαθήσουν να επουλώσουν τις διπλωματικές
πληγές που άνοιξε ο πόλεμος στο Ιράκ, θα συζητήσουν και για την απειλή από την
παγκόσμια τρομοκρατία. Σε αυτό το πλαίσιο, δεν μπορούν να αγνοήσουν την απειλή
για την ασφάλεια που συνιστά η παγκόσμια φτώχεια. Φτώχεια που τρέφει την
πίκρα, πίκρα όχι μόνο για τη φιλανθρωπία μας που τα είκοσι τελευταία χρόνια
μειώνεται συνεχώς, αλλά και για την άδικη στάση μας σε θέματα όπως η
μεταρρύθμιση του εμπορίου ή η διαγραφή του χρέους.

(*) Το άρθρο του τραγουδιστή των U2 δημοσιεύτηκε στη «Ρεπούμπλικα».