Ο Pοΐδης, η πόλη και το γέλιο

Την πρώτη περιοδεία σ’ όλη την Ελλάδα ετοιμάζει ο Σταμάτης Φασουλής παρουσιάζοντας το ευαίσθητο μονολογικό έργο του Νικολή «Ο κ. Εμμανουήλ και ο… Ροΐδης», ενώ παράλληλα θα μεταφράσει και θα σκηνοθετήσει τη μαγική «Μικρή μας πόλη» του Θόρντον Ουάιλντερ και θα σκηνοθετήσει την καινούργια κωμωδία της Δήμητρας Παπαδοπούλου

Το μονολογικό έργο «Ο κ. Εμμανουήλ και… ο Ροΐδης» του Αντώνη Νικολή, το
πολυπρόσωπο «H μικρή μας πόλη» του Θόρντον Ουάιλντερ και μια καινούργια
κωμωδία της Δήμητρας Παπαδοπούλου (αναζητείται ο τίτλος) είναι τρία έργα που
θα παρουσιάσει την ερχόμενη χειμερινή περίοδο. Το πρώτο θα παίξει ο ίδιος σε
μεγάλη περιοδεία στην Ελλάδα, το δεύτερο θα το σκηνοθετήσει στο δικό του
θέατρο «Δημήτρης Χορν» και το τρίτο στο θέατρο «Ήβη», την επόμενη χειμερινή
σεζόν.

Έργα και παραστάσεις τόσο διαφορετικές σε μορφή, περιεχόμενο και ύφος, όσο το
γέλιο, η συγκίνηση και το δάκρυ – υλικά οικεία στην τέχνη του. Αυτό το
γλυκόπικρο ανακάτεμα, μας δείχνει εδώ και χρόνια με τις σκηνοθεσίες του ο
Σταμάτης Φασουλής, που ίσως όσο κανείς άλλος σύγχρονος καλλιτέχνης πατάει γερά
στα πόδια του και, ταυτόχρονα, είναι ένα ποιητικό πλάσμα.

Την ίδια ώρα που ο συμβολαιογράφος σημαδεμένος από το όνομά του
Εμμανουήλ Ροϊδάς – όχι Ροΐδης – συνεχίζει εκσυγχρονισμένα μια παράδοση
λογιοτατισμού – κι ό,τι αυτή και ο Ροΐδης περιλαμβάνουν – την ίδια ώρα που
ταχυδακτυλουργικά ο κήπος στη «Μικρή μας πόλη» γίνεται εκκλησία, μπαλκόνι και
τόπος θανάτου σε μια σύνοψη της ζωής με έρωτες, γάμους και θανάτους, εκείνη
την ώρα μαγειρεύεται στην «κουζίνα» ενός τηλεοπτικού παραγωγού η ιδέα που θα
«πουλήσει».

Ο Φασουλής δουλεύει χωρίς σταματημό. Μια γοητευτική περιπέτεια που ξεκίνησε το
’70 και ανανεώνεται στο «εργαστήρι» του αθέατα, με χάρη, φρεσκάδα, σκληρή
δουλειά. Πληρώνει και πληρώνεται την τέχνη του, μαγεύει και μαγεύεται από
αυτήν και ό,τι κάνει έχει αποδέκτες, έχει πάντα απήχηση.

Τώρα, μετά 30 χρόνια, ετοιμάζει την πρώτη περιοδεία του σ’ όλες τις πόλεις που
έχουν θέατρο, μ’ ένα έργο γοητευτικό, σαν ταξίδι θριαμβευτικό, έστω κι αν
είναι άδοξο.

«Ήθελα να είναι μια ευέλικτη παραγωγή από μια μεριά», λέει για τη μεγάλη
περιοδεία που ετοιμάζει για τον επόμενο χειμώνα με τον «Κύριο Εμμανουήλ και
τον… Ροΐδη», «κι από την άλλη, μια παράσταση ουσιαστικά λαϊκή, όχι
επιθεώρηση ή κωμωδία, που να έχει μια αναζήτηση έκφρασης, κι αυτή να μη
στομώνει τη λάμψη της. Ήθελα να πάω εγώ στον κόσμο κι όχι το κοινό σε μένα.
Σαν να έχω ένα δωράκι στο χέρι και να του το δώσω. Απλά, όπως εκείνη η γυναίκα
που συνάντησα, προ ημερών, καθώς περνούσα από ένα στενό δρομάκι της Πλάκας,
και φώναζε κάτω από ένα παράθυρο “Σοφούλα, έκοψα λεμόνια και στ’ αφήνω στην
πόρτα σου”».

Από τον ποιητικό ρεαλισμό του πρωτοεμφανιζόμενου την περασμένη άνοιξη – στη
διοργάνωση των θεατρικών μονολόγων της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας – Αντώνη
Νικολή, στη θεατρική μαγεία της ποίησης του Θόρντον Ουάιλντερ. Το έργο του «H
μικρή μας πόλη» ευτύχησε με τα ανεβάσματα από τον θίασο της Κατερίνας, του
Θεάτρου Τέχνης, ενώ η θρυλική παράσταση με τον Νίκο Κούρκουλο, την Έλλη
Λαμπέτη και τον Γιάννη Φέρτη (σκηνοθεσία Μάριου Πλωρίτη και σκηνικά –
κοστούμια Γιάννη Τσαρούχη, 1962) άφησε την παρακαταθήκη της στο ελληνικό
θέατρο που ανανέωσε το ενδιαφέρον του κοινού για το έργο στην παράσταση του
Μίνου Βολανάκη, με τους Νικήτα Τσακίρογλου, Πέμη Ζούνη, Στράτο Τζώρτζογλου
(1991). Στην παράσταση του Σταμάτη Φασουλή τον αφηγητή θα παίξει ο Χρήστος
Στέργιογλου, το ζευγάρι η Πέγκυ Τρικαλιώτη και ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης και
11 ακόμα ηθοποιοί, στο θέατρο «Δημήτρης Χορν».

H Δήμητρα Παπαδοπούλου γράφει μια κωμωδία για το «ελληνικό όνειρο», με φόντο το ριάλιτι μιας τυπικής ελληνικής οικογένειας

Παράλληλα με το αμερικανικό έργο θα σκηνοθετήσει – έχει γίνει πλέον
παράδοση τόσα χρόνια – και ένα σύγχρονο ελληνικό, που γράφει η Δήμητρα
Παπαδοπούλου. Να θυμηθούμε πως η συγγραφική της δουλειά ξεκίνησε δίπλα στον
Φασουλή στις επιθεωρήσεις που συνυπέγραφαν με τη Λίνα Νικολακοπούλου «Ελλάς
γελάς», «Ο χορός του Ζαλόγγου», «Για ψήφου πήδημα».

Το ελληνικό όνειρο (ή εφιάλτης)

H ιστορία διαδραματίζεται στην Ελλάδα στον παρόντα χρόνο κι ενώ
αναφέρεται στον χώρο της τηλεόρασης, απέχει από τα τηλεοπτικά πρότυπα, καθώς
μέσα από γρήγορη και εύστροφη δράση, όπου ο κάθε ήρωας έχει τη δική του
ιστορία, το θέμα ολοκληρώνεται.

Το εύρημα είναι έξυπνο. Ένας τηλεοπτικός παραγωγός αναζητεί την
καινούργια ιδέα, το μέλλον της τηλεόρασης, για να το εκμεταλλευτεί. Στο
κυριακάτικο τραπέζι συγκεντρώνεται η οικογένεια, ο ίδιος, η γυναίκα του, ο
γιος τους, ο αδελφός του και ο συνεργάτης- βοηθός του. Ο καθένας τους θα
υποστηρίζει την πρότασή του, όσο ο γιος θα επιχειρεί να εξομολογηθεί το
πρόβλημά του, ενώ κρυφές κάμερες θα απαθανατίζουν – ερήμην τους – τα πάντα.

Σκηνές που συνθέτουν μια κωμικοτραγική πραγματικότητα. Τελικά,
μονταρισμένο το αληθινό υλικό γίνεται ψεύτικο και ειδυλλιακό, ως την εντατική,
όπου ο διασωληνωμένος παραγωγός θα πάρει τη μεγάλη απόφαση…

Στο θέατρο «Ήβη» με βασικούς πρωταγωνιστές τον Τάσο Χαλκιά, τη Σοφία
Φιλιππίδου, τον Αντώνη Λουδάρο και έξι ακόμα ηθοποιούς.