Πρόσωπα Περί «αντιδραστικών εγωιστών»

Σε τρίτη εβδομάδα απεργιακών κινητοποιήσεων μπήκε χθες η Γαλλία. Θάτσερ που
σας χρειάζεται, λέει στους συνδικαλιστές η Σαμπίν Ερό.

Σαμπίν Ερό. Θαυμάζει τη Θάτσερ και χαρακτηρίζει τους απεργούς αντιδραστικούς εγωιστές

Απεργίες γίνονται σε όλη τη Γαλλία εναντίον των σχεδίων της κυβέρνησης για τη
μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος. Οι Γάλλοι που επέστρεφαν χθες από
την αργία της Πεντηκοστής αντιμετώπισαν πολλά προβλήματα με τα δρομολόγια των
σιδηροδρόμων και τις πτήσεις των αεροπλάνων. Οι εξετάσεις για το μπακαλορεά,
που πρόκειται να αρχίσουν μεθαύριο, είναι πιθανόν να αναβληθούν λόγω της
απεργίας των εκπαιδευτικών, με αποτέλεσμα μαθητές και γονείς να κάθονται σε
αναμμένα καρφιά. Στη Μασσαλία, οι πυροσβέστες έσβησαν τη νύκτα της Κυριακής
προς τη Δευτέρα 30 πυρκαγιές τις οποίες άναψαν αγανακτισμένοι κάτοικοι σε
σωρούς σκουπιδιών που έχουν δημιουργηθεί λόγω της απεργίας των εργαζομένων
στην αποκομιδή απορριμμάτων.

H Σαμπίν Ερό, 21 χρόνων, φοιτήτρια του Ινστιτούτου Πολιτικών Επιστημών,
πιστεύει πως για την κατάσταση ευθύνονται οι απεργοί μάλλον, παρά η κυβέρνηση.
«Οι μεταρρυθμίσεις είναι απαραίτητες, δεν έχουμε άλλη επιλογή. Το σύστημα θα
καταρρεύσει αν δεν γίνουν», υποστηρίζει και χαρακτηρίζει τους απεργούς
«αντιδραστικούς εγωιστές». Ασκούν συστηματικά αντιπολίτευση και δεν
διατυπώνουν προτάσεις, λέει για τις δύο συνδικαλιστικές παρατάξεις (CGT και
FO), που κυρίως στηρίζουν την απεργία. Πολιτικοί ήρωές της είναι η Μάργκαρετ
Θάτσερ και ο Ρόναλντ Ρήγκαν και αγαπημένοι της φιλόσοφοι ο Αλέξις ντε Τοκβίλ
και ο Φρίντριχ Χάγεκ, ο αγαπημένος φιλόσοφος της Θάτσερ. Έχει υιοθετήσει
απόλυτα τη θέση πως πρώτα και κύρια είμαστε άτομα και μετά μέλη μιας
κοινότητας. «Είμαι πρώτα μια προσωπικότητα και μετά μέλος μιας ομάδας»,
τονίζει στους κυριακάτικους «Τάιμς» του Λονδίνου.

Κόρη δασκάλων από τη Ρενς, η Σαμπίν Ερό εντάχθηκε πριν από δύο χρόνια στην
οργάνωση «Ελευθερία Γράφω Το Όνομά Σου», την οποία ίδρυσε ο συμφοιτητής της
Εντουάρ Φιλιά με στόχο την προώθηση του «φιλελεύθερου συντηρητισμού». Στις 25
Μαΐου, όταν εκατοντάδες χιλιάδες συνδικαλιστές έκαναν πορεία στο Παρίσι,
εκείνη απευθυνόταν από τα σκαλιά του Δημαρχείου σε 2.000 ανθρώπους
κατηγορώντας τους απεργούς στα μέσα μαζικής μεταφοράς ότι εμποδίζουν την
εκπαίδευσή της. Στον πόλεμο στο Ιράκ, είχε διαδηλώσει υπέρ των ΗΠΑ έξω από την
αμερικανική πρεσβεία. Τότε ήταν εντελώς μόνη της («επειδή οι Γάλλοι είναι
βαθιά αντι-Αμερικανοί», είναι η εξήγησή της), αλλά τώρα βρίσκει ένα κοινό
έτοιμο να την υποστηρίξει, κάτι που δεν φαίνεται να προβληματίζει την
αριστερά. Εντάξει, το δικαίωμα των εργαζομένων να απεργήσουν είναι ιερό, το
παραδέχεται και η Ερό. Μήπως όμως οι απεργοί του Δημοσίου πλήττουν το
κοινωνικό σύνολο και τον κάθε πολίτη ξεχωριστά περισσότερο απ’ ό,τι την
κυβέρνηση; Το Σάββατο η Ερό θα μιλήσει στην πλατεία του Σατλέ, ελπίζοντας να
συγκεντρώσει περισσότερο κόσμο απ’ ό,τι την προηγούμενη φορά.