Tο περιστατικό στην Π. Aεροπορία

Με αφορμή την είδηση για μεταλλικά αντικείμενα τα οποία βρέθηκαν στις
μηχανές αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας, ο κ. Κωνσταντίνος Λύκος, από τα
Ιωάννινα, παρατηρεί:

«Το θέμα αυτό πρέπει να διαλευκανθεί το ταχύτερον δυνατόν και να επιβληθούν
στους υπαιτίους οι έσχατες των ποινών είτε έγιναν εξ αμελείας είτε – το και
χειρότερον – εσκεμμένα.

Δεν θέλω να πιστέψω ότι είναι δυνατόν στο ευαίσθητο Σώμα της Π.A. να υπηρετούν
δολιοφθορείς, γιατί τότε αυτοί θεωρούνται πιο επικίνδυνοι και από τους
“φίλους” μας Τούρκους που αλωνίζουν επί καθημερινής βάσεως τον εθνικόν
εναέριον χώρον μας χωρίς να τους εμποδίζει κανείς, προς χάριν της ανύπαρκτης
ελληνοτουρκικής φιλίας, γιατί:

α) Κινδυνεύει άμεσα η ζωή των χειριστών – πιλότων και

β) το και χειρότερον η πτώση του ηθικού αυτών».

Για το ίδιο θέμα, ο κ. Θανάσης Γ. Παπαντωνίου, σμήναρχος ε.α., σημειώνει:

«Το δημοσίευμα τούτο μας επιβάλλει νομίζω την αναδρομή της εθνικής μας μνήμης
στην ιστορική αλήθεια από ένα άλλο ιστορικό γεγονός, για να αντλούμε ακριβώς
απ’ αυτό διδάγματα για το παρόν και το μέλλον. Και, βέβαια, στο σημείο αυτό
παραπέμπω τον αναγνώστη στη συγκλονιστική υπόθεση των αεροπόρων του 1952 που
ήδη έχει ξεχαστεί, ενώ δεν θα έπρεπε για λόγους που τονίζει ένας αρεοπαγίτης.

Και βεβαίως γνωρίζετε ότι το 1952 κατασκευάστηκε μια δίκη της Αεροπορίας από
έναν εσμόν ολόκληρον, τρομοκρατών, βασανιστών και καθαρμάτων, μια χούφτα
ποταπών.

Διερωτώμαι τι να συμβαίνει; Μήπως, λέω μήπως (;) την κατασκευασμένη δολιοφθορά
στη Σχολή Αεροπορίας (Τατόι 1952), αυτήν τη μεγαλύτερη ατιμία, εζήλωσαν την
επανάληψή της σήμερα παρόμοια παρακρατικά ανθρωπάκια;».