…στο «Aριστερά – Δεξιά»

Ομολογώ ότι ποτέ δεν ήμουν από τους φανατικούς οπαδούς του tres chic «Απλά
Αριστερά – Δεξιά». Όχι για κανέναν ιδιαίτερο λόγο. Ίσα ίσα συμπαθώ τους
ιδιοκτήτες. Ο χώρος, παρ’ όλο που είναι ντιζαϊνάτος και μοναδικός, δεν μου
ήταν ποτέ φιλικός. Έχω φάει εξαιρετικά αλλά μερικές φορές όχι και τόσο. Όλες
όμως αυτές οι αμφιβολίες εξαφανίστηκαν σαν ζάχαρη στη γλώσσα μου με την πρώτη
μπουκιά στην απλή και άνετη αυλή τού «Αριστερά – Δεξιά».

Εδώ ο χώρος είναι πολύ προσιτός, μικρός, λαμπερός, ελληνικός, μοντέρνος. Από
τη γυμνή μπαλαντέζα μέχρι τη βαμμένη ελληνική σημαία στον τσιμεντένιο τοίχο,
και η τελευταία λεπτομέρεια λειτουργεί τέλεια, διότι λειτουργεί διακριτικά. Το
team Λίτηνα – Καραμολέγκου έχει προσγειωθεί, έχει ωριμάσει.

Θέλω να συγκεντρωθώ στο φαγητό, διότι νομίζω ότι ο Χρύσανθος έχει βρει το
στοιχείο του φτιάχνοντας απλά πιάτα με καθαρά ελληνική ταυτότητα. Το μενού του
δεν είναι ούτε μεγάλο ούτε μικρό, με επιλογές που ικανοποιούν συντηρητικά
γούστα αλλά και τολμηρά.

Δοκιμάσαμε τη σαλάτα με αγκινάρες, φασολάκια, μαραθόριζα, ντομάτα και
κατσικίσιο τυρί. H βινεγκρέτ με λουίζα ήταν η αρμονική νότα που έδενε το όλο
πιάτο. Οι σαρδέλες γεμιστές με μάραθο, κεφαλογραβιέρα και κάππαρη ήταν
ελαφρότατες και πολύ καλές. Ο μάραθος ήταν μια δροσερή πινελιά μπροστά στην
αλμύρα του τυριού και της κάππαρης, καθώς και στη λιπαρότητα του ψαριού. Το
σαγανάκι με ζαφορά, γιαούρτι και κασέρι, είναι ένα χρυσαφένιο υγρό βελούδο. H
παρέα μου ήταν συντηρητική στις γεύσεις της κι έτσι κανείς δεν ήθελε το
σαγανάκι με τουρσί πεπόνι ή τον γόνο καλαμαριού με χαρίσα (καυτερό μαροκινό
μπαχαρικό) και ψευτοχάβιαρα. Ήθελαν όμως τους κεφτέδες με γιαουρτάκι και ψητές
ντομάτες (τύφλα να ‘χουν οι γιαγιάδες), το χοιρινό σουβλάκι μαριναρισμένο με
μάραθο και πάπρικα (μικρότερο απ’ ό,τι το περίμενα αλλά νόστιμο), και την
μπριζόλα μαριναρισμένη με λεμόνι ξύσμα, θυμάρι και μαϊντανό. Το ένα καλύτερο
από το άλλο.

Ο Χρύσανθος κάνει μια τελείως προσωπική μαγειρική, ενστικτωδώς ριζωμένη στην
Ελλάδα χωρίς να είναι κλισέ, με αρμονία και σεμνότητα αλλά και μια πινελιά
πρόκλησης. Είναι ίσως η πιο ώριμη και πιο ορίτζιναλ έκφραση της ελληνικής
κουζίνας που υπάρχει αυτήν τη στιγμή.

Εάν έχω κάτι «αρνητικό» να πω για το «Απλά Αριστερά – Δεξιά» είναι ότι το
σέρβις, απλώς, ίσως είναι λίγο… αργό. Από νόστιμο πιάτο σε νόστιμο πιάτο, η
αναμονή ήταν αβάσταχτη. Οι τιμές όμως δεν είναι.

«Απλά Αριστερά – Δεξιά»: Ανδρονίκης 3, Ρουφ. Τηλ. 210-3369.363