Ιπτάμενα κεράσια, κάμερες «πιλότοι»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
|
Τα μετράμε και δεν φτάνουν, αλλά στο χέρι μας είναι να εμποδίσουμε την |
Απλωμένα, πολύχρωμα, λαχταριστά τα φρούτα και τα λαχανικά, μια πανδαισία
γεύσεων και χρωμάτων, πρόκληση για αισθήσεις και, όπως φαίνεται, και για
κάμερες που αναζητούν σκοτεινά αντικείμενα πόθου για να εξασφαλίσουν ιστορίες
για τα δελτία ειδήσεων με μεγάλη λαϊκή απήχηση. Και οι ιστορίες είναι
αληθινές. Τα κεράσια βρέθηκαν να ίπτανται στους ουρανούς των ονείρων των
καταναλωτών, απλησίαστα με τις απίθανες τιμές τους. Τα εισαγωγής φυσικά, τα
ντόπια ήταν πολύ φθηνότερα, αλλά στη μιντιακή σκηνοθεσία είναι απαραίτητο το
σοκ.
Είδαμε νοικοκυρές στις λαϊκές με μισοάδεια καλάθια. «Τι πήρα, δυο
ντοματούλες, μερικές πιπεριές και λίγο μαϊντανό και έδωσα ως τώρα 50 ευρώ».
Αναγκαία και η υπερβολή από την πλευρά του καταναλωτή. Είναι βέβαιο ότι είχε
δώσει περισσότερα απ’ ό,τι παλαιότερα η κυρία, αλλά 50 ευρώ αποκλείεται να
είχαν κοστίσει αυτά που περιέγραφε.
Προσφιλές θέμα η ακρίβεια σε κάθε αλλαγή εποχής και μιντιακής πλήξης.
Όταν μάλιστα συνδυάζεται με δραματικές εξελίξεις στην αγορά εργασίας,
απολύσεις, πτωχεύσεις εταιρειών, προτάσεις για μειώσεις μισθών και όλα αυτά
που πλήττουν το όνειρο της ευημερίας, συμπληρώνει την ζοφερή εικόνα που
απαραιτήτως ζωγραφίζει η καθημερινή ενημέρωση.
Κάθε άλλο παρά εκτός πραγματικότητας είναι τα ρεπορτάζ. Όλα αυτά συμβαίνουν
και η αισχροκέρδεια και οι απολύσεις και οι μισθοί και τα μεροκάματα που δεν
φτάνουν. Απλώς δεν συμβαίνουν αιφνιδίως. Δεν ξημερώσαμε ένα πρωί και
αποφάσισαν τα κεράσια «να αναληφθούν» στους ουρανούς. Φαινόμενο μεταφυσικό;
Πρόκειται για μια συνήθεια, μια νοοτροπία που έχει «χτιστεί» στην αγορά
και που έχει δύο πλευρές, τον κερδοσκόπο, αλλά και τον καταναλωτή που
συμμετέχει στην παρανομία, ειδάλλως δεν θα υπήρχε – υπάρχει και η τρίτη,
εκείνη της πολιτικής, που όμως εξαρτάται πολύ και από τη συμπεριφορά των
καταναλωτών-ψηφοφόρων.
Αυτό που διαπιστώνουμε πάντως, είναι πως αν δεν ανακαλύψουν το δράμα της
«τσέπης» και του «καλαθιού της νοικοκυράς» οι κάμερες, ούτε η πολιτική
ασχολείται ούτε και οι κερδοσκόποι εμποδίζονται.
Τις ημέρες αυτές, για παράδειγμα, τέθηκε πιεστικά το θέμα των τιμών της
αγοράς με αφορμή τα κερασάκια. Η κυβέρνηση, λέει, έβαλε την ακρίβεια στην
ατζέντα της, από την οποία την είχε αφαιρέσει. Και τον μεγάλο ρόλο γι’ αυτό
τον έπαιξε η τηλεόραση και το κλίμα που δημιούργησε. Η διαπίστωση έγινε στην
εκπομπή «Πρώτη ματιά» (ΝΕΤ), αλλά δεν είναι διόλου μακριά από την εγχώρια
πραγματικότητα.
Αναδεικνύεται σε μοχλό ενεργοποίησης κοινωνίας και πολιτικής η κάμερα, ρόλος
που δεν της ανήκει. Ανήκει αποκλειστικώς στους πολίτες-καταναλωτές, στους
οποίους ανήκει και το περίφημο «καλάθι». Στο χέρι τους να καταπολεμήσουν τους
κερδοσκόπους, όχι φυσικά χωρίς την ενεργοποίηση και της πολιτικής εξουσίας,
που οφείλει να ελέγχει και να προστατεύει.
Ωστόσο, γίνεται συνήθεια να ξεσπαθώνουμε στα μικρόφωνα και μπροστά στις
κάμερες, να τους αναθέτουμε ρόλο μεσολαβητή, όχι απλώς της είδησης, αλλά και
των επιθυμιών και των αναγκών μας. Συμμετέχουμε στην καθημερινή παράσταση της
ζοφερής πραγματικότητας με τον ρόλο του θύματος. Θύματα της πολιτικής, των
κερδοσκόπων, των αόρατων δυνάμεων. Η τακτική είναι άκρως ανακουφιστική, μόνο
που διαιωνίζει την αίσθηση αδυναμίας και αναπαράγει τον μεγαλύτερο σύμμαχο του
κυνισμού της αγοράς, την αίσθηση ότι τίποτε δεν μπορεί να γίνει.
Γιατί είναι βολικό να φταίνε πάντα εξωτερικές δυνάμεις, να μην απορρέουν από
μας οι συμφορές, να μην έχουμε καμιά απολύτως συμμετοχή σ’ αυτές. Τα κερασάκια
εισαγωγής είναι το ελάχιστο παράδειγμα, πλην αποκαλυπτικό, του «κομφορμισμού
του θύματος».
Έτσι, είμαστε έρμαια των υποσχέσεων των πολιτικών και της τηλεθέασης.
Όποιος υποσχεθεί μεγαλύτερη ανακούφιση, κερδίζει τα νούμερα στις μετρήσεις και
στις δημοσκοπήσεις. Θύματα της φαντασμαγορίας του τηλεοπτικού τρόμου. Θύματα
εντέλει του εαυτού μας που ξεχνάει να είναι πολίτης, να γυρίζει την πλάτη στα
κερασάκια εισαγωγής και στα όνειρα θερινής νυκτός που καλλιεργούν οι μεσίτες
παντός είδους.
Google news
