Απορία ψάλτου…

Το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται για άλλη μια φορά το Κρατικό Θέατρο Βορείου
Ελλάδος, εκτός από μελαγχολική ιστορία είναι και θολή. Με πρόσχημα το
οικονομικό, ότι δηλαδή δεν υπάρχουν τα 20.000 ευρώ, φαίνεται πως τελικά
ματαιώνεται η προγραμματισμένη για την Πέμπτη, 22 Μαΐου, χοροθεατρική
παράσταση του Κωνσταντίνου Ρήγου. Ανεξιχνίαστες σκοπιμότητες οδηγούν την
εξάμηνη δουλειά ενός ολόκληρου θιάσου στον βωμό της ακύρωσης, και εξωθούν τον
διευθυντή του ΚΘΒΕ σε παραίτηση. Και όλα αυτά για 6,5 εκατομμύρια δραχμές. Το
άλλοθι δεν πείθει. Γιατί, πώς γίνεται να βρίσκουν τρόπους τα φτωχά Δημοτικά
Περιφερειακά Θέατρα, που δεν σταμάτησαν ποτέ παραστάσεις, παρά τα οικονομικά
προβλήματα που αντιμετωπίζουν, και σ’ ένα θέατρα σαν το Κρατικό να μην μπορούν
διοίκηση και διεύθυνση να βρουν λύση;

…με ανεξιχνίαστες σκοπιμότητες

Βίκτωρ Αρδίτης

Δεν μπορεί ο πρόεδρος κ. Σαλπιστής να καθήσει στο τραπέζι με τον καλλιτεχνικό
διευθυντή Βίκτορα Αρδίτη και να βρουν μαζί λύσεις; Η αντίληψη, πως τα
προβλήματα σβήνονται αντί να λύνονται, είναι ύποπτη. Γι’ αυτό και είναι
απορίας άξιο, πως το μόνο θέατρο στο οποίο δεν στεριώνει διευθυντής είναι το
ΚΘΒΕ. Από τον Βασίλη Παπαβασιλείου, τον Κώστα Τσιάνο (πήγε, είδε και απήλθε),
τον Διαγόρα Χρονόπουλο, και τώρα τον Βίκτορα Αρδίτη, δύσκολα βγάζουν – και αν
– την τριετή θητεία τους. Μήπως εντέλει οι ψίθυροι, που όλοι ακούμε, έχουν
βάση; Μήπως η εσωστρέφεια του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος πηγάζει από
μικροπολιτικές και τις ανακυκλώνει; Μήπως πράγματι, κάποιοι επιβουλεύονται τις
επιλογές του υπουργού Πολιτισμού κ. Βενιζέλου (γιατί δικές του επιλογές είναι
οι καλλιτεχνικοί διευθυντές που έχει ως τώρα διορίσει);