ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Γιουροβίζιον

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Ν. Αθανασόπουλος – Κρέμου 129, Καλλιθέα – γράφει:

«Θέλω να μάθω από σας, που έχετε γράψει τόσα και τόσα τραγούδια, πώς κρίνετε
τους ξενόγλωσσους στίχους στην εκπροσώπηση της χώρας μας στον 48ο διαγωνισμό
τραγουδιού της Γιουροβίζιον. Φαίνεται ότι δεν έγινε μάθημα το περυσινό πάθημα
με το “S’ agapo” του Μ. Ρακιντζή, όπου ξεδιπλώθηκε όλο το…χάλι, παρ’ όλο που
οι στίχοι του τραγουδιού ήταν εξ ολοκλήρου αγγλόφωνοι. Η πρωτοφανής, παταγώδης
αποτυχία που είχε πέρυσι η Ελλάδα, ήταν ένα ράπισμα για όσους επιμένουν ακόμη
να στέλνουμε στον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον ένα υποτιθέμενο “ελληνικό”
τραγούδι με αγγλικούς στίχους, τους οποίους δεν καταλαβαίνουμε – έστω και αν
υπάρχουν ψήγματα ελληνικού στίχου (όπως: «S’agapo»).

Δεν θα έπρεπε κάποιος ειδήμων να υποβληθεί στον κόπο να μεταφράσει στα
ελληνικά τους αγγλικούς στίχους για να μάθουμε και μεις στοιχειωδώς τι θέλει
να πει ο… ποιητής; Για όσους υποστηρίζουν ότι η ελληνική γλώσσα
είναι…ακαταλαβίστικη, και άρα δυσνόητη στους υπόλοιπους Ευρωπαίους, θα τους
λέγαμε: οι διοργανωτές (σε συνεργασία με την ελληνική εκπροσώπηση), να
μεταφράζουν τους ελληνικούς στίχους στα Αγγλικά ή σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή
γλώσσα, ενώ την ίδια μέθοδο θα μπορούσαν να ακολουθήσουν όλες οι αποστολές που
εκπροσωπούνται στη Γιουροβίζιον. Το “Μάθημα Σολφέζ” (φερ’ ειπείν) που είχε
καταλάβει προ ετών την 5η θέση στον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον στο Λονδίνο,
με αποκλειστικά ελληνικούς στίχους, δεν μας έγινε μάθημα; (Για να μην αναφερθώ
και σε άλλες σχετικές ελληνικές επιτυχίες). Τίνος έμπνευση ήταν οι ξενόγλωσσοι
στίχοι και τι σκοπιμότητα εξυπηρετούν; Η εκπροσώπηση τραγουδιού μιας χώρας με
στίχους ξένους προς τη γλώσσα της χώρας που εκπροσωπείται αλλοιώνει τον εθνικό
χαρακτήρα, υποβαθμίζει την κουλτούρα της και εν πάση περιπτώσει το ζητούμενο
δεν είναι τόσο οι στίχοι, όσο η σκηνοθεσία, η μελωδία, η εν γένει παρουσία στη
Γιουροβίζιον και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε…

Υψώνω φωνή έντονης διαμαρτυρίας γι’ αυτήν την εθνική ταπείνωση, διότι έτσι
όπως παρουσιάζεται το “ελληνικό” τραγούδι μόνο ελληνικό 100% δεν είναι,
εμφανίζεται απογυμνωμένο από την εθνική του ταυτότητα και εν γένει από τα
εθνικά του χαρακτηριστικά. Η γλώσσα της κάθε χώρας είναι τρόπος έκφρασης, που
καταπνίγεται με τους ξενόγλωσσους στίχους».

Απάντηση: Ε, όχι και… εθνική ταπείνωση! Ο διαγωνισμός της
Γιουροβίζιον είναι ένα τηλεοπτικό πανηγυράκι και τίποτ’ άλλο.