[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Αυτό που συνέβη τις τελευταίες ημέρες στην Κύπρο αποτελεί την πλέον
πειστική δικαίωση της πολιτικής που ακολούθησε η ελληνική πλευρά τα τελευταία
χρόνια, πολιτική που είχε ως κύριο στόχο την ένταξη της Μεγαλονήσου στην
Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.). Η ένταξη στην Ένωση θεωρήθηκε ότι θα αποτελούσε τον
καταλυτικό παράγοντα που θα οδηγούσε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στην επίλυση
του κυπριακού προβλήματος. Σε άρθρο μας στα «ΝΕΑ», ευθύς μετά την επιτυχή
ολοκλήρωση των ενταξιακών διαπραγμα-τεύσεων τον περασμένο Δεκέμβριο στην
Κοπεγχάγη, είχαμε σημειώσει ότι η ένταξη θα σάρωνε την διαχωριστική γραμμή στη
Λευκωσία, ότι το τείχος που χώριζε τις δύο κοινότητες δεν θα μπορούσε να
αντέξει στην δυναμική τής ένταξης. Και αυτό ακριβώς συμβαίνει. Τα τείχη
πέφτουν. Μπορεί η πρωτοβουλία τυπικά να προήλθε από τον Ρ. Ντενκτάς, και να
προκάλεσε μάλιστα κάποια αμηχανία στη Λευκωσία, αποτελεί ωστόσο καρπό της
ελληνικής πολιτικής. Άμεση συνέπεια της ένταξης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή
Ένωση.

Αποτελεί επίσης επιβεβαίωση ότι στο θεσμικό και πολιτικό πλαίσιο της Ένωσης
μπορούν να συμβιώσουν ειρηνικά και συνεργασιακά οι δύο κοινότητες. Είναι
αμφίβολο εάν αυτό θα μπορούσε να είχε συμβεί χωρίς την ένταξη και τις
εγγυήσεις που παρέχει το ενωσιακό σύστημα στις δύο κοινότητες, παράλληλα με τη
συμφιλιωτική κουλτούρα που εκ των πραγμάτων δημιουργεί το σύστημα αυτό. Τα όσα
συνέβησαν τις τελευταίες ημέρες αποτελούν – πρέπει να αποτελούν – επίσης
στοιχείο ενθάρρυνσης για την ελληνοκυπριακή πλευρά προκειμένου να προχωρήσει
σε ριζοσπαστικά μέτρα για την επίλυση του προβλήματος. Η νέα ημερομηνία στόχος
– η 1η Μαΐου 2004, ημερομηνία τυπικής ένταξης της Κύπρου στην Ε.Ε. – δεν θα
πρέπει να χαθεί. Το παράθυρο αυτό της ευκαιρίας δεν θα πρέπει να κλείσει.
Γιατί τότε μπορεί να κλείσει με κόστος ιδιαίτερα σημαντικό. Τούτο θα πρέπει να
κατανοηθεί απ’ όλους, και φυσικά από την Τουρκία, που φιλοδοξεί να ανοίξει
ενταξιακές διαπραγματεύσεις το 2005 έπειτα από σχετική αξιολόγηση της πορείας
της που θα γίνει τον Δεκέμβριο του 2004.

Ο Π. Κ. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και
πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Ευρωπαϊκών Μελετών (ΕΚΕΜ).