Τριάντα έξι μπόμπιρες…

Τίποτα δεν είναι τόσο τρυφερό αλλά και τόσο ακριβές όσο το κοινό των μικρών
παιδιών, όταν παρακολουθώντας με προσήλωση μια παράσταση εκπέμπει την αθωότητά
του σαν δροσερό αεράκι. Τόσα χρόνια δεν έχω δει κοινό πιο γνήσιο, χαριτωμένο,
έξυπνο και αληθινό, από αυτά τα 36 νήπια που παρακολουθούσαν χθες την πρωινή
παράσταση με τα «Μικρά Μυστήρια» του ιταλικού θιάσου Κισμέτ, που φιλοξενεί η
Ξένια Καλογεροπούλου στη «Μικρή Πόρτα». Μπήκαν στο θέατρο σιωπηλά, με τα
ματάκια τους να περιεργάζονται τον χώρο. Μετά, πιασμένα από τη μέση σαν
τρενάκι, προχώρησαν ώς τη σκηνή. Έβγαλαν τα παπουτσάκια τους, που
τακτοποιήθηκαν με τάξη σε μιαν άκρη, κι ανέβηκαν επάνω στη σκηνή, που είχε
μετατραπεί σε μικρή θεατρική αίθουσα. Κάθησαν γύρω γύρω στα λευκά μαξιλαράκια
και άρχισαν να παρακολουθούν την παράσταση. Στα ιταλικά! Και ναι, την
καταλάβαιναν. Αντιδρούσαν με αφάνταστη σοβαρότητα, είτε γελώντας είτε
αφήνοντας πνιχτά επιφωνήματα, αλλά διαρκώς προσηλωμένα στη δράση.

…κι ένα καρβέλι ψωμί

Η μοναδική επί σκηνής ηθοποιός Ροσάνα Φαρινάτι, ντυμένη στα λευκά, πίσω από
ένα λοφάκι στάρι, αφηγήθηκε χειρονομιακά, με λέξεις, σύντομες φράσεις,
τραγουδιστικά μουρμουρίσματα και νανουρίσματα, την ιστορία του ψωμιού μέχρι
που ζυμώθηκε, φουρνίστηκε και κόπηκε σε φέτες. Επί μισή ώρα οι υπέροχοι
μπόμπιρες, παρότι δεν κουνήθηκαν σπιθαμή από τα καθίσματά τους, αντέδρασαν
όπως μια μικρή κοινωνία, εκδηλώνοντας το καθένα την ιδιοσυγκρασία του. Κι αυτό
έγινε εντελώς καθαρό όταν στο τέλος, με την παρότρυνση της Φαρινάτι, άρχισαν
να παίρνουν το ψωμί, που είχε πολλαπλασιαστεί κομμένο σε κομματάκια. Τα
έτρωγαν με απόλαυση κι ακουγόταν μες στη σιωπή ένας αστείος ήχος από
μασουλήματα. Όταν κι αυτό τελείωσε τους υποδείχτηκε πως μπορούν να φάνε και τα
ψίχουλα. Ε, αυτό ήταν το αποκορύφωμα. Μαζεύτηκαν όλα τα νήπια πάνω από το
ξύλο, όπου είχε κοπεί το φρέσκο καρβέλι και με τα δακτυλάκια τους διεκδικούσαν
ένα ψιχουλάκι. Ώσπου το «καθάρισαν» και γύρισαν ήσυχα, ευχαριστημένα,
«χορτάτα» στις θέσεις τους. Πώς γίνεται τρυφερή η διάθεση του μεγάλου ανθρώπου
μέσα από τη μαγεία της τέχνης, που έχει γεύσεις ζωής, έχει απλότητα και
αθωότητα!