ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Καισαριανή και διακόσιοι

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Ηλίας Γεωργόπουλος, πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Φίλων της
Εαμικής Εθνικής Αντίστασης, γράφει:

«Αγαπητέ Κύριε Παπαδόπουλε,

Με μια μικρή έκπληξη και πικρία είδα το γράμμα του Ελληνοαμερικανού κ. Λευτέρη
Σακελλαριου που αναφέρεται στις εκτελέσεις πατριωτών την 1η Μάη του 1944 στο
Σκοπευτήριο της Καισαριανής.

Επειδή η Ιστορία μας συνολικά παραποιείται, πλαστογραφείται και παραβιάζεται,
από άγνοια ή όχι, ηθελημένα ή μη, και επειδή η Ιστορία γράφεται από τους
νικητές ή αν θέλετε από την άρχουσα τάξη, είμαι υποχρεωμένος να σας απευθύνω
την παρούσα μου, για αποκατάσταση της αλήθειας και της πραγματικότητος.

Έπειτα, ο κ. Σακελλαριου εκείνα που έζησε και βίωσε τα έγραψε όπως ο ίδιος μας
πληροφορεί. Έτσι λοιπόν άλλος ένας προστίθεται στους πολλούς που κλείνουν τα
μάτια στην πραγματικότητα και την αλήθεια. Τουλάχιστον εσείς θα ξέρετε ότι
τους πατριώτες δεν τους έπιασαν στους δρόμους της Αθήνας σε μπλοκ ή μάχες ή
εκκαθαριστικές επιχειρήσεις. Στο σύνολό τους ήσαν κομμουνιστές Ακροναυπλιώτες,
δέσμιοι της Μεταξικής δικτατορίας του Μανιαδάκη. Το αφύσικο και εξωφρενικό
είναι τούτο: ότι μόνο οι Έλληνες δωσίλογοι απ’ όλη την Ευρώπη παρέδωσαν
σιδηροδέσμιους αντιπάλους τους στους ναζί κατακτητές.

Θέλω να τονίσω ότι δεν ήσαν δυστυχείς οι βαδίζοντες το μαρτύριο της ζωής τους.
Τραγουδούσαν και έγραφαν σημειώματα, δίδοντας σε όλους εμάς μαθήματα
πατριωτισμού, αγωνιστικότητας και ήθους.

Αν δεν έχει ακούσει για τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη, τον διερμηνέα των Γερμανών
βαρβάρων, ευχαρίστως να τον παραπέμψω σε χιλιάδες γραφτά. Αν δεν έχει ακούσει
για τον 14χρονο Ανδρέα Λυκουρίνο που ανέβηκε σε μια πέτρα για να είναι στο
ίδιο ύψος με τους μεγάλους και να μπορέσει να τον θερίσει το πολυβόλο, να
ενημερώσω ότι ήταν ΑνταρτοΕΠΟΝίτης. Αν δεν έχει ακούσει για την 17χρονη Ηρώ
Κωνσταντοπούλου που εκτελέστηκε μαζί με άλλους την 6η Σεπτέμβρη 1944 να μάθει
ότι ήταν φλογερή ΕΠΟΝίτισσα. Όλα τα εγκλήματά τους τα διέπραξαν με τη βοήθεια
και ενεργό συμμετοχή των Ταγμάτων Ασφαλείας…

Τελευταίο που πρέπει να μάθει ο συμπατριώτης μας είναι τούτο. Η ΠΕΑΕΑ και όλες
οι αντιστασιακές οργανώσεις, ο Δήμος Καισαριανής και άλλοι φορείς δίνουν
συνεχείς μάχες με τη Σκοπευτική Εταιρεία-Όμιλο για αποδέσμευση του ιερού χώρου
προς ανέγερση Μνημείου και για σύμβολα προσκυνήματος. Κάτι τέτοιο το
αποφεύγουν σκόπιμα. Αντίθετα έχουν στήσει πολλά τέτοια για τους κατακτητές στα
Χανιά, στον Διόνυσο, στο Φάληρο…».

Αναγνώστης, που δεν θέλει να αναφέρουμε το όνομά του, γράφει: «Την άνοιξη του
1944 νοσηλευόμουν στο “Σωτηρία”, στην 7η Κλινική, που είχε θέα τα χωράφια
απέναντι. Ένα απόγευμα, ήρθαν οι Γερμανοτσολιάδες και σε τρεις δόσεις
κουβάλαγαν και εκτελούσαν Έλληνες πατριώτες, που όταν σκοτώνονταν φώναζαν
“Ζήτω η Ελλάς”. Τους κουβαλούσαν με φορτηγά και τους αράδιαζαν σε ένα ανάχωμα
και με το πολυβόλο τους εκτελούσαν.

Όλοι οι ασθενείς τότε ήμασταν κρεμασμένοι στη βεράντα και φωνάζαμε πολλοί
άνθρωποι άρρωστοι: “Αίσχος, προδότες. Αίσχος, προδότες”. Ήταν απόγευμα και
όταν τελείωσαν τους πήραν και έφυγαν. Γράφω αυτό το γράμμα με μεγάλη συγκίνηση
γιατί δεν έχω δει ποτέ να αναφέρεται κανένας στο περιστατικό αυτό.

Είμαι γέρος τώρα και η συγκίνησή μου είναι πολύ μεγάλη. Τρέμω που τώρα τόλμησα
να το πω, γιατί ούτε η γυναίκα μου ούτε τα παιδιά μου το ξέρουν».