ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Η διαφθορά

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Λ. Παπαμερκουρίου, τηλ. 210-7520.856, γράφει:

«Είμαι εργολάβος δημοσίων έργων επί 50 χρόνια. Γνωρίζω τη “σήψη και διαφθορά”
όλων των κυβερνήσεων από το 1953.

Ο κ. Σημίτης είχε δίκιο να αναφερθεί στον Παπαδόπουλο για την “επανίδρυση του
κράτους”, με την οποία η Ν.Δ. ισχυρίζεται ότι θα σταματήσει τη “σήψη και
διαφθορά”. Πότε όμως δεν υπήρχε “σήψη και διαφθορά”;

Κατά τη διακυβέρνηση της χώρας από τη Ν.Δ. μετά τη μεταπολίτευση υπήρξαν
γεγονότα, που είχαν υπερβεί σε “σήψη και διαφθορά” οποιαδήποτε εποχή, ακόμη
και της χούντας. Είχα εκτελέσει το έργο κατασκευής της οδού Έβρου στο Δήμο
Αθηναίων και η παραλαβή του συνέπεσε να γίνει από τους χουντικούς. Το έργο
αυτό κόστισε 900.000 δρχ. και οι χουντικοί που το εξέτασαν μού είπαν ότι
πρέπει να επιστρέψω 500.000 δρχ. για να το παραλάβουν, ισχυριζόμενοι ότι η
“φαυλοκρατία” μού είχε πιστοποιήσει επί πλέον ποσότητες διαφόρων κονδυλίων.
Ταυτόχρονα τρίτο πρόσωπο μού είπε να πληρώσω σε συγκεκριμένο άτομο 300.000
δρχ. για να παραλάβουν το έργο χωρίς περικοπές.

Στις 23-6-1979 ανέλαβα από τη Δ/νση Τεχν. Υπηρεσιών Νομού Βοιωτίας την
“Βελτίωση οδού Μουρικίου – Παραλία Ανθηδώνας (μέσω Παραλίμνης)”. Ο
προϋπολογισμός του έργου προέβλεπε και ασφαλτόστρωση, δεν υπήρχε όμως η
απαραίτητη τοπογραφική μελέτη που να καθορίζει την ακριβή θέση,
οριζοντιογραφικά και υψομετρικά, του οδοστρώματος. Συνέταξα τη μελέτη, την
υπέβαλα, αλλά η Υπηρεσία δεν την εξέτασε και δεν μου κοινοποίησε ούτε αυτή
ούτε κάποιο τοπογραφικό σχέδιο, απαραίτητο για την κατασκευή ασφαλτοστρωμένης
επαρχιακής οδού.

Αυτό που συνέβη τότε είχε υπερβεί κάθε όριο “σήψης και διαφθοράς”, που έχω
αντιμετωπίσει στα 50 χρόνια εργολαβικής μου ιστορίας. Ο Δ/ντής Τεχνικών
Υπηρεσιών με κάλεσε στο γραφείο του και παρουσία του προϊσταμένου εκτέλεσης
έργων μού δήλωσε απερίφραστα: “Η εργολαβία που εκτελείς ήταν δική μας. Είχαμε
τον εργολάβο μας αλλά έδωσες μεγαλύτερη έκπτωση απ’ αυτόν και την ανέλαβες.
Εάν δεν μας την δώσεις να την εκτελέσουμε εμείς θα σε κηρύξουμε έκπτωτο”. Το
τι τους είπα, τι τους έσυρα, τι τους έβρισα. Τίποτε δεν τους πτόησε. Γελούσαν
και οι δύο και επανέλαβαν την απειλή. Με κήρυξαν έκπτωτο και το κατασκεύασαν
αυτοί με εμπειροτεχνίτες. Καθυστέρησαν σκόπιμα ώστε να εκτελέσω το δυσκολότερο
τμήμα, την διάνοιξη του δρόμου στο βραχώδες έδαφος, για το οποίο δεν πληρώθηκα
ούτε δραχμή. Μου χρωστάνε ακόμη και την εγγύηση καλής εκτέλεσης. Αυτή ήταν η
ένδοξη εποχή της Ν.Δ., χωρίς σήψη και διαφθορά».