Η καταστροφή των αρχαιοτήτων

Για την καταστροφή των αρχαιοτήτων στο Ιράκ γράφει ο κ. Ν. Κυρτάτας,
πλοίαρχος Ε.Ν., από το Χαλάνδρι:

«Έπρεπε να είχε δοθεί αυστηρή διαταγή προστασίας των αρχαιοτήτων, διότι αυτά
δεν ανήκουν ούτε καν στο Ιράκ, αλλά είναι πολιτιστική κληρονομιά όλης της
πολιτισμένης ανθρωπότητας – εκτός των άξεστων νεοβαρβάρων. Είναι υπέρτατο
καθήκον από τις Συνθήκες ο στρατός κατοχής να εξασφαλίσει την απόλυτη τάξη για
τους αμάχους, να μην επιτρέπουν λεηλασίες, δολοφονίες, βασανιστήρια και
καταστροφές, αυτά που γίνονται τώρα. Μας είπαν ότι έκαμαν τον πόλεμο για να
διορθώσουν και όχι για να εκδικηθούν, να λεηλατήσουν και να καταστρέψουν».

Για τον πόλεμο στο Ιράκ γράφει και ο κ. Ζοja Radovanovic, από τη
Θεσσαλονίκη:

«Οι Σέρβοι νικούσαν γιατί πολεμούσαν για την πατρίδα, ενώ οι Ιρακινοί έχασαν
γιατί πολέμησαν για ένα άτομο που στο κάτω κάτω της γραφής, όπως αποδείχθηκε,
δεν άξιζε κιόλας. Άραγε η Βαγδάτη θ’ αναστηθεί, όπως αναστήθηκε το Βελιγράδι;».