…στο «Μπέρδεμα»

Όταν θέλεις εύκολο, νόστιμο, οικείο φαγητό είναι μπέρδεμα, εκτός εάν βρεθείς
στο «Μπέρδεμα». Ο χώρος είναι ανοιχτός, με ωραίο, λευκό ξύλινο ταβάνι και
ορισμένες έξυπνες πινελιές, όπως τα φωτιστικά, τα οποία είναι σουρωτήρια
κομμένα στη μέση. Ανοίγοντας το μενού σε καλωσορίζει μια μεγάλη λίστα από τα
καλύτερα τυριά και αλλαντικά της Ελλάδας. Τυροβόλια Μυκόνου. Κεφαλάκι Τήνου.
Νούμπουλο Κέρκυρας. Καλό σημάδι. Τα φαγητά είναι καλά, μόνο που όταν καθήσαμε
είχαν ήδη τελειώσει αρκετά, κάτι που είναι απαράδεκτο Σάββατο βράδυ στις 10.

Ορεκτικά: Δοκιμάσαμε, μεταξύ άλλων και τη μελιτζανοσαλάτα. Καλή, καπνιστή,
ωραία, λευκή, νόστιμη, αλλά λίγη. Πόσο λίγη; Περίπου 1 κουταλάκι στον καθένα,
για επτά άτομα. Η σαλάτα εσμέ, με ντομάτα, πιπεριά, μαϊντανό και καυτερή
πιπεριά ήταν καλή, χωρίς να είναι η πιο συναρπαστική εκδοχή που έχω δοκιμάσει.
Ήταν λίγο ξινή. Ο γαύρος καλός, φρέσκος και νόστιμος, αλλά δεν προλάβαμε όλοι
να τον πιάσουμε! Το μαντί, ένα από τα καλύτερα φαγητά που έχει δημιουργήσει
ποτέ ο άνθρωπος (κάτι σαν ραβιόλια με κιμά και γιαούρτι), διέφεραν από τα
μαντί που γνωρίζαμε. Τούτα ήταν τραγανά και όχι τόσο ζυμοειδή. Δεν είχαν το
ταντίρ (μοσχαρίσιο μπούτι σε λεπτές φέτες μαριναρισμένες στο γιαούρτι). Είχαν
όμως το αλή ναζίκ, γύρο με πουρέ μελιτζάνας και γιαούρτι. Αυτό μας άρεσε πολύ.
Είχαν και το μπεϊτί, σφολιάτα γεμιστή με γύρο, κρεμμύδι και τυρί. Ουάου! Καλό.

Τα γλυκά δεν ήταν τα καλύτερα ανατολίτικα που κυκλοφορούν σε αυτή την πόλη. Το
καζάντιπι ήταν μπανάλ και χωρίς έντονα καμένο πάτο και το κιουνεφέ (καταΐφι
ψημένο με τυρί) παραψήθηκε. Το «Μπέρδεμα» σε γενικές γραμμές είναι καλό.

«Μπέρδεμα»: Βασ. Αμαλίας 20, Κηφισιά. Τηλ.: 210-8013.853.

* Διόρθωση: Στο φύλλο της περασμένης Παρασκευής, 18.4.03, έγραψα ότι το
«Il Ristorantino» στη Δροσιά ανήκει στον ιδιοκτήτη του «Salumaio di
Montenapoleone». Όπως μας πληροφόρησε ο ιδιοκτήτης του «Salumaio», ουδεμία
συνεργασία έχει με το «Ristorantino».