Ο καημός του… θεσμού

![]() |
|
Είπαν τα δικά τους όπως τα είχαν ετοιμάσει και η βραδιά θα κύλαγε μάλλον |
Σε διάρκεια κάτι σαν «Όσα παίρνει ο άνεμος» (ούτε τα βραβεία Γκράμι…), η
διοργάνωση των βραβείων «Αρίων» έδινε και ξαναέδινε βραβεία περίπου από τις
9.30 έως τις 2.30 μετά τα μεσάνυχτα. Εμφανής ο καημός για τις απουσίες
βραβευμένων ή καλύτερα για τη διάθεση να σνομπάρουν ορισμένοι το γεγονός.
Εκείνο το σύνθημα «θα είναι όλοι εκεί» των διαφημίσεων αποκαλύφθηκε ότι ήταν
μάλλον ευχή παρά βεβαιότητα των διοργανωτών – ο Γιάννης Πλούταρχος άφησε εποχή
στην περασμένη διοργάνωση με τα πολλά βραβεία και την ηχηρή απουσία. «Μνημείο
του αχάριστου βραβείου» πρότεινε να φτιάξουν ο Φώτης Σεργουλόπουλος,
λειώνοντας τα βραβεία εκείνων που δεν ήρθαν να τα παραλάβουν!
Ο Νίκος Πορτοκάλογλου, περυσινός θριαμβευτής, δεν παρέλειψε να τονίσει ότι
συνάδελφοί του που δεν συμμετέχουν «γιατί νιώθουν εκτός κλίματος, οφείλουν να
βοηθήσουν να αποκτήσει αίγλη ο θεσμός». Στην ίδια προτροπή με πολλή συγκίνησε
προέβη και η Νάνα Μούσχουρη, μεγάλη βραβευθείσα για το σύνολο της προσφοράς
της στο τραγούδι και τη χώρα…
Η Νάνα του Μάνου Χατζιδάκι, του Μίμη Πλέσσα και τόσων άλλων, κάλεσε
όλους να στηρίξουν τον θεσμό, με τη γνώση της ανταγωνιστικής διεθνούς
βιομηχανίας τής σόου μπίζνες, αποδεχόμενη με ενθουσιασμό το βραβείο της, το
οποίο τίμησε, όπως και το θερμότατο χειροκρότημα των παρευρισκομένων,
ερμηνεύοντας ρεφρέν από επιτυχίες της με τη συνοδευτική αρωγή τών Σάκη Ρουβά
και Αντώνη Ρέμου. Ήταν ένα συμβολικό τρίο για τη βραδιά, για τη συνάντηση
παλιού και καινούργιου, για τη συνάντηση των μουσικών, των φωνών, όλα σαν
χαρμάνι που έχει ανάγκη η εποχή της βιομηχανικής διασκέδασης. Και έστω και αν
ένα μουσικό αυτί είχε πολλά να καταμαρτυρήσει για τις αδυναμίες στην απόδοση
των τραγουδιών, η στιγμή βασίστηκε στην έκφραση μιας συναισθηματικής
προσέγγισης στην ιστορία της ελληνικής μουσικής και όχι της σωστής νότας.
Οι άφθονες ώρες της τελετής ήταν αρκετές για όλα, για να πληρώσει τη
νύφη τής έναρξης των ερμηνειών ο Πασχάλης Τερζής, που βγήκε τεντώνοντας το
καλώδιο του μικροφώνου, του οποίου το μάκρος δεν ανταποκρινόταν στην απόσταση,
όπως και η ηχητική απόδοσή του δεν ανταποκρινόταν στις ανάγκες της φωνής του
κ. Τερζή. Ήταν αρκετές για να αλλάξει τέσσερις αποκαλυπτικές τουαλέτες η κ.
Μπακοδήμου, οι οποίες δεν άφηναν τίποτε στη φαντασία του θεατή, ξεσηκώνοντας
κραυγές ενθουσιασμού από την πιτσιρικαρία του εξώστη.
Ήταν αρκετές επίσης οι ώρες για να δείξουμε ότι έχουμε και εμείς
πολλούς σταρ άξιους να βραβευτούν, έστω και αν μπερδέψαμε τις κατηγορίες στις
οποίες διαγωνίζονταν – έντεχνος, μοντερνολαϊκός, λαϊκός και ποπ και άλλοι
συνδυασμοί – και είδαμε τους ίδιους να παίρνουν βραβεία για τις περισσότερες,
όπως ο Μιχάλης Χατζηγιάννης και ο Αντώνης Ρέμος των οποίων ήταν η βραδιά –
κυρίως του Ρέμου, που σάρωσε βραβεία μέσα σε κλίμα παραληρηματικού
ενθουσιασμού.
Η έμφαση των βραβείων δόθηκε εμφανώς στους ερμηνευτές που ξεσηκώνουν τις
τσιρίδες των νεαρών καταναλωτών της εμπορικής μουσικής βιομηχανίας «άμα τη
εμφανίσει» τους. Οι α-φανείς συνθέτες και στιχουργοί δεν υπήρξαν στον κατάλογο
των βραβείων, παρά τη μεγάλη διάρκεια της τελετής.
Όλοι ευχήθηκαν σύντομα η μουσική να είναι μία και οι βραβεύσεις να μη
χωρίζονται σε κατηγορίες. Να το δούμε κι αυτό, αλλά μήπως τότε δεν υπάρχουν
αρκετά βραβεία για να παρελάσουν ως απονεμητές όλοι οι σταρ ανερχόμενοι και
παλαιότεροι του Mega – φυσικά – ριαλιτζήδες και σιριαλιτζήδες, μαζί με
ορισμένους πολιτικούς – Βενιζέλος ως ο του πολιτισμού και Παυλόπουλος από την
αξιωματική αντιπολίτευση – ως και πολεμικοί ανταποκριτές σαν τη Μαρία
Καρχιλάκη; Αλλά στη σόου μπίζνες χωρούν όλα. Όλα, πλην των ανταγωνιστών,
μεταξύ των οποίων, πάντως, δεν βρέθηκε ο Γιώργος Παπαδάκης, που απένειμε
βραβείο τονίζοντας πως τα κανάλια δεν έχουν να χωρίσουν τίποτε εκπροσωπώντας
άξια την υψηλή και σταθερή τηλεθέαση, αφού πρώτη τιμώμενη της βραδιάς ήταν η
κατανάλωση όλων των ειδών και ακολούθως εκείνοι που την υπηρετούν. Φέτος άλλοι
από τους περυσινούς και του χρόνου προφανώς οι καινούργιοι.
Φάλτσα και απουσίες
Στα γόνατα πεσμένος έδωσε το βραβείο στην Άννα Βίσση ο Αιμίλιος Λιάτσος,
δίνοντας τη δική του υπερβολική παράσταση, ενώ η αγαπημένη της πιτσιρικαρίας
που δήλωσε πως «δεν περίμενε το βραβείο» (!) τραγούδησε μετά Καρβέλα στο
φινάλε της βραδιάς κραυγάζοντας με δύναμη στο μικρόφωνο.
Την ασφάλεια του πλέι μπακ προτίμησαν ορισμένοι, όπως ο Βαλάντης και ο
Ρουβάς, δεν φοβήθηκαν τα φάλτσα ποντάροντας στη… συγκίνηση ούτε η Βίσση,
ούτε ο Τερζής, προτίμησαν τη φυσικότητα από την τελειότητα και ο Τσαλίκης και
ο Ρέμος και η Πασπαλά.
Απόντες οι Σταμάτης Κραουνάκης, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Άλκηστη Πρωτοψάλτη,
Γιάννης Κότσιρας, Δέσποινα Βανδή και πολλοί ακόμη, που προκάλεσαν καημούς με
τη στάση τους. Πανοραμικά πλάνα στην αίθουσα, κοντινά σε πρόσωπα,
καθυστερημένος ο Σάκης, όπως και πέρυσι, για να μαζέψει χειροκρότημα, πικρίες
και απουσίες, ε, χωρίς αυτά τι σόου μπίζνες θα ‘χαμε.














