ΜΠΡΟΥΣ ΣΠΡΙΝΓΚΣΤΙΝ Λάβρος κατά της κυβέρνησης Μπους

Με αντιπολεμικά τραγούδια στις συναυλίες του ο Μπρους Σπρίνγκστιν καταφέρεται ενάντια στην κυβέρνηση Μπους και τονίζει ότι ο πόλεμος κάνει τον κόσμο να μην ασχολείται με τα πραγματικά προβλήματα στο εσωτερικό της χώρας του

Ο Μπρους Σπρίνγκστιν δεν θέλει να ξαναγράψει τραγούδι σαν κι εκείνο που τον
έκανε διάσημο σε όλο τον κόσμο. Τραγουδά στις συναυλίες του αυτές τις ημέρες
το «Born in the USA», ένα κομμάτι ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ και εκφράζει
μπροστά σε χιλιάδες κόσμου μια ευχή: «Να μη χρειαστεί να ξαναγράψω τέτοιους
στίχους», ενάντια σε μία κυβέρνηση, που στέλνει τους πολίτες της να σκοτώσουν
σε μια μακρινή χώρα.

Δεν είναι όμως η εκκωφαντική ροκ εκδοχή του τραγουδιού με την Ε Street Band
αυτή που παίζει, αλλά μία αγνώριστη μελωδία. Ο Σπρίνγκστιν βγαίνει μόνος του
με μία οργισμένη ακουστική κιθάρα και μιλάει για ένα φίδι που στρέφεται
ενάντια στον εαυτό του και δαγκώνει την ίδια του την ουρά. Στη συνέχεια,
βγαίνει στη σκηνή η αγαπημένη του μπάντα και τον συνοδεύει σε ένα ακόμα
αντιπολεμικό κομμάτι, το «War» του Έντουιν Σταρ. Τραγούδια που αφιερώνει στους
αθώους Ιρακινούς πολίτες.

Λίγες ημέρες πριν, μιλώντας στο Entertainment Weekly, ο Σπρίνγκστιν
δίνει τη δική του άποψη για τα γεγονότα: «Πιστεύω ότι η κυβέρνηση
εκμεταλλεύεται με κάθε τρόπο την 11η Σεπτεμβρίου. Όπως οι περισσότεροι
Αμερικανοί, δεν με έχουν πείσει ότι πρέπει να διακινδυνεύσουμε τις ζωές
Αμερικανών και αθώων Ιρακινών πολιτών. Αλλά, δυστυχώς, δεν μετράει η γνώμη
μας. Προσπαθώ να μην είμαι κυνικός, όμως αν δεν υπήρχε η υπόθεση του Ιράκ ο
κόσμος θα πρόσεχε ότι η οικονομία μας πάει άσχημα και οι φοροαπαλλαγές των
Ρεπουμπλικανών, οι οποίες απευθύνονται στους πλούσιους, θα περικόψουν
υπηρεσίες για τους ανθρώπους που παλεύουν να τα βγάλουν πέρα. Το ίδιο και με
την κατάργηση νόμων που προστατεύουν το περιβάλλον. Δε νομίζω ότι είναι αυτή η
χώρα που θέλουν οι Αμερικανοί».

Οι συναυλίες του εδώ και επτά μήνες, που θα συνεχιστούν και στην Ευρώπη τον
Μάιο, βασίζονται στο περυσινό του άλμπουμ «The Rising», που τον έφερε και πάλι
στην κορυφή των τσαρτ, έπειτα από πολλά χρόνια. Εμπνευσμένο κυρίως από τα
γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου, περιέχει τραγούδια για τα συναισθήματα που
πλημμυρίζουν τους ανθρώπους σε Δύση και Ανατολή, ύστερα από μια δυσβάστακτη
απώλεια. Ο 53χρονος Σπρίνγκστιν το θεωρεί από τις καλύτερες δουλειές της
μοναδικής του καριέρας.

«Δεν νομίζω ότι ήμουν ποτέ τόσο ικανοποιημένος όσο σήμερα. Είναι ο συνδυασμός
αυτού του δίσκου αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή και του συγκροτήματος, που είναι
εδώ όλοι τους απόλυτα υγιείς και χαρούμενοι με τη ζωή τους, 30 χρόνια μετά την
ημέρα που ξεκινήσαμε, παίζοντας καλύτερα από ποτέ. Σε ελάχιστες μπάντες
συμβαίνει αυτό».

Ο Μπρους Σπρίνγκστιν καλεί όλους τους φαν του να πολεμήσουν την απάθεια
και να αναλάβουν δημιουργική δράση για έναν καλύτερο κόσμο. «Χρειάζεται
σκεπτικισμός για να επιβιώσεις σήμερα. Μην παίρνετε ως δεδομένο ό,τι ακούτε.
Αλλά για να έχει αποτέλεσμα η αμφισβήτησή σας, πρέπει να συνδυάζεται με
ενέργεια και δημιουργικότητα. Να μάθετε πώς λειτουργεί ο κόσμος. Όμως, την
ίδια στιγμή, πρέπει να βρείτε έναν τρόπο να μετατρέψετε τη γνώση για το τι
είναι αληθινό σε μία δημιουργική διαδικασία, μία δημιουργική δράση. Αυτό
προσπαθούμε να περάσουμε στο ακροατήριό μας ώστε να μην αισθάνονται ανήμποροι».

Ανανέωση ιδεών, το κλειδί της επιβίωσης

Βλέποντας τον Έλβις ένα βράδυ στην τηλεόραση, να τραγουδάει στο σόου του Εντ
Σάλιβαν, ο Μπρους Σπρίνγκστιν αποφάσισε τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει. Την
άλλη μέρα έπεισε τη μητέρα του να του αγοράσει την πρώτη του κιθάρα και δεν
έπαψε να δουλεύει σκληρά, για να αποφύγει τις παγίδες που κατέστρεψαν τον
«βασιλιά του ροκ εν ρολ».

«Το κλειδί για την επιβίωση σ’ αυτήν τη δουλειά, που ο Έλβις λίγο πολύ
επινόησε, είναι η ανανέωση των ιδεών. Δεν μπορείς να μείνεις σωματικά και
πνευματικά υγιής χωρίς μια συνεχή, βαθιά εξερεύνηση του ποιος είσαι και τι
κάνεις. Αυτά είναι τα πράγματα που έχουν νόημα μέσα σε όλη την τρέλα και την
παραξενιά που θα σου τύχουν όταν γίνεις διάσημος. Όμως, η ανασφάλεια για το
ποιον αφήνεις να σε πλησιάσει είναι αυτή που σου στερεί την ανανέωση.
Χρειάζεσαι καινούργιους ανθρώπους γύρω σου για να έχεις νέες ιδέες, ανθρώπους
που είναι πρόθυμοι να αμφισβητήσουν τις απόψεις σου ή να σε βοηθήσουν να
διευρύνεις τους ορίζοντές σου. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να παραδεχτείς ότι η
δική σου σκέψη δεν είναι το παν».